Muzyka

"POZNAŃSKA WIOSNA MUZYCZNA"

Muzyka
Festiwal Polskiej Muzyki Współczesnej "Poznańska Wiosna Muzyczna" pierwszy raz odbył się w 1961 roku z inicjatywy Tadeusza Szeligowskiego i Floriana Dąbrowskiego. Został zorganizowany w ramach 2. Wielkopolskiego Festiwalu Kulturalnego i prezentował przede wszystkim twórczość kompozytorów poznańskich.

Po śmierci Szeligowskiego organizacją festiwalu zajął się jego uczeń, kompozytor Florian Dąbrowski. Za jego kierownictwa "Poznańska Wiosna" zyskała rangę imprezy ogólnopolskiej - edycja w 1964 roku nosiła już podtytuł "Festiwal Polskiej Muzyki Współczesnej". Podczas koncertów festiwalowych prezentowano utwory kompozytorów z całego kraju, niezależnie od uprawianego przez nich stylu i stosowanej techniki, w tym kompozycje uznanych artystów - Witolda Lutosławskiego, Tadeusza Bairda, Grażyny Bacewicz, Kazimierza Serockiego oraz wyróżniających się kompozytorów młodego pokolenia - Henryka Mikołaja Góreckiego, Krzysztofa Pendereckiego i Wojciecha Kilara.

W 1970 roku, dzięki staraniom Alojzego Andrzeja Łuczaka, kolejnego dyrektora festiwalu, dokonała się instytucjonalizacja "Poznańskiej Wiosny Muzycznej" - pieczę organizacyjną i artystyczną objęła nad nią Filharmonia Poznańska, a oficjalny protektorat sprawował Zarząd Główny Związku Kompozytorów Polskich i Ministerstwo Kultury i Sztuki. Sformowano też Komitet Organizacyjny i Komisję Repertuarową, a także opracowano szczegółowy regulamin festiwalu, który dopuszczał do programu utwory kompozytorów polskich, napisane w ciągu kilku lat poprzedzających festiwal. W praktyce do programu trafiało wiele nowych utworów kompozytorów z całego kraju, a kompozycje obce oraz awangardowe, muzykę elektroniczną i elektroakustyczną prezentowano w ramach imprez towarzyszących.

W połowie lat 70. "Poznańska Wiosna Muzyczna" przeżywała swoje apogeum. U kompozytorów zamawiano nowe utwory, zapraszano wykonawców z zagranicy, w programach pojawiały się większe formy, takie jak oratoryjno-kantatowe, opery i balety. Do Poznania przyjeżdżali najwybitniejsi polscy kompozytorzy: Witold Lutosławski, Tadeusz Baird, Kazimierz Serocki. Dla podkreślenia wysokiego poziomu wykonawczego do 1981 roku corocznie przyznawano też nagrody dla najlepszych wykonawców festiwalu - solistów i zespołów.

Z początkiem lat 80. zainteresowanie festiwalem osłabło. Przyczyn tego stanu należy szukać w niekorzystnej sytuacji polityczno-gospodarczej kraju, a także w poziomie samej muzyki. Organizatorzy często zmagali się z brakiem środków finansowych. Brak szerszej reklamy oraz częste zmiany kierownictwa imprezy sprawiły, że "Poznańska Wiosna Muzyczna" zaczęła tracić swój profil oraz publiczność. W latach 90. nie polepszyły się jej możliwości organizacyjne i sytuacja samej muzyki. W 1995 roku zapadła decyzja o przekształceniu festiwalu w biennale. W latach 1995, 1997 i 1999 zamiast "Poznańskiej Wiosny" odbyły się imprezy lokalne pod nazwą Dni Kompozytorów Poznańskich.

W 1999 roku nowy szef festiwalu (sprawujący tę funkcję do dziś wraz z kompozytorem Krzysztofem Meyerem odpowiedzialnym za repertuar) - muzykolog Maciej Jabłoński - postanowił zmienić jego profil. W programie festiwalu znalazły się prawykonania utworów polskich kompozytorów, niektóre w wykonaniu zagranicznych instrumentalistów, a także klasyka XX wieku i prezentacja muzyki członków Koła Młodych ZKP. Nowym pomysłem była również tematyzacja poszczególnych edycji "Wiosny". Każda z nich nosi tytuł przewodni, według którego dobierane są utwory. Tematem przewodnim edycji w 2000 roku było "Sacrum w muzyce", w 2002 roku - "Muzyka - erotyzm - kultura", a w roku 2004 - "Pokolenie X" (najmłodszych kompozytorów). Tematykę festiwalu doprecyzowują podjęte na nowo konferencje naukowe z udziałem zaproszonych filozofów i muzykologów (do 2000 roku odbyło się tylko kilka sympozjów, a materiały z nich nigdy nie zostały opublikowane). Novum "Poznańskiej Wiosny" w 2004 roku było także otwarcie cyklu prezentacji XX-wiecznych muzyk narodowych (jako pierwsza zaprezentowana została muzyka szwajcarska) oraz cykl seminaryjny "Wielkie triady", poświęcony dziełom literackim, które zostały umuzycznione w XX wieku przez najważniejszych twórców (Śmierć w Wenecji Tomasza Manna).

W 2003 roku wydana została monografia festiwalu autorstwa Magdaleny Dziadek pt. "Moda na 'Wiosnę'. Festiwal Poznańska Wiosna Muzyczna 1961-2002".
Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Związek Kompozytorów Polskich
styczeń 2002
aktualizacja: Anna Iwanicka-Nijakowska
sierpień 2006
40. edycja Festiwalu "Poznańska Wiosna Muzyczna" odbyła się w dniach od 6 do 13 kwietnia 2008.


ul. Św. Marcin 81
61-808 Poznań
Tel: (+48 61) 852 34 51
Tel/Fax: (+48 61) 852 47 08, 852 47 09

Podobne

Muzyka FRYDERYK CHOPIN, PIEŚNI I PIOSNKI OP. 74

Fryderyk Chopin: Pieśni i piosnki op. 74. "Życzenie", "Wiosna", "Smutna rzeka", "Hulanka", "Gdzie...

Zobacz także

Literatura Noblowski tydzień Wisławy Szymborskiej, Sztokholm 1996

"W osobie Wisławy Szymborskiej Akademia Szwedzka pragnie uczcić przedstawiciela poezji. Poezji jako odpowiedzi na życie, na sposób życia, pracę nad słowem, poezji jako myśli i odpowiedzialności" -...

Teatr Och-Teatr w Warszawie

Prywatna scena założona przez Fundację Krystyny Jandy na Rzecz Kultury. Działa od 2010 roku w dawnym kinie Ochota przy ulicy Grójeckiej w Warszawie.

Odnośniki do innych działów bazy wiedzy