Krzysztof Komeda (Krzysztof Trzciński), kompozytor jazzowy, pianista i lekarz. Urodzony 27 kwietnia 1931 w Poznaniu, zmarł 23 kwietnia 1969 w Warszawie.

Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 7 lat. W 1950, podczas pobytu w Krakowie, po raz pierwszy wziął udział w jam session. Studiował w Akademii Medycznej w Poznaniu. Już jako student medycyny nawiązał współpracę z Dixieland Band Jerzego Grzewińskiego, w latach 1952-54 grał z zespołem Melomani. Po ukończeniu studiów w 1955, podjął pracę w klinice laryngologicznej w Poznaniu. (Tu po raz pierwszy użył pseudonimu "Komeda", gdyż chciał ukryć swoją fascynację jazzem przed współpracownikami.) W 1956 założył Sekstet Komedy, z którym zadebiutował podczas otwarcia Oddziału Telewizji w Poznaniu. Pierwszy znaczący sukces grupa, grająca w składzie: Komeda, Jerzy Milian, Stanisław Pludra, Józef Stolarz, Jan Wróblewski, Jan Zylber, odniosła na 1. Festiwalu Muzyki Jazzowej w Sopocie w 1956. W 1957 zespół otrzymał srebrny medal na 6. Międzynarodowym Festiwalu Młodzieży w Moskwie. Od tego roku rozpoczęła się również długoletnia współpraca Komedy z Romanem Polańskim. W 1958 pianista przeniósł się do Krakowa. Został członkiem zespołu Jazz Believers i w tym samym roku wystąpił na 1. Festiwalu "Jazz Jamboree" (brał udział w jego kolejnych edycjach do 1967). Założył też własne Trio z często zmieniającym się składem - grali w nim: Jan Byrczek, Roman Dyląg, Adam Skorupka, Tadeusz Federowski, Adam Jędrzejowski, Andrzej "Fats" Zieliński, Zylber oraz Rune Carlsson. Prowadził jednocześnie Kwintet (Komeda, Czesław Bartkowski, Tomasz Stańko, Maciej Suzin lub Janusz Kozłowski i Michał Urbaniak) oraz Kwartet (Komeda, Carlsson, Stańko, Dyląg). W 1961, jako pianista i kompozytor, współpracował z warszawskim kabaretem Tingel-Tangel. W 1962 Krakowski Jazz Club przyznał mu "Złotego Helikona", a w ankiecie czytelników miesięcznika "Jazz" zdobył tytuł Jazzmana Roku.

Koncertował w kraju oraz za granicą - Szwajcaria, NRD, RFN, Czechosłowacja i Jugosławia. W 1960 wyjechał po raz pierwszy do Skandynawii i później powracał tam co roku. Dokonał wielu nagrań radiowych i fonograficznych. W 1965 wziął udział w prestiżowym projekcie niemieckiego promotora i krytyka Joachima Berendta.

W styczniu 1968 Krzysztof Komeda wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował nad muzyką do filmów Rosemary's Baby i The Riot. W grudniu tego roku uległ w Los Angeles ciężkiemu wypadkowi. Do kraju przewieziono go 18 kwietnia 1969.

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Ważniejsze filmy z muzyką Krzysztofa Komedy:

• Dwaj ludzie z szafą w reż. Romana Polańskiego (1958)
• Gdy spadają anioły w reż. Romana Polańskiego (1959)
• Niewinni czarodzieje w reż. Andrzeja Wajdy (1960)
• Do widzenia, do jutra w reż. Janusza Morgensterna (1960)
• Szklana góra w reż. Pawła Komorowskiego (1960)
• Przejażdżka w reż. Janusza Nasfetera (1960)
• Łańcuch w reż. Romana Polańskiego (1961)
• Gruby i chudy w reż. Romana Polańskiego (1961)
• Nad wielką wodą w reż. Andrzeja Kondratiuka (1961)
• Kon-Tiki w reż. Andrzeja Kondratiuka (1961)
• Nóż w wodzie w reż. Romana Polańskiego (1961)
• Wyrok w reż. Jerzego Passendorfera (1961)
• Jutro premiera w reż. Janusza Morgensterna (1962)
• Mój stary w reż. Janusza Nasfetera (1962)
• Walter P-38 w reż. Edwarda Etlera (1962)
• Piegowaty dzień w reż. Jerzego Passendorfera (1962)
• Ssaki w reż. Romana Polańskiego (1962)
• Hvad med os w reż. Henning Carlsen (1963)
• Niezawodny sposób w reż. Andrzeja Kondratiuka (1963)
• Obywatel Janosik w reż. Andrzeja Kondratiuka (1963)
• Tu jest mój dom w reż. Juliana Dziedziny (1963)
• Smarkula w reż. Leonarda Buczkowskiego (1963)
• Ubranie prawie nowe w reż. Włodzimierza Haupe'a (1963)
• Zbrodniarz i panna w reż. Janusza Nasfetera (1963)
• Kattorna w reż. Henning Carlsen (1964)
• Prawo i pięść w reż. Jerzego Hoffmana i Edwarda Skórzewskiego (1964)
• Pingwin w reż. Jerzego Stefana Stawińskiego (1964)
• Przerwany lot w reż. Leonarda Buczkowskiego (1964)
• La riviere de diamants ou Amsterdam w reż. Romana Polańskiego (1964)
• Monolog trębacza w reż. Andrzeja Kondratiuka (1965)
• Niekochana w reż. Janusza Nasfetera (1965)
• Markiza de Pompadour w reż. Józefa Hena (1965)
• Nieustraszeni zabójcy wampirów w reż. Romana Polańskiego (1966)
• Ręce do góry w reż. Jerzego Skolimowskiego (1967)
• Bariera w reż. Jerzego Skolimowskiego (1966)
• Cul-De-Sac w reż. Romana Polańskiego (1966)
• Klub prof. Tutki w reż. Andrzeja Kondratiuka (1966)
• Przedświąteczny wieczór w reż. Heleny Amiradżibi i Jerzego Stefana Stawińskiego (1966)
• Kolorowe kłamstwo w reż. Andrzeja Kondratiuka (1966)
• Sult w reż. Henning Carlsen (1966)
• Menesker modes og sod music opstar i hjerted w reż. Henning Carlsen (1967)
• Dance of the Vampires w reż. Romana Polańskiego (1967)
• Le départ w reż. Jerzego Skolimowskiego (1967)
• Rosemary's Baby w reż. Romana Polańskiego (1968)
• The Riot w reż. Buzz Kulika (1968)

Ważniejsza dyskografia:

• Astigmatic (Muza)
• Etiudy Baletowe (Muza)
• Festiwal Jazzowy Sopot 1956 (Muza)
• Jazz Greetings from the East (Fontana)
• Jazz Jamboree 1960 (Muza)
• Jazz Jamboree 1961 (Muza)
• Jazz Jamboree 1964 (Muza)
• K. K., nagrania z 1960 i 1965 (Poljazz)
• Le départ (Philips)
• Mein süsse europäische Heimat (Electrola/Columbia)
• Muzyka K. K., nagrania z lat 1962-67 (Poljazz)
• The Complete Recordings of K .K. Vol. 8 (Polonia Records)

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, czerwiec 2008.