Tadeusz Baird, fot. Benedykt Jerzy Dorys (1963); Cyfrowa Biblioteka Narodowa www.polona.pl

Kompozytor i pedagog. Urodzony 26 lipca 1928 w Grodzisku Mazowieckim, zmarł 2 września 1981 w Warszawie.

Studia w zakresie kompozycji rozpoczął w czasie okupacji u Bolesława Woytowicza i Kazimierza Sikorskiego. Kontynuował je po wojnie - w latach 1947-51 - u Piotra Rytla i Piotra Perkowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Ponadto studiował grę na fortepianie u Tadeusza Wituskiego i przez trzy lata muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim. Był jednym z inicjatorów i twórców odbywającego się od 1956 Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień". Od 1974 wykładał kompozycję w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W 1977 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego i objął katedrę kompozycji. Od 1976 był przewodniczącym polskiej sekcji SIMC, od 1979 - członkiem Akademie der Künste w Berlinie.

Ważniejsze kompozycje:

• Koncert na fortepian i orkiestrę(1949)
• Uwertura w dawnym stylu na orkiestrę (1950)
• Symfonia nr 1 / Symphony No. 1 (1950)
• Colas Breugnon, suita w dawnym stylu na orkiestrę smyczkową z fletem (1951)
• Uwertura giocosa na orkiestrę (1952)
• Symfonia nr 2 (Sinfonia quasi una fantasia) (1952)
• Trzy pieśni do tekstów starowłoskich na sopran, 3 altówki i wiolonczelę (1952)
• Koncert na orkiestrę (1953)
• Suita liryczna, 4 pieśni na sopran z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej do słów Juliana Tuwima (1953)
• Dwie pieśni miłosne na sopran i fortepian (1953)
• Pięć piosenek dla dzieci na głos żeński i fortepian (1955)
• Cztery sonety miłosne [wersja I] na baryton i orkiestrę do słów Williama Szekspira (1956)
• Cassazione per orchestra (1956)
• Kwartet smyczkowy (1957)
• Ekspresje na skrzypce i orkiestrę (1958-1959)
• Cztery eseje na orkiestrę (1958)
• Egzorta do tekstów starohebrajskich na głos recytujący, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1959-1960)
• ErotykI, 6 pieśni na sopran i orkiestrę symfoniczną do słów Małgorzaty Hillar (1960-1961)
• Wariacje bez tematu na orkiestrę symfoniczną (1961-1962)
• Etiuda na orkiestrę wokalną, perkusję i fortepian (1961)
• Pieśni Truwerów na alt (lub mezzosopran) z towarzyszeniem 2 fletów i wiolonczeli (1963)
• Muzyka epifaniczna na orkiestrę (1963)
• Jutro, dramat muzyczny w jednym akcie do libretta Jerzego S. Sito (1964-1966)
• Cztery dialogi na obój i orkiestrę kameralną (1964)
• Cztery pieśni na mezzosopran i orkiestrę kameralną do wierszy Vesny Parun (1966)
• Cztery nowele na orkiestrę kameralną (1967)
• Sinfonia breve na orkiestrę (1968)
• Pięć pieśni na mezzosopran i orkiestrę kameralną do słów Haliny Poświatowskiej (1968)
• Symfonia nr 3 (1969)
• Cztery sonety miłosne [wersja II] na baryton, smyczki i klawesyn do słów Williama Szekspira (1969)
• Goethe-Briefe, kantata na baryton, chór mieszany i orkiestrę (1970)
• Play na kwartet smyczkowy (1971)
• Koncert na obój i orkiestrę (1972-1973)
• Psychodrama na orkiestrę (1972)
• Elegeia na orkiestrę (1973)
• Concerto lugubre na altówkę i orkiestrę (1975)
• Sceny (rozmowa, spór i pojednanie) na wiolonczelę, harfę i orkiestrę (1976-1977)
• Wariacje w formie ronda na kwartet smyczkowy (1978)
• Canzona na orkiestrę (1980)
• Głosy z oddali, 3 pieśni na baryton i orkiestrę do słów Jarosława Iwaszkiewicza (1981)

Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, listopad 2001.