Muzyka
Zbigniew Penherski
Muzyka
Kompozytor, urodzony 26 stycznia 1935 w Warszawie.
W latach 1955-56 studiował kompozycję u Stefana Bolesława Poradowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, a od 1956 do 1959 również kompozycję w klasie Tadeusza Szeligowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W latach 1960-63 odbywał studia dyrygenckie u Bohdana Wodiczki w warszawskiej uczelni. W 1969 jako stypendysta Rządu Holenderskiego studiował w Instytucie Sonologii w Utrechcie.
Jego muzyka wykonywana była w kraju i za granicą, m.in. w Austrii, Belgii, Danii, Francji, Holandii, Korei, Meksyku, Niemczech, Norwegii, Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Włoszech, Związku Radzieckim.
Zbigniew Penherski otrzymał wiele nagród podczas konkursów kompozytorskich: Konkursu Młodych Związku Kompozytorów Polskich (1960) za Ostinata na chór mieszany i orkiestrę, Konkursu im. Grzegorza Fitelberga (1964) za Musica humana na baryton solo, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną do łacińskich tekstów biblijnych, Konkursu im. Artura Malawskiego (1976) za Kroniki mazurskie II na orkiestrę symfoniczną i taśmę, Konkursu Kompozytorskiego w Gdańsku (1992) za Cantus na chór mieszany do tekstów biblijnych, Konkursu Polskiego Radia na radiowy utwór muzyczny (1995) za Genesis na bas solo, zespoły wokalne, głosy recytujące, wybrane instrumenty oraz dźwięki konkretne i elektroniczne. Został również uhonorowany Srebrnym Krzyżem Zasługi (1975) i Nagrodą Premiera za twórczość dla dzieci i młodzieży (1982).
Jest członkiem Stowarzyszenia Autorów ZAiKS (1961), Związku Kompozytorów Polskich (1963), Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej, Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego, członkiem honorowym Związku Kompozytorów Szkockich (1987) oraz honorowym obywatelem miast: Kragujevac w Jugosławii, Russe w Bułgarii i Ho-Chi-Minh w Wietnamie.
Ważniejsze kompozycje:
W latach 1955-56 studiował kompozycję u Stefana Bolesława Poradowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, a od 1956 do 1959 również kompozycję w klasie Tadeusza Szeligowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W latach 1960-63 odbywał studia dyrygenckie u Bohdana Wodiczki w warszawskiej uczelni. W 1969 jako stypendysta Rządu Holenderskiego studiował w Instytucie Sonologii w Utrechcie.
Jego muzyka wykonywana była w kraju i za granicą, m.in. w Austrii, Belgii, Danii, Francji, Holandii, Korei, Meksyku, Niemczech, Norwegii, Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Włoszech, Związku Radzieckim.
Zbigniew Penherski otrzymał wiele nagród podczas konkursów kompozytorskich: Konkursu Młodych Związku Kompozytorów Polskich (1960) za Ostinata na chór mieszany i orkiestrę, Konkursu im. Grzegorza Fitelberga (1964) za Musica humana na baryton solo, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną do łacińskich tekstów biblijnych, Konkursu im. Artura Malawskiego (1976) za Kroniki mazurskie II na orkiestrę symfoniczną i taśmę, Konkursu Kompozytorskiego w Gdańsku (1992) za Cantus na chór mieszany do tekstów biblijnych, Konkursu Polskiego Radia na radiowy utwór muzyczny (1995) za Genesis na bas solo, zespoły wokalne, głosy recytujące, wybrane instrumenty oraz dźwięki konkretne i elektroniczne. Został również uhonorowany Srebrnym Krzyżem Zasługi (1975) i Nagrodą Premiera za twórczość dla dzieci i młodzieży (1982).
Jest członkiem Stowarzyszenia Autorów ZAiKS (1961), Związku Kompozytorów Polskich (1963), Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej, Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego, członkiem honorowym Związku Kompozytorów Szkockich (1987) oraz honorowym obywatelem miast: Kragujevac w Jugosławii, Russe w Bułgarii i Ho-Chi-Minh w Wietnamie.
