Maciej Jabłoński, fot. prywatne archiwum artysty

Kompozytor, urodzony 29 lipca 1974 w Golubiu-Dobrzyniu.

W latach 1993-98 studiował kompozycję pod kierunkiem Marka Stachowskiego w Akademii Muzycznej w Krakowie, którą ukończył z wyróżnieniem. Od 1998 jest wykładowcą przedmiotów teoretycznych na stanowisku asystenta w krakowskiej uczelni. W 2002 uzyskał kwalifikacje I stopnia. Współpracuje z Polskim Wydawnictwem Muzycznym.

Swoje umiejętności doskonalił biorąc udział w międzynarodowych kursach: w 1997 podczas Young Composers Meeting w Apeldoorn w Holandii (pod kierunkiem Rodney'a Shermana, Roberta Platza, Louisa Andriessena), w 1997 podczas Sommerkurse für Neue und Computermusik w Stuttgarcie oraz Międzynarodowych Letnich Kursów Kompozytorskich w Radziejowicach (pod kierunkiem Petera-Michaela Hamela, Alejandro Iglesiasa Rossiego, Paula Pattersona), w 1998 poczas Buckower Sommerwerkstatt w Buckow, w 2006 w Darmstadt (u Helmuta Lachenmanna i Georgesa Aperghisa).

Współpracował z wieloma polskimi zespołami orkiestrowymi: Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, Chórem i Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej, Polską Orkiestrą Radiową w Warszawie, Orkiestrą Kameralną Miasta Tychy Aukso, Orkiestrą Smyczkową Amadeus, Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej, Orkiestrą Opery Śląskiej w Bytomiu, Orkiestrą Akademii Muzycznej w Krakowie, Tarnowską Orkiestrą Kameralną; dyrygentami: Tomaszem Bugajem, Wojciechem Czepielem, Agnieszką Duczmal, Michałem Dworzyńskim, Przemysławem Fiugajskim, Markiem Mosiem, Marcinem Nałęcz-Niesiołowskim, Pawłem Przytockim, Tomaszem Tokarczykiem, Maciejem Tworkiem, Piotrem Warzechą, Antonim Witem, Sławkiem A. Wróblewskim, José Marią Florêncio Juniorem; zespołami kameralnymi: Kwartludium, Ensemble Nordlys, Das Neue Ensemble, Lutoslawski Piano Duo; artystami: Pawłem Cieślakiem, Anną Ciułą-Pehlken, Bartoszem Gaudynem, Udo Grimmem, Janem Kalinowskim, Barbarą Krzekotowską, Jarosławem Malanowiczem, Christine Michaelą Pryn, Andrzejem Rzymkowskim, Marianem Sobulą, Markiem Szlezerem. 

Jego utwory wykonywane były w Polsce (m.in. w ramach Dni Kompozytorów Krakowskich i "Warszawskiej Jesieni") oraz w Niemczech, Danii, Szwecji i na Słowacji

Maciej Jabłoński jest laureatem kilku konkursów kompozytorskich: w 1995 otrzymał wyróżnienie za "Psalm 138" na sopran i orkiestrę smyczkową (1994), a w 1996 II nagrodę (pierwszej nie przyznano) za "Psalm 23" na sopran i orkiestrę smyczkową (1995) na Konkursie Kompozytorskim im. Adama Didura w Sanoku, w 1997 III nagrodę za "Zaczarowany ogród" na orkiestrę (1997) na Konkursie im. Ryszarda Bukowskiego, w 2009 - główne wyróżnienie za "Logorhea" na komputer (2008) na konkursie kompozytorskim zorganizowanym przy festiwalu Sound Screen w Bydgoszczy.

Zajmuje się również propagowaniem muzyki w środowisku dzieci i młodzieży (prowadzenie audycji w szkołach). Aktywnie działa na niwie publicystyki, współpracując m.in. z "Ruchem Muzycznym" i "Glissando" (relacje, recenzje, eseistyka). Współautor "Przewodnika po muzyce koncertowej" (PWM 2003/2004).

Od 2006 jest członkiem Związku Kompozytorów Polskich.

"1. Celem przedsiębranych środków jest osiągnięcie wzruszenia odbiorcy.

2. Wszystkie elementy podporządkowane są budowaniu formy - jest ona zawsze znacząca. Ważne jest dla mnie, aby była spójna i spontaniczna w odbiorze.

3. Antropocentryzm, psychologiczność - muzyka jako próba wejścia ('wdrążenia się') w głąb ludzkiego wnętrza, myśli, emocji i wydobycie ich poprzez kod muzyczny.

4. Wyraziste motywy, ich powtarzanie ma charakter formotwórczy.

5. Harmonika jest dysonansowa, ale zawsze sugerująca jakieś centrum. Ostatnio konstruowana w oparciu o prekompozycyjny model (skala, modus, czasem metoda dwunastotonowa).

6. Faktura w utworach orkiestrowych często jest formotwórcza; budowana heterogenicznie z 'wiązek melodycznych' w różnych rytmach lub polifonicznie. Homofonia zdarza mi się coraz rzadziej. Heterofonia jest bardzo istotna, chodzi o efekt rozmycia melodii, uplastycznienia jej i dodanie wielowymiarowości.

7. Brzmieniowość - aspekt, który zajmuje mnie coraz bardziej. Marzy mi się spójna duża forma obfitująca w fascynujące brzmienia: kolorystyka jako element formotwórczy.

8. Stosunek do kwestii 'nowe - tradycyjne': interesuje mnie aspekt ponadczasowy. Uważnie śledzę to, co dzieje się na bieżąco, ale daleki jestem od podążania za aktualną modą (tak mówi większość kompozytorów). Często podoba mi się co innego, niż krytyce. Zauważyłem, że w perspektywie czasowej znacznie większe znaczenie ma współgranie z kontekstem historii i teraźniejszości muzyki oraz wielowymiarowa relacja z tradycją i współczesnością, niż aktualność, nowoczesność (vide Mahler, utwory z lat sześćdziesiątych). W czasach ponowoczesnych podział na 'nowe i tradycyjne' (zwłaszcza pod kątem proweniencji środków) stracił moim zdaniem na znaczeniu, o wiele bardziej istotne jest to, na jakiej płaszczyźnie oddziałuje dane dzieło muzyczne: czy i w jakim stopniu jest ono 'przekaźnikiem' zastanej rzeczywistości oraz co wnosi.

9. Nie podnieca mnie spektralizm, ale w moim odczuciu zaowocował niezłymi rozwiązaniami. Swoją drogą moim zdaniem Grisey jest znacznie ciekawszy od Muraila.

10. Źródła inspiracji: Per Nørgård, Alfred Schnittke, długo nikt, György Kurtág, Wojciech Zych, Helmut Lachenmann, po prostu każda muzyka.

11. Utwory, które uważam za istotne: "...patrz nic układa kosze gwiazd i tak jak ryby puszcza w błękit -Concerto grosso nr 3", "Labirynt umysłu", "Déjà vu", "V Symfonia", "Mygoor", "H.M.", "Niestety już po." - Maciej Jabłoński

Ważniejsze kompozycje:

• "I heard a Fly Buzz" na sopran i zespół kameralny do tekstu Emily Dickinson (1993)
• "Symfonia nr 1 'Katharsis'"  na sopran solo, chór mieszany i orkiestrę (1993-94)
• "Kwartet smyczkowy nr 1 z sopranem solo" (1993-95)
• "Pięć pieśni" na sopran i fortepian do słów poetek (1993-98)
• "Koncert skrzypcowy nr 1 'Le quattro staggioni'"  na skrzypce solo, klawesyn, perkusję i orkiestrę smyczkową (1995)
• "Sonata na fortepian nr 1" na fortepian i niewidzialny sopran (1995)
• "Psalm 23" na sopran i orkiestrę smyczkową (1995)
• "L'Inverno" na klawesyn, perkusję i orkiestrę smyczkową (1995)
• "Symfonia nr 2" (1995-96)
• "Sonata na obój i fortepian" (1996)
• 'Kwartet smyczkowy nr 2" (1996)
• "Sonata na fortepian nr 2" (1996)
• "Miserere nostri Deus", pieśń liturgiczna na chór a cappella (1996)
• "Koncert fortepianowy" (1996-97)
• "Trio fortepianowe" (1997)
• 'Kwartet smyczkowy nr 3" (1997)
• "Adieu" na flet i harfę (1997)
• "The Solitude" na zespół kameralny i przetworzenia (1997)
• 'Symfonia nr 3" (1997-98)
• "Concerto da camera" na 11 instrumentów (1998)
• "Sonata na wiolonczelę i fortepian" (1998)
• "Sonata na fortepian nr 3" (1998)
• 'Koncert skrzypcowy nr 2" na skrzypce solo, chór mieszany i wielką orkiestrę (1999)
• "Sinfonietta" na orkiestrę smyczkową (1999)
• "Toccata" na fortepian i orkiestrę (1999)
• "1999.12.31 - Concerto grosso" na puzon, syntezator i małą orkiestrę (1999)
• "Symfonia nr 4" na organy i orkiestrę (1999-2000)
• "The Last Dream of Donald Merrett" na organy i perkusję (1999-2000)
• "Sonata na skrzypce i fortepian" (2000)
• "Ω" na zespół kameralny (2000)
• "Koncert fortepianowy nr 2" (2000-2002)
• "Äy" na zespół kameralny (2001)
• "Kankan" na wiolonczelę, klarnet, perkusję i fortepian (2001)
• "Koncert wiolonczelowy" na wiolonczelę solo, klawesyn, fortepian, orkiestrę smyczkową i perkusję (2001-2002)
• "Cztery etiudy" na fortepian (2003)
• "Π" na zespół kameralny (2003)
• "(Barbapapa)" na orkiestrę smyczkową (2004)
• "Trzy kobiety", pieśni na sopran, klarnet, marimbę i wiolonczelę (2004)
• "Ø" na 2 trąbki (2004)
• 'Symfonia nr 5" (2004)
• "e" na klarnet basowy, skrzypce, marimbę i fortepian (2004)
• "Mygoor" na akordeon i fortepian (2004)
• "Δe", koncert na trąbkę i orkiestrę kameralną (2005)
• "...here...there;...therefore..." na kwartet smyczkowy i komputer (2005)
• "Whose are those fingerprints" na flet piccolo, obój, klarnet, saksofon altowy i tubę (2005)
• "...à cinq (Concerto grosso nr 2)" na 5 fortepianów i orkiestrę (2005)
• "H.M." na skrzypce solo (2005)
• "M.C. Escher 'Dag en Nacht'" na dwoje skrzypiec (2005)
• "Quo vadis...?" na puzon i klawesyn (2005)
• "Somnos" na chór i orkiestrę (2005-2007)
• "Końcówka" na organy i sześciu narratorów do słów Adama Zagajewskiego (2006)
• "Niestety, już po." na wiolonczelę i fortepian (2006)
• "Koncert na saksofon altowy i orkiestrę" (2006)
• Rekonstrukcja cz. 2 "Koncertu na obój i orkiestrę" Ludwiga van Beethovena (2006)
• "patrz, nic układa kosze gwiazd i tak jak ryby puszcza w błękit (Concerto grosso nr 3)" na obój, skrzypce i orkiestrę kameralną (2007)
• "Deja vu" na wiolonczelę i orkiestrę (2007)
• "Thumbnails" na kwartet saksofonowy (2008)
• "Labirynt umysłu" na saksofon altowy solo i kwartet saksofonowy (2008)
• "Logorhea" na komputer (2008)
• "Whose are these tracks...?" na flet, obój, klarnet, saksofon altowy i tubę (2008)
• "Aranżacja Labyrinthu Pietro Locatelliego" na skrzypce solo i orkiestrę smyczkową (2008)
• "Niepokój, pewność." na klarnet basowy, skrzypce, perkusję i fortepian (2009)
• "277,13 K" na 2 oboje, saksofon altowy i warstwę elektroniczną (2009)
• "(Barbapapa)" [wersja II] na orkiestrę smyczkową (2009)
• "Trainspotting (see trailer)" na puzon i tubę (2009)
• Aranżacja cz. 1 "Harnasi" Karola Szymanowskiego na kwartet klarnetowy, kwartet smyczkowy i perkusję (2009)
• "patrz, nic układa kosze gwiazd i tak jak ryby puszcza w błękit (Concerto grosso nr 3)" [wersja II] na skrzypce solo, kwartet klarnetowy, perkusję i orkiestrę smyczkową (2010)
• "Lebenszeichen" na skrzypce solo (2010)
• "Zanim" na puzon i warstwę elektroniczną (2010)
• "Sonata na klawesyn" (2010)
• "Będę pamiętać" [wersja I] na flet, tubę i warstwę elektroniczną (2010)
• "Będę pamiętać" [wersja II] na flety (jeden solista) i warstwę elektroniczną (2010)
• "Fuori. Koncert na 2 fortepiany, orkiestrę i warstwę elektroniczną" (2011)
• "Kordissimo!" na kwartet wiolonczelowy (2011)
• "Śnienie", cykl pieśni na sopran i fortepian (2011)

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, październik 2003; aktualizacja: grudzień 2011.