Muzyka
Jan Wincenty Hawel
Muzyka
Kompozytor, dyrygent i pedagog, urodzony 10 lipca 1936 w Pszowie k. Wodzisławia Śląskiego.
Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, którą ukończył z trzema dyplomami - Wydziału Wychowania Muzycznego (1960), kompozycji u Bolesława Szabelskiego (1964) oraz dyrygentury w klasie Karola Stryji (1967). Bezpośrednio po zakończeniu edukacji muzycznej został wykładowcą na swojej macierzystej uczelni, gdzie jest profesorem klas: kompozycji i dyrygentury. Od 1987 do 1990 był kierownikiem Katedry Kompozycji i Teorii Muzyki, w latach 1988-90 kierownikiem Zespołu Badawczego ("Muzyka na Śląsku - aspekty, nurty, działania, ludzie"), w latach 1981-87 i 1990-96 piastował godność rektora Akademii Muzycznej w Katowicach.
Jego kompozycje wydane zostały przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Wydawnictwo Agencji Autorskiej i Polski Instytut Muzyczny. Były wykonywane w Polsce (m.in. na Festiwalu "Musica Polonica Nova" we Wrocławiu, Poznańskiej Wiośnie Muzycznej, Warszawskiej Jesieni), a także za granicą - w Europie, Azji i Stanach Zjednoczonych.
Oprócz działalności kompozytorskiej i pedagogicznej Jan Wincenty Hawel zajmuje się również dyrygenturą. Od 1975 kieruje Akademicką Orkiestrą Symfoniczną, od 1981 jest kierownikiem artystycznym i dyrygentem założonej przez siebie Śląskiej Orkiestry Kameralnej, z którą koncertował w kraju i za granicą (w Niemczech, Czechach, Słowacji, Francji, Austrii i Szwajcarii). Dyryguje też innymi orkiestrami filharmonicznymi i dokonuje z nimi nagrań.
Za swoje osiągnięcia kompozytorskie otrzymał wiele nagród, m.in. w 1965 - II nagrodę na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Konstrukcje na wielką orkiestrę symfoniczną (1965), w 1969 - II nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Stanisława Wiechowicza za Sinfoniettę per coro misto a cappella (1969), rok później - nagrodę I stopnia na Konkursie Kompozytorskim im. Artura Malawskiego w Krakowie za Capriccio-fantasia No. 1 per contrabasso (1970), w 1972 - I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Grzegorza Fitelberga za Sinfonia concertante No. 2 na organy i orkiestrę (1972) oraz I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim "Wiosna Opolska" za Witraże na fortepian (1972), w 1978 - II nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim dla gitary klasycznej w Łodzi za Koncert na gitarę solo (1978), w 1979 - na Otwartym Konkursie Kompozytorskim z okazji 34 Rocznicy Wyzwolenia Warszawy II nagrodę za Balladę warszawską na chór mieszany (1979) i III nagrodę za Warszawski wiatr na chór dziecięcy (1979), w 1980 - II nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Artura Malawskiego za Kwartet smyczkowy nr 3 (1980), rok później - I nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim w Warszawie za Psalm nadziei na chór mieszany (1981), w 1982 - I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim w Katowicach za Oratorium polskie na solistów, recytatora, dwa chóry i orkiestrę (1981) oraz II nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Artura Malawskiego za Kwartet smyczkowy nr 4 (1982).
Jan Wincenty Hawel został uhonorowany pięciokrotnie Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki, jest także laureatem Nagrody Wojewódzkiej, Nagrody miasta Katowic oraz Nagrody Karola Miarki.
Jest członkiem zwyczajnym Związku Kompozytorów Polskich, Stowarzyszenia ZAiKS, Rady Artystycznej Polskiego Związku Chórów i Orkiestr, wieloletnim konsultantem artystycznym, jurorem w konkursach kompozytorskich, dyrygenckich i przeglądach zespołów artystycznych.
Ważniejsze kompozycje:
Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, sierpień 2002; aktualizacja: grudzień 2008.
Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, którą ukończył z trzema dyplomami - Wydziału Wychowania Muzycznego (1960), kompozycji u Bolesława Szabelskiego (1964) oraz dyrygentury w klasie Karola Stryji (1967). Bezpośrednio po zakończeniu edukacji muzycznej został wykładowcą na swojej macierzystej uczelni, gdzie jest profesorem klas: kompozycji i dyrygentury. Od 1987 do 1990 był kierownikiem Katedry Kompozycji i Teorii Muzyki, w latach 1988-90 kierownikiem Zespołu Badawczego ("Muzyka na Śląsku - aspekty, nurty, działania, ludzie"), w latach 1981-87 i 1990-96 piastował godność rektora Akademii Muzycznej w Katowicach.
Jego kompozycje wydane zostały przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Wydawnictwo Agencji Autorskiej i Polski Instytut Muzyczny. Były wykonywane w Polsce (m.in. na Festiwalu "Musica Polonica Nova" we Wrocławiu, Poznańskiej Wiośnie Muzycznej, Warszawskiej Jesieni), a także za granicą - w Europie, Azji i Stanach Zjednoczonych.
Oprócz działalności kompozytorskiej i pedagogicznej Jan Wincenty Hawel zajmuje się również dyrygenturą. Od 1975 kieruje Akademicką Orkiestrą Symfoniczną, od 1981 jest kierownikiem artystycznym i dyrygentem założonej przez siebie Śląskiej Orkiestry Kameralnej, z którą koncertował w kraju i za granicą (w Niemczech, Czechach, Słowacji, Francji, Austrii i Szwajcarii). Dyryguje też innymi orkiestrami filharmonicznymi i dokonuje z nimi nagrań.
Za swoje osiągnięcia kompozytorskie otrzymał wiele nagród, m.in. w 1965 - II nagrodę na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Konstrukcje na wielką orkiestrę symfoniczną (1965), w 1969 - II nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Stanisława Wiechowicza za Sinfoniettę per coro misto a cappella (1969), rok później - nagrodę I stopnia na Konkursie Kompozytorskim im. Artura Malawskiego w Krakowie za Capriccio-fantasia No. 1 per contrabasso (1970), w 1972 - I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Grzegorza Fitelberga za Sinfonia concertante No. 2 na organy i orkiestrę (1972) oraz I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim "Wiosna Opolska" za Witraże na fortepian (1972), w 1978 - II nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim dla gitary klasycznej w Łodzi za Koncert na gitarę solo (1978), w 1979 - na Otwartym Konkursie Kompozytorskim z okazji 34 Rocznicy Wyzwolenia Warszawy II nagrodę za Balladę warszawską na chór mieszany (1979) i III nagrodę za Warszawski wiatr na chór dziecięcy (1979), w 1980 - II nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Artura Malawskiego za Kwartet smyczkowy nr 3 (1980), rok później - I nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim w Warszawie za Psalm nadziei na chór mieszany (1981), w 1982 - I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim w Katowicach za Oratorium polskie na solistów, recytatora, dwa chóry i orkiestrę (1981) oraz II nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Artura Malawskiego za Kwartet smyczkowy nr 4 (1982).
Jan Wincenty Hawel został uhonorowany pięciokrotnie Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki, jest także laureatem Nagrody Wojewódzkiej, Nagrody miasta Katowic oraz Nagrody Karola Miarki.
Jest członkiem zwyczajnym Związku Kompozytorów Polskich, Stowarzyszenia ZAiKS, Rady Artystycznej Polskiego Związku Chórów i Orkiestr, wieloletnim konsultantem artystycznym, jurorem w konkursach kompozytorskich, dyrygenckich i przeglądach zespołów artystycznych.