Ważniejsze kompozycje:
- Dwie kołysanki na mezzosopran i fortepian (1955)
- Trzy pieśni na sopran i fortepian (1955)
- Cztery preludia na fortepian (1956)
- Obrazki chóralne na chór mieszany (1960)
- Ostinata na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1960)
- Kolorowe etiudy na fortepian (1961)
- Trzy pieśni cygańskie na chór żeński (1961)
- Trzy pieśni do tekstów staropolskich na chór mieszany (1961)
- Kontrasty na zespół wokalny, wybrane instrumenty i orkiestrę smyczkową (1962)
- Musica humana na baryton, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1963)
- Trzy recytatywy na sopran, fortepian i perkusję (1963)
- Suita na obój i fortepian (1963)
- Elementarz kameralny, 6 cyklicznych utworów na różne zespoły kameralne (1964)
- Missa abstracta na tenor, głos recytujący, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1966)
- Muzyka uliczna na zespół kameralny (1966)
- Sąd nad Samsonem, opera radiowa na mezzosopran, baryton, bas, trzech aktorów, chór mieszany i zespół instrumentalny (1967)
- Trzy recytatywy na sopran, fortepian i perkusję (1968)
- Improwizacje dziecięce na zespoły instrumentalne (1969)
- 3M-HI for tape (1969)
- Hymnus laudans na chór mieszany i orkiestrę kameralną (1970)
- Kwartet instrumentalny na fortepian (lub inny instrument klawiszowy) i trzy dowolne instrumenty (1970)
- Incantationi I dla 6 perkusistów (1972)
- Zmierzch Peryna, opera w 3 aktach (1972)
- Kroniki mazurskie II na orkiestrę symfoniczną i taśmę (1973)
- Symfonia radiowa dla dwóch wykonawców (1974)
- Anamnesis na orkiestrę symfoniczną (1975)
- String Play for strings and three metronomes (1980)
- Edgar - syn Wałpora, opera w 3 aktach (1982)
- Jeux parties na saksofon i perkusję (1984)
- Scherzino na czworo skrzypiec (1985)
- Trzy impresje na sopran, fortepian i 4 perkusistów (1985)
- Kroniki szkockie na orkiestrę symfoniczną (1987)
- Wyspa róż, opera kameralna (1989)
- Trzy pieśni dziecięce na 2- lub 3-głosowy chór (1990)
- Cantus na chór mieszany (1992)
- Sygnały na orkiestrę symfoniczną (1992)
- Introdukcja na klarnet, puzon i wiolonczelę (1994)
- Genesis na bas solo, zespoły wokalne, głosy recytujące, wybrane instrumenty oraz dźwięki konkretne i elektroniczne (1995)
- Sygnały II na orkiestrę (1995)
- Intrada na orkiestrę symfoniczną (1995)
- Trzy łatwe utwory na fortepian (1997)
- Liryczny walc na dzwonki uliczne, flet, 3 trąbki i 2 perkusje (1998)
- Scherzino na dzwonki uliczne, flet, klarnet, 3 trąbki i 2 perkusje (1998)
- Toccata na klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (1998)
- Muzyczka na koniec wieku na flet prosty, organy dwie perkusje i taśmę (1999)
- X-Play na orkiestrę 30 fletów (1999)
- Let cellos play na 8 wiolonczel (1999)
- Mała suita w staromodnym stylu na kameralną orkiestrę smyczkową (1999)
- Cantus II na chór mieszany a cappella (2000)
- Mała litania smyczkowa na kameralną orkiestrę smyczkową (2002)
- Cztery psalmy na chór mieszany a cappella (2005)
- Małe kroniki smyczkowe na orkiestrę smyczkową (2005)
- Mała symfonia „Jesienna" (2006)
Podobne
Muzyka FRYDERYK CHOPIN, PIEŚNI I PIOSNKI OP. 74
Fryderyk Chopin: Pieśni i piosnki op. 74. "Życzenie", "Wiosna", "Smutna rzeka", "Hulanka", "Gdzie...
Zobacz także
Literatura Elżbieta Janicka "Festung Warschau"
Jak sugerują opisy książki - ale też komentarze samej autorki - "Festung Warschau" jest rodzajem spacerownika - a więc przewodnika, w którym krok po kroku, ulica po ulicy poznajemy dane miejsce. Jest...
Sztuki wizualne Wojciech Fangor "Postaci"
Obraz Fangora należy do najbardziej kanonicznych dzieł polskiego socrealizmu. Operuje prostą retoryką przeciwieństw: kiedyś i teraz, po tej i po tamtej stronie.
Najczęściej czytane
- Muzyka
Fryderyk Chopin - Muzyka
Stanisław Moniuszko - Muzyka
Polski jazz - Muzyka
Ignacy Jan Paderewski - Muzyka
Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina







