Marta Ptaszyńska
Marta Ptaszyńska, fot. Mariusz Makowski/Archiwum PWM
Kompozytorka, perkusistka i pedagog; urodzona 29 lipca 1943 w Warszawie.
Studiowała kompozycję w klasie Tadeusza Paciorkiewicza i teorię muzyki w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie oraz grę na perkusji pod kierunkiem Jerzego Zgodzińskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Jako stypendystka Rządu Francuskiego latach 1969-70 odbyła uzupełniające studia kompozytorskie u Nadii Boulanger i Oliviera Messiaena. Następnie przebywała w Cleveland Institute of Music w Stanach Zjednoczonych, gdzie w 1974 otrzymała tytuł Artist Diploma Degree w zakresie kompozycji i gry na instrumentach perkusyjnych.
Marta Ptaszyńska jest laureatką wielu konkursów kompozytorskich, m.in.: Konkursu Młodych Związku Kompozytorów Polskich (1971), konkursu Polskiego Radia i Telewizji (1972), konkursu Percussive Arts Society w Stanach Zjednoczonych (1974 i 1976). W 1986 utwór La novella d'inverno na smyczki (1984) otrzymał I nagrodę na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu, zaś w 1987 Koncert na marimbę i orkiestrę (1985) zdobył nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Nowym Jorku. Ponadto otrzymała: Nagrodę Amerykańskiej Akademii Arts and Letters w Nowym Yorku, Fromm Music Foundation Uniwersytetu Harvarda, Nagrodę Fundacji Jurzykowskiego w Nowym Yorku, Nagrodę ASCAP-u. W 1995 odznaczona została Krzyżem Oficerskim Rzeczpospolitej Polskiej.
Jej opera telewizyjna Oscar z Alwy, zrealizowa przez Telewizję Krakowską w 1988, zdobyła uznanie widzów i krytyków na Międzynarodowym Festiwalu Oper Telewizyjnych w Salzburgu (1989), zaś opera dziecięca Pan Marimba była wykonana 114 razy w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, ciesząc się dużą popularnością.
Utwory Marty Patszyńskiej powstawały na zamówienie takich orkiestr, jak Chicago Symphony Orchestra, Cincinnati Symphony, Cleveland Symphony Orchestra, Polska Orkiestra Kameralna i Sinfonia Varsovia, zespołów kameralnych – Pacifica String Quartet i Eighth Blackbirdi, a także dla solistów, m.in. Ewy Podleś, Keiko Abe, Evelyn Glennie. Są publikowane przez wydawnictwa nutowe (Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Theodore Presser Co.) i fonograficzne (CD Accord, Polskie Nagrania, Olympia, Chandos, DUX, Bayer Records, Pro Viva).
Prowadzi też działalność pedagogiczną. Wykładała kompozycję na wielu amerykańskich uczelniach, m.in. w University of California w Berkeley i w Santa Barbara w Kalifornii, Indiana University w Bloomington, Cincinnati College Conservatory of Music, Northwestern University. Od 1998 jest profesorem zwyczajnym kompozycji w University of Chicago z tytułem Helen B. & Frank L. Sulzberger Chair in Composition.
Jest również współtwórcą i współorganizatorem Międzynarodowych Warsztatów Perkusyjnych w Bydgoszczy. W latach 1981-84 była członkiem Zarządu Percussive Arts Society, w 1991 została wicedyrektorem American Society for Polish Music. W 1994 i 1996 była doradcą artystycznym festiwalu muzyki polskiej w New York Public Library for the Performing Arts w Lincoln Center.
Ważniejsze kompozycje:
- Preludia na wibrafon i fortepian (1965)
- Scherzo na ksylofon i fortepian (1967)
- Ostinato na fortepian (1967)
- Wariacje na flet solo (1967)
- Improwizacje na orkiestrę (1968)
- Bajka o słowikach na baryton, flet, obój, klarnet, fagot, harfę, wibrafon i marimbę (1968)
- Trzy interludia na dwa fortepiany (1969)
- Recitativo, arioso e toccata per violino solo (1969-75)
- Jeu-parti na harfę i wibrafon (1970)
- Vocalise na sopran i wibrafon (1971)
- Madrigals „Canticum Sonarum" in memoriam Igor Strawiński na kwartet smyczkowy, kwartet dęty drewniany, trąbkę, puzon i gong (1971)
- Cadenza na flet i perkusję (1971-72)
- Oscar z Alwy, opera telewizyjna w 6 scenach (1971-72,19)
- Space Model na perkusję z taśmą (1971-75)
- Stress na perkusję i taśmę (1972)
- Arabeska na harfę (1972)
- Spectri sonori na orkiestrę (1973)
- Crystallites na orkiestrę (1973-74)
- Dwa poematy na tubę solo (1973-75)
- Touracou na klawesyn solo (1973-75)
- Siderals na dwa kwintety pekusyjne i projekcję (1974)
- Concerto for Percussion Quartet and Orchestra (1974)
- Farewell Souvenir na fortepian solo (1975)
- Mobile dla dwóch perkusistów (1976)
- Classical Variations na kotły i kwartet smyczkowy (1976)
- Quodlibet na kontrabas i taśmę (1976)
