Kompozytor, dyrygent i pedagog. Urodzony 8 września 1911 w Sosnowcu, zmarł 29 listopada 1992 w Łodzi.

W 1936 ukończył Państwowe Konserwatorium Muzyczne w Warszawie, gdzie studiował kompozycję pod kierunkiem Piotra Rytla, dyrygenturę w klasie Waleriana Bierdiajewa oraz grę na fortepianie u Margerity Trombini-Kazuro. W latach 1936-38 był asystentem Bierdiajewa. Dyrygował również wieloma koncertami symfonicznymi w Warszawie, Krakowie, Wilnie, Berlinie i Stockholmie. Edukację muzyczną uzupełniał w 1938 na kursie dyrygenckim "Mozarteum" w Salzburgu. W latach 1938-39 był kierownikiem Chóru im. Stanisława Moniuszki.

Podczas niemieckiej okupacji w czasie II wojny światowej czynnie udzielał się w oddziałach ruchu oporu. Po wojnie wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, od 1959 jako profesor nadzwyczajny, prowadząc zajęcia z kompozycji, dyrygentury, instrumentacji i czytania partytur. W latach 1945-70 dyrygował Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Łódzkiej, Orkiestrą Ludowego Instytutu Muzycznego, Orkiestrą Polskiego Radia w Łodzi oraz orkiestrą studencką Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Łodzi. Przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego Oddziału Związku Kompozytorów Polskich w Łodzi.

Za swoją twórczość kompozytorską otrzymał wiele nagród, m.in. w 1951 - Nagrodę Państwową III stopnia za Symfonię nr 1 B-dur (1948) i Suitę nr 2 "Suitę taneczną" na orkiestrę symfoniczną (1950), w 1955 - nagrodę na II Festiwalu Muzyki Polskiej za Suitę nr 1 "Tańce polskie" na orkiestrę symfoniczną (1947), w 1968 - nagrodę na konkursie chóralnym w Łodzi za pieśń na chór mieszany pt. Siedem strof o słowikach (1968), a w 1975 - nagrodę na XVI Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za muzykę do Operetki Witolda Gombrowicza. Został również uhonorowany trzykrotnie Nagrodą I stopnia Ministra Kultury i Sztuki (1967, 1974, 1981).

Tomasz Kiesewetter otrzymał Złoty Krzyż Zasługi (1954), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1964), Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1975), Order Sztandaru Pracy I klasy (1985).

Ważniejsze kompozycje:

• Menuetto na małą orkiestrę symfoniczną (1933)
• Kwartet smyczkowy nr 1 D-dur (1933)
• Fugi na organy (1934)
• Concerto grosso na orkiestrę (1934)
• Tempo di marcia na orkiestrę symfoniczną (1934)
• Przygody żeglarza Sindbada, poemat symfoniczny (1936)
• Stabat Mater, oratorium na sopran, chór żeński i organy (1944)
• Suita nr 1 "Tańce polskie" [wersja I] na orkiestrę symfoniczną (1947)
• Symfonia nr 1 B-dur (1948)
• Trzy pieśni w stylu ludowym na głos i fortepian (1949)
• Krzesany w stylu góralskim na orkiestrę (1949)
• Walc na orkiestrę (1949)
• Koncert na altówkę i orkiestrę D-dur (1950)
• Suita nr 2 "Suita taneczna" na orkiestrę symfoniczną (1950)
• Suita nr 3 "Suita w stylu dawnych baletów" na małą orkiestrę symfoniczną (1951)
• Kwintet na instrumenty dęte B-dur (1951)
• Uwertura olimpijska na orkiestrę (1952)
• Symfonia nr 2 D-dur (1952)
• Suita nr 1 "Tańce polskie" [wersja II] na wielką orkiestrę dętą (1952)
• Trzy mazurki na fortepian (1953)
• Suita nr 4 "Notatki z podróży" na orkiestrę (1953)
• Kwartet smyczkowy nr 2 C-dur (1953)
• Stańczyk (Królewski błazen), balet w 3 aktach w 4 obrazach (1954)
• Igraszki z diabłem, polka na małą orkiestrę symfoniczną (1955)
• Suita nr 1 "Tańce polskie" [wersja III] na orkiestrę mandolinową (1955)
• Wesoły tramwajarz, galop na orkiestrę (1957)
• Symfonia nr 3 (1958)
• Sonatina na fortepian (1959)
• Espana na fortepian solo z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej (1960)
• Caballero, ole! na orkiestrę symfoniczną (1960)
• Suita nr 5 "Zagłoba Swatem" na orkiestrę (1961)
• Koncert "w dawnym stylu" na organy i orkiestrę smyczkową (1961)
• Bal samotnych, operetka w 3 aktach (1963)
• Porwanie, teatrada muzyczna w dawnym stylu na kanwie ballady Antoniego Edwarda Odyńca (1964)
• Suita nr 6 "Cyrk" na wielką orkiestrę symfoniczną (1966)
• Bajka o żołnierzu tułaczu [wersja I], uwertura na orkiestrę dętą (1967)
• Tryptyk na baryton lub głos średni z towarzyszeniem orkiestry lub fortepianu (1968)
• Sonatina na klarnet z fortepianem (1968)
• Baśń o szklanej górze, uwertura na 4 akordeony, kontrabas i perkusję (1968)
• Siedem strof o słowikach na chór mieszany (1968)
• Orkiestro, zaśpiewaj o sobie, kantata na solistów, chór mieszany i wielką orkiestrę symfoniczną (1969)
• L'Improvisatione na harfę (1970)
• Nokturn na wielką orkiestrę dętą (1970)
• Opowieść o dziurawym bębnie, uwertura na orkiestrę (1971)
• Koncert organowy nr 2 (1979)
• Messa a quatro tromboni (1984)
• "Mozartowski" koncert wiolonczelowy (1991)
• Preludium i toccata C-dur na organy (1991)
• Suite des danses excentriques na dwa fortepiany (1992)

Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, marzec 2004.