Ważniejsze kompozycje:
- Kwartet smyczkowy nr 1 (1959)
- Dwa utwory na zespół kameralny (1959-60)
- Septet na instrumenty dęte (1960)
- Symfonia nr 1 (1962)
- Profile na chór męski i orkiestrę (1962)
- Radosne pieśni na 14 instrumentów (1963)
- Kontrasty na orkiestrę (1964)
- Konstrukcje na wielką orkiestrę symfoniczną (1965)
- Studium na organy (1967)
- Divertimento na puzon, fortepian i perkusję (1968)
- Passacaglia per organo (1968)
- Variazioni na fortepian (1968)
- Impresje leśne, oratorium na recytatora, chór mieszany i orkiestrę (1969)
- Nokturn na chór męski a cappella (1969)
- Sinfonietta per coro misto a cappella (1969)
- Capriccio-fantasia no. 1 per contrabbasso (1970)
- Koncert na dwa chóry mieszane, zespół instrumentów dętych, dwa fortepiany i perkusję (1970)
- Poemat w trzech częściach na 2 chóry mieszane (1971)
- Quartetto d'archi No. 2 (1971-72)
- Sinfonia concertante No. 2 na organy i orkiestrę (1972)
- Witraże na fortepian (1972)
- Mały koncert wokalny na 4 solistów i 2 chóry mieszane (1973)
- Magnificat na zespół wokalny i orkiestrę (1974)
- Symfonia nr 3 w trzech częściach w dawnym stylu (1974)
- Capriccio-fantasia No. 2 na dwa fortepiany (1975)
- Preludium per contrabasso (1975)
- Interludium per contrabasso (1976)
- Sonata per violino solo (1976)
- Musica concertante per 6 esecutori (1976)
- Symfonia nr 4 (1976-77)
- Barwy dnia, trzy zdarzenia muzyczne na 2 głosy solowe, flet, wiolonczelę, klawesyn i taśmę (1978)
- Concertino per clavicembalo e due quartetti d'archi (1978)
- Symfonia nr 5 na kwintet dęty, fortepian, 2 kwartety smyczkowe i kontrabas (1978)
- Koncert na gitarę solo (1978)
- Nasz dzień, mały poemat na chór mieszany (1978)
- Ballada warszawska na chór mieszany (1979)
- Partita per clavicembalo (1979)
- Warszawski wiatr na chór dziecięcy (1979)
- Sonata morska na wiolonczelę solo (1979)
- Sinfonia concertante No. 6 per pianoforte e orchestra (1979)
- Hymnus na chór mieszany i zespół instrumentów dętych (1980)
- Kwartet smyczkowy nr 3 (1980)
- Pieśń o radości, intrada na dwie orkiestry dęte i perkusję (1980)
- Tryptyk na amplifikowany klawesyn i fortepian (1980)
- Koncert wokalny (1981)
- Zabawki na chór dziecięcy (1981)
- Psalm nadziei na chór mieszany (1981)
- Trzy poematy do wierszy Czesława Miłosza na głos i zespół instrumentalny (1981)
- Oratorium polskie na solistów, recytatora, 2 chóry i orkiestrę (1981)
- Kwartet smyczkowy nr 4 (1982)
- Missa pro pace per coro misto (1982-83)
- Medytacje wielkanocne na orkiestrę smyczkową (1983)
- Concertino for Harpsichord or Piano and String Orchestra (1985)
- Kwartet smyczkowy nr 5 (1985)
- Odgłosy lata - muzyka koncertująca nr 2 na obój lub/i rożek angielski i orkiestrę smyczkową (1985-86)
- Threnody for mixed choir (1986-87)
- Concerto per violino (Genevan concerto) (1986-87)
- Moments musicaux na instrumenty smyczkowe (1988)
- Symfonia nr 7 'Musica sacra' na głos, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1990-91)
- Quartetto d'archi No. 6 da requiem (1991)
- Cztery pierwsze pieśni na głos i orkiestrę (1991)
- Trzy poematy na głos i orkiestrę kameralną (1992)
- Tatra's Landscape for strings (1993)
- Psalmy nieszporne na niedzielę na głos solo, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1994)
- Psalm - Laudate Dominum for voice, mixed choir and orchestra (1995)
- Capriccio-fantasia No. 3 'Kyrie eleison' per violino solo (1996)
- Rapsodia 'Gloria' na fortepian (1997)
- Canto 'Gaudeamus omnes' na kwartet smyczkowy (1998)
- Psalm radosny na chór mieszany (1999)
- Violinkonzert. Mysterium für Violine und Orchester (2006)
Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, sierpień 2002; aktualizacja: grudzień 2008.
Podobne
Muzyka FRYDERYK CHOPIN, PIEŚNI I PIOSNKI OP. 74
Fryderyk Chopin: Pieśni i piosnki op. 74. "Życzenie", "Wiosna", "Smutna rzeka", "Hulanka", "Gdzie...
Zobacz także
Literatura Elżbieta Janicka "Festung Warschau"
Jak sugerują opisy książki - ale też komentarze samej autorki - "Festung Warschau" jest rodzajem spacerownika - a więc przewodnika, w którym krok po kroku, ulica po ulicy poznajemy dane miejsce. Jest...
Sztuki wizualne Wojciech Fangor "Postaci"
Obraz Fangora należy do najbardziej kanonicznych dzieł polskiego socrealizmu. Operuje prostą retoryką przeciwieństw: kiedyś i teraz, po tej i po tamtej stronie.
Najczęściej czytane
- Muzyka
Fryderyk Chopin - Muzyka
Stanisław Moniuszko - Muzyka
Polski jazz - Muzyka
Ignacy Jan Paderewski - Muzyka
Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina







