Zbigniew Bagiński
Zbigniew Bagiński, fot. dzięki uprzejmości Polskiego Centrum Informacji Muzycznej polmic.pl
Kompozytor i pedagog, urodzony 19 stycznia 1949 w Szczecinie.
W latach 1967-72 studiował kompozycję pod kierunkiem Tadeusza Paciorkiewicza w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, uzyskując dyplom z wyróżnieniem za utwór "Muzyka symfoniczna" (1972), wykonany dwa lata później przez Orkiestrę Filharmonii Narodowej w Warszawie pod dyrekcją Wojciecha Rajskiego.
Debiutował w 1968 "Tryptykiem" na klarnet i fortepian (1968), a na arenie międzynarodowej w 1974 utworem fortepianowym "Miscellanea" (1972) na Nordiske Musikdage w Kopenhadze. Jego utwory wykonywane były na wielu koncertach i festiwalach, m.in. na World Music Days w Zürichu, Schleswig-Holstein Festival, Inventionen w Berlinie, Musik-Biennale w Berlinie, Polish Realities w Glasgow, New Music Days w Bukareszcie, Leningradzkiej Wiośnie Muzycznej, International Ukrainian Music Festival w Kijowie, wielokrotnie na "Warszawskiej Jesieni", Warszawskich Spotkaniach Muzycznych i na Festiwalu "Musica Polonica Nova" we Wrocławiu.
Uzyskał wiele nagród na konkursach kompozytorskich, m.in. w 1973 -wyróżnienie za "Wyprawy na drugą stronę" na flet, fortepian i tom-tom (1973) na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich, w 1992 - II nagrodę za "Threnody" na orkiestrę symfoniczną i chór mieszany (1992) na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Kijowie, w 1995 - I nagrodę za "Małą symfonię elegijną" (1995) na konkursie zorganizowanym z okazji 50-lecia Związku Kompozytorów Polskich. Jest też autorem hejnału Zamku Królewskiego w Warszawie wykonywanego nieprzerwanie od 1995 z wieży zamkowej.
Zbigniew Bagiński od 1974 związany jest z Akademią Muzyczną w Warszawie, gdzie od 1989 prowadzi klasę kompozycji, a od 2004 kieruje Katedrą Kompozycji. W 1996 otrzymał tytuł profesora sztuki muzycznej. Od 1981 wykłada również historię i teorię muzyki na Wydziale Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie. Ponadto w latach 1973-74 współpracował z Instytutem Muzykologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
Od 1989 do 1999 pełnił funkcję sekretarza generalnego Związku Kompozytorów Polskich. Od 2001 jest prezesem Oddziału Warszawskiego ZKP.
W 1986 Zbigniew Bagiński został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, w 2006 uhonorowany doroczną Nagrodą Związku Kompozytorów Polskich.
Ważniejsze kompozycje:
- "Tryptyk" na klarnet i fortepian (1968)
- "Rubajaty Omara Chajjama" na baryton i zespół instrumentalny (1971)
- "Miscellanea" na fortepian (1972)
- "Muzyka symfoniczna" (1972)
- "Wyprawy na drugą stronę" na flet, fortepian i tam-tam (1973)
- "Acho" na organy (1974)
- "Refrain" na dwa fortepiany (1975)
- "Concerto 26" na orkiestrę kameralną (1978)
- "Trio na skrzypce, klarnet i wiolonczelę" (1980)
- "Triad" na orkiestrę symfoniczną (1981)
- "Hawaiian Songs" dla 4 perkusistów (1981)
- "Ricercar" na dwa fortepiany (1982)
- "Dwa utwory z łącznikiem" na flet altowy, klarnet, klawesyn i kwartet smyczkowy (1983)
- "Trio z kodą. Hommage à Brahms" na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1983)
- "Menażeria czyli wybryk słonia", musical dla dzieci do libretta kompozytora według Stanisława Ignacego Witkiewicza (1983)
- "Solo, Duo, Trio" na obój, klarnet i fagot (1984)
- "Sinfonia notturna" (1984)
- "Koncert na klawesyn i orkiestrę" (1985)
- "Versus" do tekstu bez tytułu Zbigniewa Herberta na baryton i zespół kameralny (1985)
- "Oh, Sweet Baroque!", suita na orkiestrę smyczkową (1985)
- "Solo III" na kontrabas solo (1985)
- "II Kwartet smyczkowy" (1986)
- "Credo" dla 7 wykonawców (1986)
- "Wariant podwójny" na organy i perkusję (1987)
- "Kanony, scherza, epigramaty..." dla 13 (12) wykonawców (1987)
- "G.P.P. For 7" na flet, skrzypce, perkusję i klawesyn (1987)
- 'Symfonia w siedmiu odsłonach" (1988)
- "Inventores Rerum" na chór mieszany a cappella (1988)
- "A. D. 1988" na fortepian (1988)
- "Nokturn-Kołysanka" dla 12 muzyków (1989)
- "Kwartet fortepianowy" (1990)
- "Blanc et noir" na gitarę (1990)
- "3. Kwartet smyczkowy" (1991)
- "Solo IV" na wiolonczelę (1991)
- "Choreae vulgares", "rzecz na głosy męskie (i nie tylko)" do fragmentów "Trans-Atlantyku" Witolda Gombrowicza (1992)
- "Threnody" na orkiestrę symfoniczną i chór mieszany (1992)
- "Msza" na chór mieszany a cappella (1993)
- "Mała symfonia elegijna" (1995)
- "Koncert fortepianowy" (1995)
- "Koncert na wiolonczelę i orkiestrę smyczkową" (1995)
- Hejnał Zamku Królewskiego w Warszawie (1995)
- "Ogród Armidy" na klarnet, róg i kwintet smyczkowy (1996)
- "Cake-Walk Rondo" na fortepian na 4 ręce (1996)
- "Kwintet fletowy" (1998)
- "Dwa tańce" na orkiestrę smyczkową (1998)
- "Liber belli et pacis", kantata na baryton, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1999)
- "A Few Pictures" na orkiestrę (2001)
- "Duety wiolonczelowe" (2001)
- "Solo V" na klarnet solo (2001)
- "Trzy utwory" na orkiestrę smyczkową (2002)
- "Koncert skrzypcowy" (2002)
- "Piccolo quartetto" na flet piccolo, klarnet, skrzyce i wiolonczelę (2003)
- "Kwintet fortepianowy. Dziewiętnaście utworów" (2005)
- "Danza generale" na klarnet, skrzypce i fortepian (2005)
- "Cyrkulacje" na flet, fortepian, perkusję i kontrabas (2006)
- "Tema (senza variazioni?)" per clarinetto in Si b, trombone, violoncello e contrabbasso (2006)
- "Piosnki dla moich przyjaciół" [wersja I] na mezzosopran, klarnet, fortepian i kwartet smyczkowy (2007)
- "Piosnki dla moich przyjaciół" [wersja II] na mezzosopran i fortepian (2007)
- "Accor - dance" [wersja I] na saksofon sopranowy i akordeon (2008)
- "Accor - dance" [wersja II] na klarnet i akordeon (2008)
- "Dwa preludia" na fortepian (2009)
- "Double flutter" na flet i kontrabas (2010)
Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, październik 2002, aktualizacja: grudzień 2011.
Podobne
Muzyka Rafał Augustyn
Kompozytor, krytyk muzyczny i polonista, urodzony 28 sierpnia 1951 we Wrocławiu.
Zobacz także
Literatura Elżbieta Janicka "Festung Warschau"
Jak sugerują opisy książki - ale też komentarze samej autorki - "Festung Warschau" jest rodzajem spacerownika - a więc przewodnika, w którym krok po kroku, ulica po ulicy poznajemy dane miejsce. Jest...
Sztuki wizualne Wojciech Fangor "Postaci"
Obraz Fangora należy do najbardziej kanonicznych dzieł polskiego socrealizmu. Operuje prostą retoryką przeciwieństw: kiedyś i teraz, po tej i po tamtej stronie.
Najczęściej czytane
- Muzyka
Fryderyk Chopin - Muzyka
Stanisław Moniuszko - Muzyka
Polski jazz - Muzyka
Ignacy Jan Paderewski - Muzyka
Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina







