Muzyka
Romuald Twardowski
Muzyka
Kompozytor i pedagog, urodzony 17 czerwca 1930 w Wilnie.
W latach 1952-57 studiował fortepian i kompozycję w klasie Juliusa Juzeliunasa w Państwowym Konserwatorium Litewskiej SRR w Wilnie. Studia kompozytorskie kontynuował w latach 1957-60 w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie u Bolesława Woytowicza. W 1963 i 1966 studiował chorał gregoriański i polifonię średniowiecza pod kierunkiem Nadii Boulanger w Paryżu.
Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień. Utwór Antifone per tre gruppi d'orchestra (1961) zdobył w 1961 I nagrodę Konkursu Młodych Związku Kompozytorów Polskich, a w 1963 zajął II miejsce na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu, w 1966 za Sonetti di Petrarca per tenore solo e due cori a cappella (1965) otrzymał I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Pradze, dwukrotnie - w 1965 za balet-pantomimę Posągi czarnoksiężnika (1963) i w 1973 za dramat muzyczny Lord Jim (1970-73) - zdobył I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. księcia Rainiera w Monako. W 1994 otrzymał nagrodę AGEC - Zachodnioeuropejskiej Federacji Towarzystw Chóralnych oraz doroczną nagrodę Związku Kompozytorów Polskich, w 2006 - Nagrodę im. Ignacego Jana Paderewskiego w Baltimore.
Romuald Twardowski od 1971 jest profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie.
Romuald Twardowski nie był nigdy wyznawcą awangardy, wykorzystywał jednak elementy nowych technik kompozytorskich do tworzenia własnego języka muzycznego, w którym znaczną rolę odgrywają reminiscencje muzyki dawnych epok. Taka postawa wiąże się zapewne ze studiami nad chorałem gregoriańskim i polifonią średniowiecza, które kompozytor odbył w latach 1963 i 1966 w Paryżu pod kierunkiem Nadii Boulanger. W twórczości Romualda Twardowskiego charakterystyczny jest nurt muzyki religijnej, reprezentowany przez takie utwory, jak Psalmus 149 per coro misto (1962), Mała liturgia prawosławna na zespół wokalny i 3 grupy instrumentów (1968), Laudate Dominum, dialog na 2 chóry mieszane (1976), Sequentiae de ss. Patronis Polonis na baryton, chór i zespół instrumentalny (1977), Chwalitie Imia Gospodina na chór mieszany (1990), Tu es Petrus na baryton, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1991), Hosanna I na chór mieszany (1992), Pieśni Maryjne na sopran i małą orkiestrę symfoniczną (1993), Canticum Canticorum na sopran, flet, klarnet i smyczki (1994), Regina coeli na chór mieszany (1996) i Hosanna II na chór mieszany (1997). Szczególną uwagę wśród tych kompozycji zwraca Mała liturgia prawosławna nawiązująca do muzyki cerkiewnej. Twórczość Romualda Twardowskiego jest wszakże bardzo różnorodna pod względem gatunków, a sam kompozytor w swoich wspomnieniach "Było, nie minęło", wydanych w roku 2000 w Warszawie, tak ją charakteryzuje:
Ważniejsze kompozycje:
Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, marzec 2002; aktualizacja: listopad 2008.
Romuald Twardowski, Warszawa, 26 lutego 2010, fot. Marek Dusza
W latach 1952-57 studiował fortepian i kompozycję w klasie Juliusa Juzeliunasa w Państwowym Konserwatorium Litewskiej SRR w Wilnie. Studia kompozytorskie kontynuował w latach 1957-60 w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie u Bolesława Woytowicza. W 1963 i 1966 studiował chorał gregoriański i polifonię średniowiecza pod kierunkiem Nadii Boulanger w Paryżu.
Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień. Utwór Antifone per tre gruppi d'orchestra (1961) zdobył w 1961 I nagrodę Konkursu Młodych Związku Kompozytorów Polskich, a w 1963 zajął II miejsce na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu, w 1966 za Sonetti di Petrarca per tenore solo e due cori a cappella (1965) otrzymał I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Pradze, dwukrotnie - w 1965 za balet-pantomimę Posągi czarnoksiężnika (1963) i w 1973 za dramat muzyczny Lord Jim (1970-73) - zdobył I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. księcia Rainiera w Monako. W 1994 otrzymał nagrodę AGEC - Zachodnioeuropejskiej Federacji Towarzystw Chóralnych oraz doroczną nagrodę Związku Kompozytorów Polskich, w 2006 - Nagrodę im. Ignacego Jana Paderewskiego w Baltimore.
Romuald Twardowski od 1971 jest profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie.
Romuald Twardowski nie był nigdy wyznawcą awangardy, wykorzystywał jednak elementy nowych technik kompozytorskich do tworzenia własnego języka muzycznego, w którym znaczną rolę odgrywają reminiscencje muzyki dawnych epok. Taka postawa wiąże się zapewne ze studiami nad chorałem gregoriańskim i polifonią średniowiecza, które kompozytor odbył w latach 1963 i 1966 w Paryżu pod kierunkiem Nadii Boulanger. W twórczości Romualda Twardowskiego charakterystyczny jest nurt muzyki religijnej, reprezentowany przez takie utwory, jak Psalmus 149 per coro misto (1962), Mała liturgia prawosławna na zespół wokalny i 3 grupy instrumentów (1968), Laudate Dominum, dialog na 2 chóry mieszane (1976), Sequentiae de ss. Patronis Polonis na baryton, chór i zespół instrumentalny (1977), Chwalitie Imia Gospodina na chór mieszany (1990), Tu es Petrus na baryton, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1991), Hosanna I na chór mieszany (1992), Pieśni Maryjne na sopran i małą orkiestrę symfoniczną (1993), Canticum Canticorum na sopran, flet, klarnet i smyczki (1994), Regina coeli na chór mieszany (1996) i Hosanna II na chór mieszany (1997). Szczególną uwagę wśród tych kompozycji zwraca Mała liturgia prawosławna nawiązująca do muzyki cerkiewnej. Twórczość Romualda Twardowskiego jest wszakże bardzo różnorodna pod względem gatunków, a sam kompozytor w swoich wspomnieniach "Było, nie minęło", wydanych w roku 2000 w Warszawie, tak ją charakteryzuje:
"W odróżnieniu od zwariowanych apologetów nowości za wszelką cenę, doceniałem rolę i znaczenie tradycji, znajdując w niej inspirację do mojej muzyki. Wychodząc z założenia, że skrajności się stykają, w głębokim średniowieczu, w chorale gregoriańskim szukałem wątków, które w połączeniu ze zdobyczami XX-wiecznej techniki kompozytorskiej (aleatoryzm, klaster) dałyby upragnioną syntezę Nowego i Starego. Ta idea przyświecała mi w tworzeniu muzyki w latach sześćdziesiątych, do momentu, kiedy to u progu lat siedemdziesiątych pogrążyłem się w pracy nad Lordem Jimem, wymagającym innej muzyki, innego rodzaju wyrazu i ekspresji. Muzyka moja wyzwoliła się wtedy z gorsetu różnych ograniczeń, jakie narzucał 'neoarchaizm' i przybrała charakter wypowiedzi bardziej osobistej, pełnej gwałtownych wyładowań i dramatycznych spięć. Ciekawe, że te dwa nurty nie dzieliła wyraźna cezura czasu - w latach sześćdziesiątych powstał przecież bardzo ekspresyjny i mocno dodekafoniczny Cantus antiqui, jak też nader 'warszawsko-jesienna' Nomopedia. Bardzo zaś hieratyczne i bizantyjskie Trzy freski pojawiły się w latach osiemdziesiątych. Oba te kierunki czy style od początku, jak widać, współżyły ze sobą..."
Ważniejsze kompozycje:
- Oberek [wersja I] na skrzypce i fortepian (1955)
- Oberek [wersja II] na orkiestrę smyczkową (1955)
- Suita w dawnym stylu na orkiestrę (1957)
- Siedem pieśni ludowych na głos i fortepian (1957)
- Mała sonata na fortepian (1958)
- Mała symfonia na fortepian, smyczki i perkusję (1959)
- Pieśń o białym domu, kantata na chór mieszany, 2 fortepiany i perkusję (1959)
- Pieśni o wiośnie [wersja I] na chór żeński lub chłopięcy (1959)
- Pieśni o wiośnie [wersja II] na chór męski (1959)
- Jaworowe pieśni na chór mieszany (1960)
- Nokturny na chór mieszany (1960)
- Kołysanki na chór mieszany (1960)
- Nagi książę, balet-pantomima (1960)
- Suita warmińska na chór mieszany (1960)
- Kołysanka warmińska na głos i fortepian (1960)
- Carmina de mortuis per coro misto (1961)
- Antifone per tre gruppi d'orchestra (1961)
- Bukoliki na chór mieszany (1962)
- Cantus antiqui na sopran, klawesyn, fortepian i perkusję (1962)
- Cyrano de Bergerac, opera romantyczna (1962)
- Nomopedia Cinque movimenti per orchestra (1962)
- Psalmus 149 per coro misto (1962)
- Mała suita na skrzypce i fortepian (1962)
- Kwietniowe pieśni na chór mieszany (1963)
- Posągi czarnoksiężnika (Rzeźby mistrza Piotra), balet-pantomima (1963)
- Miniatury na chór mieszany (1964)
- Oda 64 na orkiestrę (1964)
- Parabola, pantomima (1964)
- Dwie pieśni murzyńskie na chór mieszany (1965)
- Tragedya albo Rzecz o Janie i Herodzie, opera-moralitet (1965)
- Sonetti di Petrarca per tenore solo e due cori a cappella (1965)
- Tre studi secondo Giotto per orchestra da camera (1966)
- Impressioni fiorentini per quattro cori strumentali (1967)
- Capricci per pianoforte (1967)
- Mała liturgia prawosławna na zespół wokalny i 3 grupy instrumentów (1968)
- Oda do młodości na głos recytujący, chór mieszany i orkiestrę (1969)
- Upadek ojca Suryna, radiowy dramat muzyczny (1969)
- Lord Jim, dramat muzyczny (1970-73)
- Trzy sonety pożegnalne [wersja I] na bas-baryton i orkiestrę kameralną (1971)
- Trzy sonety pożegnalne [wersja II] na bas-baryton i fortepian (1971)
- Dwie pieśni żartobliwe [wersja I] na chór mieszany (1972)
- Dwie pieśni żartobliwe [wersja II] na chór żeński lub chłopięcy (1972)
- Preludium, toccata i chorał na orkiestrę symfoniczną (1973)
- Tryptyk Mariacki na orkiestrę smyczkową (1973)
- Preludio e toccata per coro misto (1974)
- Studium in a na orkiestrę (1974)
- Improvvisazione e toccata per due pianoforti (1974)
- Dwa pejzaże na orkiestrę symfoniczną (1975)
- Impresje morskie na chór mieszany (1975)
- Krajobraz polski [wersja I] na bas-baryton i orkiestrę smyfoniczną (1975)
- Krajobraz polski [wersja II] na bas-baryton i fortepian (1975)
- Laudate Dominum, dialog na 2 chóry mieszane (1976)
- Sequentiae de ss. Patronis Polonis na baryton, chór i zespół instrumentalny (1977)
- Ręka mi miecz, trzy poematy na tenor solo i chór mieszany (1977)
- Maria Stuart, dramat muzyczny (1978)
- Capriccio in blue na skrzypce i orkiestrę (lub fortepian) (1979)
- Lamentationes per coro misto (1979)
- Oblicze morza, 5 pieśni na bas-baryton i fortepian (1979)
- Preludio, recitativo ed aria con variazioni per cembalo (pianoforte) (1979)
- Sonata breve per cembalo (pianoforte) (1979)
- Koncert wiejski na chór mieszany (1980)
- Musica concertante na fortepian (1980)
- Mały koncert na fortepian i zespół instrumentalny (1980)
- Na czterech strunach na skrzypce i fortepian (1980)
- Trzy pieśni kurpiowskie na chór mieszany (1980)
- Historya o św. Katarzynie, moralitet muzyczny (1981)
- Fantazja na organy (1982)
- Fantazja polska na dwoje skrzypiec (1982)
- Salve Regina na chór żeński i organy (1982)
- Trzy utwory na organy (1982)
- Ave Maris Stella [wersja I] na chór męski i organy (lub fortepian) (1982)
- Erotyki na głos i fortepian (1983)
- Joannes Rex, kantata na baryton, chór mieszany i orkiestrę (1983)
- Koncert na fortepian i orkiestrę (1984)
- Wesołe miasteczko na fortepian (1984)
- Fantazja hiszpańska [wersja I] na skrzypce i orkiestrę (lub fortepian) (1985)
- Fantazja hiszpańska [wersja II] na wiolonczelę i fortepian (1985)
- Mały tryptyk na kwintet dęty (1986)
- Trzy freski na orkiestrę symfoniczną (1986)
- Allegro rustico na obój i fortepian (1986)
- Wariacje symfoniczne na temat George'a Gershwina na perkusję solo i orkiestrę (1986)
- Kotek i smok, 7 piosenek na głos i fortepian (1986)
- Trio na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1987)
- Koncert staropolski na orkiestrę smyczkową (1987)
- Trzy pieśni do słów Stanisława Ryszarda Dobrowolskiego na baryton i fortepian (1987)
- Mały koncert na orkiestrę wokalną (1988)
- Wariacje litewskie na flet, obój, klarnet, róg i fagot (1988)
- Sonety Michała Anioła na baryton i fortepian (1988)
- Symfonie dzwonów na fortepian (1988-91)
- Album włoski na orkiestrę (1989)
- Taniec staropolski na 3 gitary (1989)
- Espressioni per violino e pianoforte (1990)
- Alleluja na chór mieszany (1990)
- Chwalitie Imia Gospodina [wersja I] na chór mieszany (1990)
- Trzy sonety do Don Kichota na bas-baryton i fortepian (1990)
- Znad Willi na baryton i fortepian (1990)
- Niggunim, melodie chasydów na skrzypce i orkiestrę symfoniczną (lub fortepian) (1991)
- Tu es Petrus na baryton, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1991)
- Hosanna I na chór mieszany (1992)
- Plejady na skrzypce i fortepian (1993)
- Trio młodzieżowe na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1993)
- Pieśni Maryjne na sopran i małą orkiestrę symfoniczną (1993)
- Sonatina na dwoje skrzypiec (1993)
- Canticum Canticorum na sopran, flet, klarnet i smyczki (1994)
- Koncert na wiolonczelę i orkiestrę (1995)
- Wsjakoje dychanije na chór mieszany (1996)
- Inwokacja i capriccio na dwie wiolonczele (1996)
- Regina coeli na chór mieszany (1996)
- W gaiku zielonym, 5 miniatur na fortepian na 4 ręce (1996)
- Hosanna II na chór mieszany (1997)
- Concerto breve na orkiestrę smyczkową (1998)
- K Tiebie Władyka na chór mieszany (1998)
- O gloriosa Domina na chór mieszany (1999)
- Hommage à J. S. Bach, cykl utworów na fortepian (2000)
- Dwie kolędy na chór chłopięcy (2000)
- Wo carstwii Twojem na chór mieszany (2000)
- Chwali dusze moja na chór mieszany (2000)
- Intermezzo na fortepian (2000)
- Introdukcja i Allegro na skrzypce i fortepian (2001)
- Missa „Regina caeli" na chór mieszany (2001)
- Capriccio na skrzypce i fortepian (2001)
- O salutaris na chór mieszany (2001)
- Jubilate Deo na chór mieszany (2001)
- Ave Maris Stella [wersja II] na chór męski (2002)
- Pastorale i Humoreska na obój i fortepian (2002)
- Chwalitie Imia Gospodina [wersja II] na chór męski (2002)
- Musica festiva na organy (2002)
- W chińskim ogrodzie na zespół perkusyjny (2002)
- Toccata i chorał na organy (2002)
- Jezu ufam Tobie. Misterium o Miłosierdziu Bożym na sopran, baryton, 2 głosy recytujące, chór mieszany i orkiestrę (2002)
- Im ZOO na skrzypce i fortepian (2002)
- Jeż elegant i Dudek na głos i fortepian (2002)
- Trzy szkice na skrzypce, altówkę i wiolonczelę (2003)
- Serenada na orkiestrę smyczkową (2003-2004)
- Trzy intermezza na organy (2004)
- Lato z tatą na głos i fortepian (2004)
- Tango na wiolonczelę i fortepian (2004)
- Medytacja na wiolonczelę i fortepian (2004)
- Campane IV z cyklu Symfonie dzwonów na fortepian (2004)
- Orzeł Biały na głos i fortepian (2004)
- Pater noster na chór mieszany (2005)
- Tryptyk paschalny na organy (2005)
- Trio na skrzypce, wiolonczelę i fortepian nr 2 (2005)
- Otcze nasz na chór mieszany (2005)
- Koncert na skrzypce i orkiestrę smyczkową (2006)
- Myscerium crucis na chór mieszany a cappella (2006)
- Popule meus na chór mieszany (2006)
Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, marzec 2002; aktualizacja: listopad 2008.
Podobne
Muzyka FRYDERYK CHOPIN, PIEŚNI I PIOSNKI OP. 74
Fryderyk Chopin: Pieśni i piosnki op. 74. "Życzenie", "Wiosna", "Smutna rzeka", "Hulanka", "Gdzie...
Zobacz także
Literatura Elżbieta Janicka "Festung Warschau"
Jak sugerują opisy książki - ale też komentarze samej autorki - "Festung Warschau" jest rodzajem spacerownika - a więc przewodnika, w którym krok po kroku, ulica po ulicy poznajemy dane miejsce. Jest...
Sztuki wizualne Wojciech Fangor "Postaci"
Obraz Fangora należy do najbardziej kanonicznych dzieł polskiego socrealizmu. Operuje prostą retoryką przeciwieństw: kiedyś i teraz, po tej i po tamtej stronie.
Najczęściej czytane
- Muzyka
Fryderyk Chopin - Muzyka
Stanisław Moniuszko - Muzyka
Polski jazz - Muzyka
Ignacy Jan Paderewski - Muzyka
Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina







