Rafał Augustyn
Rafał Augustyn, fot. Małgorzata Kosińska
Kompozytor, krytyk muzyczny i polonista, urodzony 28 sierpnia 1951 we Wrocławiu.
W latach 1971-74 studiował kompozycję u Ryszarda Bukowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu, a następnie - w latach 1975-78 - pod kierunkiem Henryka Mikołaja Góreckiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach. Równocześnie studiował polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim (1969-74). Od 1973 jest pracownikiem Instytutu Filologii Polskiej tegoż Uniwersytetu. W latach 1979-80 wykładał język polski w State University of New York at Stony Brook, Department of Germanic and Slavic Languages. W 1982 uzyskał dyplom doktora nauk filologicznych.
Rafał Augustyn jest stypendystą Stichting Eduard von Beinum, Foundation Acanthes, MacDowell Foundation, dwukrotnie Salzburg Seminar, Stiftung Kulturfonds. Jest laureatem konkursów kompozytorskich: w 1972 otrzymał I nagrodę na Festiwalu "Jazz nad Odrą" za "Rozmowę na big-band", w 1973 - wyróżnienie na Międzynarodowym Konkursie Organowym w Szczecinie za Laudes na organy (1973), w 1979 - II nagrodę na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich im. Tadeusza Bairda za "Atlantydę I na wielką orkiestrę" (1979). W 2005 uhonorowany został Nagrodą Związku Kompozytorów Polskich "za wybitne osiągnięcia kompozytorskie oraz programowe kreacje festiwalowe". W 2011 otrzymał Wrocławską Nagrodę Muzyczną w kategorii "muzyka poważna".
Jego kompozycje wykonywano wielokrotnie na "Warszawskiej Jesieni" i innych polskich festiwalach, a także w wielu krajach Europy, w Ameryce i na Dalekim Wschodzie. W 2001 z inicjatywy Christine Pryn odbyła się w Danii seria koncertów "Rafał Augustyn i Danmark" z udziałem muzyków zespołu Nordlys.
Rafał Augustyn uprawia również krytykę muzyczną na łamach prasy muzycznej i literackiej oraz w Polskim Radiu i Telewizji Polskiej. W latach 1984-94 wraz z Markiem Pijarowskim kierował Festiwalem Polskiej Muzyki Współczesnej "Musica Polonica Nova" we Wrocławiu. W latach 1980-98 był członkiem Komisji Programowej Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień". Jest współzałożycielem wydawnictwa muzycznego "Brevis".
Ważniejsze kompozycje:
- "Cztery pieśni śląskie" na chór mieszany (1970-71)
- "Utwory podróżne" na fortepian (1971-82)
- "Kwartet smyczkowy nr 1" (1973)
- "Monosonata" na fortepian (1976)
- "Trzy kaligramy Apollinaire'a" na sopran lub mezzosopran i fortepian (1976)
- "Ballada na smyczki" (1977)
- "Klangfarbenmelodie" na kwartet perkusyjny (1979)
- "En blanc et noir" [wersja I] na klawesyn (1979)
- "Romans" na puzon, kontrabas, kotły i dwa fortepiany (1979)
- "Atlantyda I" na wielką orkiestrę (1979)
- "Dedykacja" na sopran i kwartet smyczkowy (1979)
- "En blanc et noir" [wersja II] na klawesyn i orkiestrę kameralną (1979-87)
- "Carmina de tempore" na sopran, fortepian i altówkę do słów dawnych poetów polskich (1981)
- "Kwartet smyczkowy nr 2" z fletem ad libitum (1981)
- "A Life's Parallels" na głos wysoki i orkiestrę (1983)
- "Atlantyda II" na wielką orkiestrę i chór (1983)
- "Long Island Rail Road From Pennsylvania Station, N.Y.C. to Port Jefferson, Suffolk, L.I. (Eastbound), Change At Huntington; or From Nathan Milstein to Paul Zukofsky, For Solo Violin, for Lasrom Tychy for violin and accompanying objects" (1984)