- Epigramy na chór żeński, flet, harfę, fortepian i perkusję (1976-77)
- Un grand sommeil noir na sopran, flet i harfę (1977)
- Melodie z różnych stron na zespół perkusyjny (1977)
- Kolorowy świat perkusji dla dzieci na flety, głosy i instrumenty perkusyjne (1978)
- Synchromy na trio perkusyjne (1978)
- Podróże w kosmos na fortepian (1978)
- Dream Lands, Magic Spaces na skrzypce, fortepian i sześciu perkusistów (1978)
- Muzyka pięciu stopni na dwa flety i zespół perkusyjny (1979)
- Bagatela na harfę (1979)
- Soirée snobe chez la Princesse, teatr instrumentalny (1979)
- Dwa sonety do Orfeusza na głos średni i orkiestrę kameralną (1980-81)
- Conductus – A Ceremonial na instrumenty dęte (1982)
- Ave Maria [wersja I] na 4 głosy męskie, zespół instrumentów dętych blaszanych, perkusję i organy (1982)
- Miniatury na fortepian (1982)
- Scintilla na dwa marimbafony (1984)
- La Novella d'inverno na orkiestrę smyczkową (1984)
- Four Seasons for Four Hands, 12 utworów na fortepian (1984)
- Concerto for Marimba and Orchestra (1985)
- Silver Threads and Other Songs for Children na głos, chór i perkusję w różnych zestawach (1985-86)
- Music Alphabet na dwa fortepiany (1985-86)
- Kwiaty księżyca na wiolonczelę i fortepian (1986)
- Ave Maria [wersja II] na chór męski i orkiestrę kameralną (1987)
- Charlie's Dream – Concerto for Alto Saxophone and Orchestra (1988)
- Listy polskie, kantata (1988)
- Graffito na marimbę (1988)
- Songs of Despair and Loneliness na mezzosopran i fortepian (1988-89)
- Ajikan na flet i perkusję (1989)
- Poetic Impressions na kwintet dęty i fortepian (1991)
- Ode to Praise All Famous Women na orkiestrę (1992)
- Hommage à I. J. Paderewski na fortepian (1992)
- Holocaust Memorial Cantata na sopran, tenor, baryton, chór mieszany i orkiestrę (1992)
- Holocaust Memorial Cantata [wersja kameralna] na sopran, tenor, baryton, chór mieszany, pekusję i fortepian (1992)
- Spider Walk na perkusję solo (1993)
- Fanfare for Peace na orkiestrę (1993)
- Pan Marimba, opera dziecięca w 2 aktach (1993-96)
- Four Portraits na kwartet smyczkowy (1994)
- Liquid Light na mezzosopran, fortepian i perkusję (1995)
- Distant Voices na mezzosopran i kwartet smyczkowy (1995)
- Concerto grosso na dwoje skrzypiec i orkiestrę kameralną (1996)
- Mancala na dwoje skrzypiec (1996)
- Scherzo di fantasia na eufonium i fortepian (1997)
- Linear Constructions in Space dla 6 perkusistów (1997-98)
- Olympian Rings for soprano steel drum (1997-98)
- Letter to the Sun for frame drum, percussion quartet and narrator (1998-2000)
- Luna Stelle na 2 fortepiany i 2 perkusistów (1998-99)
- Primary Colors na kwartet perkusyjny (1999)
- Fanfare in memoriam Frederic Chopin na orkiestrę (1999)
- Drum of Orfeo – Concerto for Percussion na perkusję i orkiestrę (1999-2002)
- Inverted Mountain na orkiestrę (2000)
- The Last Waltz in Vienna na trio akordeonowe (2001)
- Sen Eurydyki na dwie harfy (2001)
- Mozaiki na kwartet smyczkowy (2002)
- Sinfonia Wratislavia na orkiestrę (2003-2004)
- Pianophonia na fortepian (2004)
- Elegia in Memoriam John Paul II na altówkę solo (2005)
- Magiczny Doremik, opera dla dzieci w 2 aktach (2006-2007)
- Lumen na orkiestrę (2007)
- Concerto for Flute, Harp and Orchestra (2007-2008)
- Street Music na wielkę orkiestrę perkusyjną (2008)
- Hymn of the Universe na chór mieszany i organy (2008)
- Trois visions de l'arc-en-ciel na zespół kameralny (2008)
Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Związek Kompozytorów Polskich
luty 2002
aktualizacja: listopad 2008
Podobne
Muzyka FRYDERYK CHOPIN, PIEŚNI I PIOSNKI OP. 74
Fryderyk Chopin: Pieśni i piosnki op. 74. "Życzenie", "Wiosna", "Smutna rzeka", "Hulanka", "Gdzie...
Zobacz także
Literatura Elżbieta Janicka "Festung Warschau"
Jak sugerują opisy książki - ale też komentarze samej autorki - "Festung Warschau" jest rodzajem spacerownika - a więc przewodnika, w którym krok po kroku, ulica po ulicy poznajemy dane miejsce. Jest...
Sztuki wizualne Wojciech Fangor "Postaci"
Obraz Fangora należy do najbardziej kanonicznych dzieł polskiego socrealizmu. Operuje prostą retoryką przeciwieństw: kiedyś i teraz, po tej i po tamtej stronie.
Najczęściej czytane
- Muzyka
Fryderyk Chopin - Muzyka
Stanisław Moniuszko - Muzyka
Polski jazz - Muzyka
Ignacy Jan Paderewski - Muzyka
Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina







