Muzyka
Wojciech Łukaszewski
Muzyka
Kompozytor, pedagog, krytyk muzyczny i animator życia muzycznego. Urodzony 10 marca 1936 w Częstochowie, zmarł 13 kwietnia 1978 tamże.
Studiował w latach 1960-65 kompozycję w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie w klasie Tadeusza Szeligowskiego, a po jego śmierci - pod kierunkiem Tadeusza Paciorkiewicza. Rok po ukończeniu studiów otrzymał stypendium Rządu Francuskiego na wyjazd do Paryża, gdzie w latach 1966-67 pogłębiał wiedzę kompozytorską u Nadii Boulanger. Po powrocie do kraju pracował jako asystent na Wydziale Wychowania Muzycznego w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (1967-68). Na stałe osiedlił się jednak w rodzinnym mieście. Jeszcze w 1967 podjął pracę w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia w Częstochowie jako wykładowca przedmiotów teoretycznych. Objął także funkcję kierownika Wydziału Wychowania Muzycznego. W 1971 został dyrektorem częstochowskiej szkoły. Na tym stanowisku pozostał do końca życia. Uzupełnieniem jego działalności pedagogicznej była praca na Politechnice Częstochowskiej, gdzie w latach 1976-77 prowadził zajęcia fakultatywne z dziedziny muzyki.
Wojciech Łukaszewski odegrał znaczącą rolę jako animator życia muzycznego Częstochowy. Współpracował z Filharmonią Częstochowskąjako prelegent podczas koncertów (1968-71) i jako autor komentarzy do programów koncertowych (1968-78). Był współzałożycielem i wiceprzewodniczącym Częstochowskiego Towarzystwa Muzycznego (1976-78). Należał do Rady Programowej Ogólnopolskiego Festiwalu Skrzypcowego im. Grażyny Bacewicz. Współpracował z Teatrem Dramatycznym im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (1971-77).
Pracę na tak wielu stanowiskach łączył z komponowaniem, odnosząc i na tym polu liczne sukcesy. Za swoją twórczość kompozytorską otrzymał wiele nagród i wyróżnień, m.in. w 1965 I nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Studenckim na kompozycję związaną z Ziemią Koszalińską za Nazywam Ciebie Morze na chór mieszany a cappella (1965), w 1968 - wyróżnienie na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Musica per Archi (1968), w 1969 - II nagrodę (pierwszej nie przyznano) na Konkursie Kompozytorskim zorganizowanym przez Wielkopolskie Towarzystwo Kulturalne w Poznaniu za Mazowsze na chór męski (1969), w 1970 - wyróżnienie honorowe na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim na dzieło muzyczne o tematyce gdańskiej za Pieśń o żołnierzach z Westerplatte na chór mieszany (1969) oraz wyróżnienie na Konkursie Kompozytorskim zorganizowanym przez Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną we Wrocławiu za Freski Wrocławskie na baryton solo, głos recytujący, klarnet solo, chór mieszany i orkiestrę (1969), a w 1973 - I wyróżnienie na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim na utwór fortepianowy z towarzyszeniem orkiestry o charakterze dydaktycznym za Concertino Nr 2 (1973). Ponadto Wojciech Łukaszewski został uhonorowany dyplomem uznania za ofiarną pracę oraz osiągnięcia w rozwoju Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia w Częstochowie, przyznanym przez częstochowski Urząd Miejski (1974), Nagrodą Kuratora Okręgu Szkolnego Katowickiego za wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej (1974), Srebrną Odznaką za zasługi dla rozwoju Społecznych Ognisk Artystycznych regionu częstochowskiego i województwa katowickiego (1975) oraz odznaką Zasłużony Działacz Kultury i Srebrnym Krzyżem Zasługi (1977). Wyrazem uznania dla jego twórczości kompozytorskiej była Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1977).
Ważniejsze kompozycje:
Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, sierpień 2002; aktualizacja: luty 2009
Studiował w latach 1960-65 kompozycję w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie w klasie Tadeusza Szeligowskiego, a po jego śmierci - pod kierunkiem Tadeusza Paciorkiewicza. Rok po ukończeniu studiów otrzymał stypendium Rządu Francuskiego na wyjazd do Paryża, gdzie w latach 1966-67 pogłębiał wiedzę kompozytorską u Nadii Boulanger. Po powrocie do kraju pracował jako asystent na Wydziale Wychowania Muzycznego w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (1967-68). Na stałe osiedlił się jednak w rodzinnym mieście. Jeszcze w 1967 podjął pracę w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia w Częstochowie jako wykładowca przedmiotów teoretycznych. Objął także funkcję kierownika Wydziału Wychowania Muzycznego. W 1971 został dyrektorem częstochowskiej szkoły. Na tym stanowisku pozostał do końca życia. Uzupełnieniem jego działalności pedagogicznej była praca na Politechnice Częstochowskiej, gdzie w latach 1976-77 prowadził zajęcia fakultatywne z dziedziny muzyki.
Wojciech Łukaszewski odegrał znaczącą rolę jako animator życia muzycznego Częstochowy. Współpracował z Filharmonią Częstochowskąjako prelegent podczas koncertów (1968-71) i jako autor komentarzy do programów koncertowych (1968-78). Był współzałożycielem i wiceprzewodniczącym Częstochowskiego Towarzystwa Muzycznego (1976-78). Należał do Rady Programowej Ogólnopolskiego Festiwalu Skrzypcowego im. Grażyny Bacewicz. Współpracował z Teatrem Dramatycznym im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (1971-77).
Pracę na tak wielu stanowiskach łączył z komponowaniem, odnosząc i na tym polu liczne sukcesy. Za swoją twórczość kompozytorską otrzymał wiele nagród i wyróżnień, m.in. w 1965 I nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Studenckim na kompozycję związaną z Ziemią Koszalińską za Nazywam Ciebie Morze na chór mieszany a cappella (1965), w 1968 - wyróżnienie na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Musica per Archi (1968), w 1969 - II nagrodę (pierwszej nie przyznano) na Konkursie Kompozytorskim zorganizowanym przez Wielkopolskie Towarzystwo Kulturalne w Poznaniu za Mazowsze na chór męski (1969), w 1970 - wyróżnienie honorowe na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim na dzieło muzyczne o tematyce gdańskiej za Pieśń o żołnierzach z Westerplatte na chór mieszany (1969) oraz wyróżnienie na Konkursie Kompozytorskim zorganizowanym przez Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną we Wrocławiu za Freski Wrocławskie na baryton solo, głos recytujący, klarnet solo, chór mieszany i orkiestrę (1969), a w 1973 - I wyróżnienie na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim na utwór fortepianowy z towarzyszeniem orkiestry o charakterze dydaktycznym za Concertino Nr 2 (1973). Ponadto Wojciech Łukaszewski został uhonorowany dyplomem uznania za ofiarną pracę oraz osiągnięcia w rozwoju Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia w Częstochowie, przyznanym przez częstochowski Urząd Miejski (1974), Nagrodą Kuratora Okręgu Szkolnego Katowickiego za wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej (1974), Srebrną Odznaką za zasługi dla rozwoju Społecznych Ognisk Artystycznych regionu częstochowskiego i województwa katowickiego (1975) oraz odznaką Zasłużony Działacz Kultury i Srebrnym Krzyżem Zasługi (1977). Wyrazem uznania dla jego twórczości kompozytorskiej była Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1977).
Ważniejsze kompozycje:
- Jesień wspomnienia tka młodości na głos i fortepian (1957)
- Jakżeż ja się uspokoję na głos i fortepian (1957)
- Te żywieckie pola na głos i fortepian (1957-60)
- Fuga a-moll na fortepian (1957-60)
- Wariacje c-moll. Cykl I na fortepian (1960)
- Wariacje c-moll. Cykl II na fortepian (1960)
- Preludium na fortepian (1960)
- Smutną jest dusz moja na głos i fortepian (1960)
- Ej, sama jo se, sama na głos i fortepian (1960)
- Po górak, po lasak śnizek polatuje na głos i fortepian (1960)
- Kranke Rose na głos i fortepian (1960)
- Toccata na fortepian (1962)
- Trzy Pieśni na sopran i fortepian do słów Juliana Przybosia (1962)
- Sonatina na fortepian nr 1 (1963)
- Sonatina na fortepian nr 2 (1963)
- Cztery miniatury na klarnet i fortepian (1963)
- Kaprys na skrzypce i fortepian (1963)
- Concertino na fortepian i orkiestrę Nr 1 (1964)
- De morte Boleslaui Carmina , mała kantata historyczna na baryton solo, głos recytujący, chór mieszany i orkiestrę (1965)
- Noc na morzu na mezzosopran i fortepian (1965)
- Nazywam Ciebie Morze , mały poemat na chór mieszany (1965)
- Pieśni Księżyca na mezzosopran, głos recytujący i 9 instrumentów (1966)
- Trois Fragments Poetiques d'aprés Pontus De Tyard na mezzosopran i flet (1966)
- Tysiąclecie na chór mieszany (1966)
- Utwór na kwartet smyczkowy (1967)
- Catulli Carmina na chór mieszany (1967)
- Musica per archi (1968)
- Mazowsze , mały poemat na chór męski (1969)
- Oda na Gdańsk na baryton solo, głos recytujący, klarnet solo, chór mieszany i orkiestrę (1969)
- Trois Épisodes Funébres na sopran i orkiestrę (1969)
- Tryptyk ludowy na chór mieszany (1969)
- Dwie pieśni na chór chłopięcy (1969)
- Freski Wrocławskie , mała kantata na baryton solo, głos recytujący, chór mieszany i orkiestrę (1969)
- Pieśń o żołnierzach z Westerplatte na chór mieszany (1969)
- Confessioni per orchestra (1970)
- Musica Da Camera (1971)
- Nike na chór mieszany (1971)
- Listopady na głos i fortepian (1971)
- Concertino na fortepian i orkiestrę nr 2 (1973)
- Cztery Miniatury na 2 flety i klarnet (1974)
- Idzie Wojsko Przez Świat na głos i fortepian (1974)
- Maszeruje pluton na głos i fortepian (1974)
- Hełm na głos i fortepian (1974)
- Trzy pieśni na sopran i fortepian do słów Elżbiety Cichli-Czarniawskiej (1975)
- Tak małomównej nie było jesieni na głos i fortepian (1975)
- Epizody na orkiestrę (1975)
- Quartetto per Tromboni (1975-76)
- Suita w dawnym stylu na flet, obój, klarnet, fagot i róg (1976)
- Siedem Piosenek Dla Dzieci na głos i fortepian (1977)
- Wariacje na temat melodii ludowej 'Uśnijże mi uśnij' na fortepian (1977)
- Ballada o polskim dziecku na głos i fortepian (1977)
- Glorkanto (Pochwała Stworzenia) na głos solo (1977)
- Tak jak drzewa na głos solo (1977)
- Preludium na akordeon (1978)
- Litania do Madonny Treblińskiej na mezzosopran solo, chór mieszany, 2 trąbki, dzwony i organy (1978); kompozycja ukończona w 1990 przez Pawła Łukaszewskiego
Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, sierpień 2002; aktualizacja: luty 2009
Podobne
Muzyka FRYDERYK CHOPIN, PIEŚNI I PIOSNKI OP. 74
Fryderyk Chopin: Pieśni i piosnki op. 74. "Życzenie", "Wiosna", "Smutna rzeka", "Hulanka", "Gdzie...
Zobacz także
Film "Toys"
Film dokumentalny w reżyserii Andrzeja Wolskiego z 2011 roku zrealizowany przez Instytut Adama Mickiewicza w Warszawie w cyklu "Przewodnik do Polaków"...
Film "Przewodnik do Polaków"
Pięć filmów dokumentalnych o polskim rocku, modzie, zabawkach, himalaizmie i seksie w czasach PRL-u tworzy "Przewodnik do Polaków"...
Najczęściej czytane
- Muzyka
Fryderyk Chopin - Muzyka
Stanisław Moniuszko - Muzyka
Polski jazz - Muzyka
Ignacy Jan Paderewski - Muzyka
Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina







