Kompozytor, dyrygent i pedagog, urodzona 28 maja 1949 w Gdyni.

Studiowała dyrygenturę i kompozycję w Akademii Muzycznej w Krakowie, którą ukończyła w 1974 pod kierunkiem Krzysztofa Pendereckiego. Studia uzupełniała w latach 1971-72 na mistrzowskich kursach dyrygentury u Hansa Swarowsky'ego w Austrii. Praktykę operową odbyła w Operze Śląskiej w Bytomiu w 1973. W latach 1973-74 była zatrudniona na stanowisku kierownika muzycznego w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie, a w latach 1977-78 w Teatrze Starym w Krakowie. Od 1991 do 1997 sprawowała funkcję dyrektora naczelnego Państwowej Filharmonii w Krakowie. Była również konsultantem Rady Programowej Festiwalu Kraków 2000 oraz członkiem stowarzyszenia Villa Decius. Z rekomendacji Unii Wolności w latach 1997-99 zajmowała stanowisko Ministra Kultury i Sztuki. W czasie pełnienia swojego urzędu brała czynny udział w niezwykle ważnych forach międzynarodowych: światowym posiedzeniu UNESCO dotyczącym spraw kultury ("Wielokulturowość społeczeństw", Sztokholm 1998), światowym zjeździe ministrów kultury w Kanadzie ("Nasza twórcza różnorodność", Ottawa 1998) oraz spotkaniu ministrów kultury państw Unii Europejskiej (Linz 1998). W grudniu 1998 przewodniczyła polskiej delegacji na międzynarodowej konferencji w Waszyngtonie poświęconej zwrotowi majątku ofiarom Holocaustu. Od 2000 jest dyrektorem naczelnym i programowym Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach.

W twórczości kompozytorskiej Joanny Wnuk-Nazarowej ważne miejsce zajmuje muzyka teatralna (m.in. Król umiera Eugène Ionesco, Mizantrop Moliera w Teatrze Starym, Ryszard III Wiliama Szekspira w Teatrze Wybrzeże), w tym do spektakli teatru telewizji (m.in. Sen srebrny Salomei Juliusza Słowackiego). Dokonała również wielu opracowań muzycznych i napisała muzykę do spektakli telewizyjnych (m.in. w reż. Kazimierza Kutza: Kolacja na cztery ręce, Antygona w Nowym Jorku, Emigranci, Wujaszek Wania, Ziarno zroszone krwią oraz Krzysztofa Nazara: Mizantrop, Sen srebrny Salomei, Urodziny).

Od 1974 jest wykładowcą w Akademii Muzycznej w Krakowie i członkiem Zakładu Analizy i Interpretacji Muzyki. Brała udział w wielu seminariach i sesjach naukowych. Zajmowała się publicystyką, pisała prace naukowe (m.in. kilka publikacji o twórczości teatralnej Zygmunta Koniecznego). Jako dyrygent brała udział w ważnych międzynarodowych festiwalach (m.in. Warszawska Jesień, Oregon Bach Festival). Wielokrotnie wchodziła w skład jury Festiwalu Piosenki Religijnej "Cantate Deo" w Gliwicach.

Joanna Wnuk-Nazarowa została uhonorowana wieloma odznaczeniami i nagrodami, m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrnym Medalem "Gloria Artis", Złotym Medalem za Zasługi dla Obronności Kraju, Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, Odznaką "Zasłużony Działacz Kultury", Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki III stopnia za działalność pedagogiczną.

Ważniejsze kompozycje:

• Głos miłego mego, pieśń na 3-głosowy chór żeński (1968)
• Wszech-kanon non-stop na dowolną ilość instrumentów dętych (od 3 wzwyż) (1970)
• D.Z.W.M. na 13 wykonawców (1973)
• Oh, Dr Jekyll, oh, Mr Hyde na obój, organy i organy elektryczne (1973)
• Lady Macbeth, pieśń na głos kobiecy oraz flet, klarnet, obój, fagot i perkusję (1974)
• Solution na czterech aktorów i perkusję (1974)
• Requiem II na sopran lub mezzosopran i wielką orkiestrę symfoniczną (1974)
• Kwadryptyk podwójnostroikowy na obój, rożek angielski, fagot i kontrafagot (1975)
• Precz?, utwór kwadrofoniczny (1980)
• Życie i miłość poety, 10 pieśni romantycznych na alt, baryton i fortepian (1981-82)
• Lamento per oboe e archi (1983-84)
• Morze Śródziemne, żegnaj. Próba rekonstrukcji na dwie gitary i orkiestrę (1986)
• Liedchen ohne Worte na harfę, klawesyn i fortepian (1994)
• Miniatury na kwartet smyczkowy (1995)

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, marzec 2006; aktualizacja: listopad 2008.