- "Zeszłego roku w Elsynorze", dwa szkice na trąbkę i fortepian (1984)
- "Symfonia hymnów" na dwa soprany, trąbkę, elektronikę, chór i orkiestrę (1984-2004)
- "Figle szatana", balet w jednym akcie wg Adama Münchheimera i Stanisława Moniuszki (1984-85)
- "Sub Love", nokturn na chór mieszany (1986)
- "Utwór cykliczny nr 1" na skrzypce solo lub zespół skrzypcowy (1986)
- "Trzy nokturny rzymskie" na chór mieszany (1986-91)
- "Varesiana" na flet solo (1987)
- "Stela" [wersja I] na skrzypce solo (1987)
- "Wariacje na temat Paganiniego" na fortepian (1987-89)
- "Stela" [wersja II] na orkiestrę smyczkową (1987-91)
- "Król siedmiodniowy" pantomima (1988)
- "Auftakt" na orkiestrę (1989)
- "Utwór cykliczny nr 2" na amplifikowany kontrabas solo (1990)
- "Pięć kaligramów Apollinaire'a" na sopran i fortepian (1990)
- "Szczebrzeszyn", pięć łamańców językowych na trzygłosowy chór dziecięcy (1991)
- "SPHAE.RA" (utwór cykliczny nr 3), muzyka w 24 częściach na taśmy i solistów (1992)
- "Cantus puerorum", sacra rappresentazione, pantomima (1993)
- "A linea", 14 wariacji na wiolonczelę i orkiestrę smyczkową (1994-95)
- "In partibus colloquium" na chór męski i fortepian (1995)
- "Grand jeté. Kwartet nr 2 1/2" z elektroniką (1995-2005)
- "Cinque pezzi diversi per violino e pianoforte" (1996)
- "Toccata festiva" na orkiestrę symfoniczną (1997)
- "Per Sawa", minisłuchowisko na taśmę (1997)
- "Miroirs", dla pięciu wykonawców (1997)
- "Do ut des" na kwartet smyczkowy (1998)
- "Missa" na sopran, alt, organy i chór (1998)
- "Osobne", 4 wiersze Mirona Białoszewskiego na sopran, flet i harfę (1999)
- "IMAGE/ILLUSION", kolekcja dźwiękowa (instalacja audiowizualna, wspólnie z Jerzym Olkiem i Tadeuszem Sawą-Borysławskim) (1999)
- "Nie ma nic", madrygał na wiele głosów do słów własnych na chór mieszany (2000)
- "Wariacje na temat Marii Zduniak" na taśmę lub komputer (2000)
- "Au pair" na skrzypce i fortepian (2001)
- "Itinerarium", concertino na orkiestrę i fortepian (2001)
- "Małe narracje" dla dwóch recytatorów i zespołu (2003)
- "Against Method" na skrzypce solo (2004)
- "Od Sasa. Dźwięki-pauzy-zdarzenia" na chór mieszany (2004-2005)
- "Shadow, Inc. A parable for four players after H. Ch. Andersen" na klarnet, skrzypce, wiolonczelę i fortepian (2005)
- "A 4. Impresja podróżna" na wiolonczelę i fortepian (2005)
- "Rękopis znaleziony w Saragossie", akcja choreograficzna w 1 akcie według Jana Potockiego (2006-2007)
- "Hinta-palinta" dla trzech wykonawców (2009)
- "Acqua alta. Utwór cykliczny nr 4" na saksofon z elektroniką (2011)
Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, lipiec 2006, aktualizacja: grudzień 2011.
Zobacz także
Teatr Och-Teatr w Warszawie
Prywatna scena założona przez Fundację Krystyny Jandy na Rzecz Kultury. Działa od 2010 roku w dawnym kinie Ochota przy ulicy Grójeckiej w Warszawie.
Teatr Teatr Polonia w Warszawie
Prywatna scena założona przez Fundację Krystyny Jandy na Rzecz Kultury. Działa od 2005 roku w dawnym kinie Polonia przy ulicy Marszałkowskiej w Warszawie.
Najczęściej czytane
- Muzyka
Fryderyk Chopin - Muzyka
Stanisław Moniuszko - Muzyka
Polski jazz - Muzyka
Ignacy Jan Paderewski - Muzyka
Henryk Mikołaj Górecki