Dyrygent, pedagog, muzykolog i kompozytor, urodzony 26 sierpnia 1920 w Poznaniu.

W latach 1931-37 był uczniem Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, od 1937 aż do wybuchu II wojny światowej uczył się kupiectwa w Domu Handlowym Woźniaka, maturę zdał po wojnie w Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Gry na fortepianie i teorii muzyki uczył się u Gertrudy Konatkowskiej, zaś śpiewu solowego pod kierunkiem Marii Trąmpczyńskiej. Jeszcze jako chłopiec śpiewał w sopranach Poznańskiego Chóru Katedralnego pod batutą ks. Wacława Gieburowskiego. W 1939, po aresztowaniu przez gestapo ks. Gieburowskiego, przejął obowiązki dyrygenta w 24-osobowym Chórze Chłopięco-Męskim. W 1945 założył, i do dziś prowadzi, Chór Chłopięcy i Męski "Poznańskie Słowiki", który od 1950 stale współpracuje z Filharmonią Poznańską. Po okupacji, w 1951 ukończył studia muzykologiczne pod kierunkiem Adolfa Chybińskiego na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a w 1953 studia z zakresu śpiewu w klasie Marii Trąmpczyńskiej oraz dyrygentury symfonicznej u Waleriana Bierdiajewa (dyplom z odznaczeniem) w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu.

Od 1951 do 1982 prowadził działalność dydaktyczno-wychowawczą w Akademii Muzycznej w Poznaniu. Wykładał dyrygenturę chóralną (od 1973 na stanowisku profesora), jednocześnie w latach 1963-64 był dziekanem Wydziału Wokalnego, w latach 1964-67 - prorektorem, od 1967 do 1981 rektorem poznańskiej uczelni, kierując także w latach 1972-82 Katedrą Chóralistyki, która powstała z jego inicjatywy. Wykształcił wielu znakomitych, znanych nie tylko w Polsce dyrygentów-chórmistrzów. Ponadto w latach 1973-82 był członkiem Sekcji Muzycznej i Prezydium Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Od 1953 do 1963 kierował pracami Redakcji Muzycznej Rozgłośni Poznańskiej Polskiego Radia, a w latach 1971-90 pełnił funkcję prezesa Poznańskiego Towarzystwa Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego.

Jako kompozytor ma w swoim dorobku przeszło 600 utworów chóralnych o tematyce sakralnej, jest autorem ponad 100 opracowań polskich i obcych kolęd. Zajmuje się także pracami badawczymi nad muzyką chóralną i chóralistyką.

Stefan Stuligrosz za osiągnięcia w działalności artystycznej z "Poznańskimi Słowikami" oraz w pracy dydaktyczno-wychowawczej był wielokrotnie wyróżniany nagrodami, medalami i odznaczeniami, m.in. otrzymał Złoty Krzyż Zasługi (1952), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1955), Nagrodę Artystyczną miasta Poznania (1955), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1959), Nagrody Ministra Kultury I stopnia (1970, 1977), Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1973), Nagrody Państwowe I stopnia (1976, 1984), Wielki Krzyż ze Srebrną Gwiazdą Komandorii św. Sylwestra - Papieża przyznany przez Ojca Świętego Jana Pawła II (1989), Medal Pamiątkowy "Ad Perpetuam Rei Memoriam" przyznany przez Wojewodę Poznańskiego (1993), Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1997), Statuetkę ADI ART 2001 "w podziękowaniu za pracę dla kultury i sztuki, a także wychowanie i wykształcenie wielu młodych ludzi", Nagrodę im. Jerzego Kurczewskiego (2007). W 1995 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w 2000 - Papieskiego Instytutu Muzyki Sakralnej w Rzymie, w 2002 zaś poznańskiej Akademii Muzycznej.

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, październik 2006, aktualizacja: październik 2009.