Kompozytor i publicysta muzyczny. Urodzony 5 października 1902 w Połtawie (Ukraina), zmarł 27 lutego 1984 w Glen Cove (stan Nowy Jork).

Naukę gry na fortepianie rozpoczął pod kierunkiem matki. W latach 1923-27 studiował kompozycję u Romana Statkowskiego i Karola Szymanowskiego oraz grę na fortepianie w klasie Henryka Melcera w Konserwatorium Warszawskim, które ukończył dyplomem z wyróżnieniem. Dzięki stypendium Rządu Francuskiego w latach 1927-30 odbył studia uzupełniające z zakresu kompozycji w École Normale de Musique w Paryżu pod kierunkiem Paula Dukasa, Paula Vidala, Arthura Honeggera i Nadii Boulanger. W tym czasie przez dwie kadencje pełnił obowiązki sekretarza Stowarzyszenia Młodych Muzyków Polaków.

Po powrocie do Polski zajmował się komponowaniem, publicystyką muzyczną i pracą społeczną. Był m.in. współorganizatorem i wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej, wiceprezesem Stowarzyszenia Pisarzy i Krytyków Muzycznych, członkiem Zarządu Towarzystwa Miłośników Tańca Artystycznego i Towarzystwa im. Karola Szymanowskiego. Pisał artykuły dla takich czasopism, jak "Ateneum", "Kronika Polski i Świata", "Kwartalnik Muzyczny", "Marchołt", "Muzyka", "Muzyka Polska", "Muzyka Współczesna", "Pion", "Prosto z mostu", "Tygodnik Ilustrowany", "Zwierciadło", a dla dziennika "ABC" - recenzje muzyczne. Zbierał także folklor muzyczny na Huculszczyźnie, Podhalu i Żywiecczyźnie.

Wybuch II wojny światowej zastał go na Morzu Śródziemnym. W 1940 dotarł do Brazylii i zamieszkał w Rio de Janeiro. Tu współpracował z lokalną rozgłośnią radiową. W 1943 wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Przebywał najpierw w Nowym Jorku, później osiadł w miejscowości Sea Cliff koło Nowego Jorku. Uczył prywatnie gry na fortepianie, współpracował ze stacją telewizyjną Voice of America (przeprowadzał wywiady z polskimi artystami występującymi w Stanach Zjednoczonych), sprawował funkcję prezesa The Long Island Little Orchestra Society. W latach 1948-49 i od 1957 do 1969 był korespondentem "Ruchu Muzycznego", dla którego przygotowywał artykuły o życiu muzycznym Nowego Jorku, a także innych amerykańskich ośrodków muzycznych. W 1960 przeniósł się do Glen Cove, gdzie mieszkał do końca życia.

Michał Kondracki został w 1927 laureatem II nagrody za Partitę na małą orkiestrę (1926) na konkursie Stowarzyszenia Młodych Muzyków Polaków, w 1932 - I nagrody za obrazek symfoniczny Żołnierze (1932) na Ogólnopolskim Konkursie Olimpijskim.

Ważniejsze kompozycje:

• Trzy utwory na fortepian (1923)
• A jeżeli nic na głos i fortepian (1924)
• Dwie pieśni na głos i fortepian (1924)
• Kołysanka Don Juana na fortepian (1924-26)
• Scherzo na fortepian (1924-26)
• Preludium i fuga na fortepian (1924-26)
• Kwartet smyczkowy (1925)
• Jaś i Kasia na głos i fortepian (przed 1926)
• Dziewczyna i pajacyk na głos i fortepian (przed 1926)
• Koncert fortepianowy nr 1 (1926)
• Partita na małą orkiestrę (1926)
• Marchołt, opera komiczna (1927)
• Metropolis, akcja symfoniczno-baletowa na orkiestrę (1929)
• Mała symfonia góralska 'Obrazy na szkle' na zespół kameralny 16 solistów (1930)
• Krasula, kantata humorystyczna na chór i orkiestrę (1931)
• Żołnierze (Parade), obrazek symfoniczny na orkiestrę (1932)
• Popieliny, 1-aktowe misterium ludowe (1933)
• Suita kurpiowska na orkiestrę (1933)
• Nokturn na orkiestrę (1934)
• Mecz na orkiestrę (1935)
• Koncert fortepianowy nr 2 (1935)
• Koncert na orkiestrę (1935)
• Trio na flet, klarnet i fagot (1935)
• Legenda czyli baśń krakowska, balet (1937)
• Cantata ecclesiastica na chór i orkiestrę (1937)
• Ptaszki św. Franciszka na chór a cappella (1938)
• Dziesięć piosenek ludowych na głos i fortepian (przed 1939)
• Toccata na orkiestrę (1939)
• Epitafia na orkiestrę (1939)
• Canção marcial da mocidade na chór a cappella (1941)
• Taniec brazylijski na fortepian (1942)
• Noites cariocas, Rio de Janeiro na fortepian (ok. 1942)
• Symfonia zwycięstwa na orkiestrę (1942-44)
• Psalm na orkiestrę (1944)
• Groteska na orkiestrę (1944)
• Concertino in C na fortepian i małą orkiestrę (1944)
• Taniec brazylijski na orkiestrę (1944)
• Taniec uliczników na orkiestrę (1945)
• Nokturn na orkiestrę smyczkową i harfę (1951)
• Pastorale na orkiestrę (1954)
• Hymn olimpijski 'Happy the Man' na chór i orkiestrę (1954)
• Kolęda na flet i orkiestrę smyczkową (1955)
• Moods na fortepian (1956)
• Hymn do Afrodyty na orkiestrę smyczkową (1958)

Autor: Małgorzata Kosińska, listopad 2007.