Piotr Anderszewski, fot. Dominik Skurzak / Reporter/East News

Pianista, urodzony 4 kwietnia 1969 w Warszawie.

Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 6 lat. Później studiował w konserwatoriach w Lyonie i Strasburgu, w Akademii Muzycznej w Warszawie, na University of Southern California w Los Angeles. Swoje umiejętności doskonalił na kursach mistrzowskich we Włoszech u Fou Ts'onga, Murray Perahii i Leona Fleishera.

Wykonanie "33 Wariacji C-dur na temat walca Diabellego" Ludwiga van Beethovena na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Leeds w 1990 otworzyło mu drogę do debiutu w Wigmore Hall w Londynie, a następnie do międzynarodowej kariery. Występuje z takimi orkiestrami, jak m.in. Filharmonia Berlińska, Münchener Philharmoniker, Norddeutscher Rundfunk, London Symphony Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, Royal Concertgebouw, Boston Philharmonic, Chicago Symphony Orchestra, Philadelphia Orchestra, Los Angeles Philharmonic, NHK Symphony Orchestra. Koncertował m.in. w Polsce, Holandii, Anglii, Irlandii, Niemczech, Francji, Austrii, Portugalii, Włoszech i Stanach Zjednoczonych (w Carnegie Hall; rejestracja koncertu z grudnia 2008 została wydana na płycie CD w 2009 przez EMI). Brał udział w ważnych imprezach pianistycznych, takich jak Ravinia Rising Stars Series, BBC Pebble Mill Celebrity Recital Series, International Piano Series w Queen Elizabeth Hall w Londynie.

Występuje także jako kameralista, m.in.: z Wiktorią Mułłową, z którą nagrał trzy płyty dla firmy Philips (sonaty Johannesa Brahmsa, Leoša Janáčka i Sergiusza Prokofiewa), Andrzejem Bauerem oraz siostrą Dorotą, skrzypaczką.

Piotr Anderszewski nagrał kilkanaście płyt CD. Wydana przez firmę CD Accord płyta z muzyką Johanna Sebastiana Bacha, Beethovena i Antona Weberna, została entuzjastycznie przyjęta przez krytykę i otrzymała nagrodę polskiego przemysłu fonograficznego - "Fryderyk '96". W 2000 pianista podpisał kontrakt płytowy z firmą Virgin Classics. Za płytę z "33 Wariacjami C-dur na temat walca Diabellego" otrzymał nagrodę Diapason d'Or, Choc du Monde de la Musique, Editor's Choice for Gramophone i Recommande Classica. W 2006 CD z jego interpretacją utworów solowych Karola Szymanowskiego zostało wyróżnione Classic FM Gramophone Award.

W 1994 artysta otrzymał "Paszport Polityki", w 2000 - Nagrodę im. Szymanowskiego, w 2001 - nagrodę Royal Philharmonic Society w kategorii instrumentalista roku 2000, w 2002 - Gilmore Artist Award.

Piotr Anderszewski mieszka w Paryżu i Lizbonie.

Piotr Anderszewski do wielkiej światowej kariery wystartował na niezbyt udanym dla siebie konkursie pianistycznym w Leeds w 1990 roku. Na tej niezwykle prestiżowej imprezie, porównywalnej z naszym Konkursem Chopinowskim, nie zdobył żadnej nagrody, ale zwrócił uwagę wykonanym w półfinale, niezwykle trudnym cyklem "33 Wariacji C-dur na temat walca Diabellego". "Wszystkie sonaty wydają mi się przy nim banalne" - mówił Anderszewski, a beethovenowskie "Wariacje" będą mu towarzyszyć w jego karierze - jak dotąd - na stałe. Po konkursie nagranie cyklu zaproponowała Anderszewskiemu firma Teldec, ale chciała zrobić nagranie w studiu. To nie odpowiadało pianiście:

"Nagrywanie w studiu to proces nazbyt analityczny i repetytywny - na zimno rozkłada się utwór na czynniki pierwsze, na zimno się go potem syntetyzuje. To jakby inna dziedzina sztuki, całkiem inny zawód" - mówił w wywiadzie dla Magazynu płytowego i radiowego "Studio" w 1997 roku.

Bardziej odpowiada mu wyzwanie chwili, fakt, że ma jedną szansę i musi ją wykorzystać. Ideałem byłoby więc zarejestrowanie znakomitego koncertu. Teldec nie chciał się jednak zgodzić na rejestrację koncertu i do nagrania "Wariacji" Beethovena dla tej firmy ostatecznie nie doszło.

Przyszły jednak propozycje koncertowe i Piotr Anderszewski zaczął grywać w Anglii, Irlandii i Niemczech, występował sam lub z orkiestrami w Rzymie i Lizbonie, Pradze i Monachium, a najczęściej w Londynie. Jeździł po świecie przez pewien czas z robiącą wielką karierę skrzypaczką Victorią Mullovą - był w Japonii, na Dalekim Wschodzie oraz w Europie - i z nią nagrał swoją pierwszą płytę, dla firmy Philips, z sonatami Debussy'ego, Janáčka i Prokofiewa. Potem była jeszcze druga - też dla Philipsa - również z sonatami, ale tym razem Brahmsa.

Wreszcie trafił do Polski: z koncertami i z płytą. Pierwszą solową płytę Anderszewskiego wydała firma CD Accord, znalazły się na niej utwory Bacha, Beethovena ("Sonata As-dur" op. 110) i Antona Weberna. "Wariacje na temat Diabellego" czekały... Przed nimi była jeszcze płyta z dziełami Bacha nagranymi dla firmy Harmonia Mundi. A

Anderszewski mówi, że przez lata poznawał cykl Beethovena coraz lepiej, a kiedy jego rozwijająca się kariera zwróciła uwagę związanej z fonograficznym gigantem EMI firmy Virgin Classics, która zaproponowała mu... studyjne nagranie "Wariacji na temat Diabellego", już się nie wahał.

Nagranie z 2004 roku zebrało znakomite recenzje, a firma Virgin, z którą w 2000 pianista podpisał kontrakt na wyłączność, zdecydowała się na następną płytę - Piotr Anderszewski nagrał na niej dwa koncerty Mozarta. Koleje płyty dla Virgin to m.in. muzyka solowa Karola Szymanowskiego (2005), "Piotr Anderszewski at Carnegie Hall" (2009) oraz rzadziej grywane utwory Roberta Schumanna (2010). Album ten w 2012 roku zyskał tytuł "Nagrania Roku" oraz wyróżnienie w kategorii muzyka instrumentalna "BBC Music Magazine" (czytaj więcej...).

W 2011 pianista zapowiedział półtoraroczną przerwę w aktywności koncertowej. 

Piotr Anderszewski jest bohaterem kilku filmów dokumentalnych, m.in. w reżyserii francuskiego dokumentalisty Bruna Monsaingeona. W 2009 film "Piotr Andreszewski. Podróżujący fortepian" został uhonorowany nagrodą w kategorii "Najlepszy portret" na festiwalu filmowym w Montrealu.

 

Strona internetowa artysty: www.anderszewski.net

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, marzec 2002, aktualizacja: na podstawie materiałów prasowych, kwiecień 2012.