Muzyka
Ewa Osińska
Muzyka
Pianistka, urodzona 22 marca 1941 w Warszawie.
W latach 1960-65 studiowała grę na fortepianie w klasie Zbigniewa Drzewieckiego i Ryszarda Baksta w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Jednocześnie, od 1960 do 1963, studiowała na Wydziale Filologii Romańskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Studia pianistyczne uzupełniała w latach 1968-72 w Conservatoire Européen w Paryżu pod kierunkiem Vlado Perlemutera i Suzanne Roche, które ukończyła dyplomem Prix d'Excellence.
Jest laureatką II nagrody (I nie przyznano) na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Alfredo Caselli w Neapolu (1968) oraz I nagrody i nagrody specjalnej za interpretację muzyki hiszpańskiej na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Jaén (1972).
Ewa Osińska działalność koncertową rozpoczęła w 1965. Występowała w kraju oraz za granicą - Węgry, Rumunia, Bułgaria, Wielka Brytania (Queen Elisabeth Hall i Wigmore Hall w Londynie, Eastman Hall w Rochester), Niemcy (Gewandhaus w Lipsku), Rosja (Rachmaninov Hall w Moskwie), Włochy (Teatro San Carlo w Neapolu), Francja (Théâtre des Champs-Elysées, Salle Pleyel i Salle Gaveau w Paryżu), Czechy (Dvořák Hall w Pradze), Meksyk (Bellas Artes w Mexico), Stany Zjednoczone, Chiny (Beijing Concert Hall w Pekinie) i Japonia (Bunka Kaikan w Tokyo). Współpracuje z wieloma renomowanymi orkiestrami, m.in. Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Orkiestrą Filharmonii Krakowskiej, Orkiestrą Filharmonii Pomorskiej, Sinfonią Varsovią, Suisse Romande, BBC, Rochester Symphony Orchestra, Leipzig Rudfunk, Tokyo Symphony Orchestra, Capitol de Toulouse, Orchestre Lamoureux, Ensemble Orchestral de Paris, Orchestra Nacional de Mexico, Kremlin Chamber Orchestra, grając pod batutą takich artystów, jak Jerzy Maksymiuk, Jerzy Katlewicz, Stefan Marczyk, Stanisław Wisłocki, Jerzy Semkow, Jacek Kaspszyk, Wojciech Michniewski, Mirosław Jacek Błaszczyk, Stanisław Gałoński, Jerzy Swoboda, Kasuyoshi Akijama, Hideki Kuroiwa, Bruno Aprea, Arpad Gérecz, Paul Kuenz, Philippe Bender, Jean-Claude Bernede, Horst Neuman, Michel Plasson, Vasil Stefanov, Ion Voicu, Vasil Kazandiev, Misha Rachlevsky, Barry Wordsworth. Brała udział w festiwalach muzycznych w Meksyku (1982, 1989, 1993), Nohant (1986, 1992, 1999), Echternach (1989, 1992), Dusznikach-Zdroju (1989, 1993), Turynie (1990), Waszyngtonie (1999) i Gaming (2000).
Repertuar artystki obejmuje przede wszystkim utwory Johanna Sebastiana Bacha, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Felixa Mendelssohna-Bartholdy, Fryderyka Chopina, Roberta Schumanna, Isaaca Albéniza, Karola Szymanowskiego, Aleksandra Tansmana, Sergiusza Prokofiewa. Była pierwszą wykonawczynią Sonaty fortepianowej nr 1 Dmitrija Szostakowicza w Warszawie, Londynie, Paryżu i Lozannie. Tomasz Sikorski zadedykował jej utwór Eufonia na fortepian solo, który po raz pierwszy wykonała w 1989 na Festiwalu Muzyki Współczesnej w Alicante w Hiszpanii. Ponadto występowała z recitalami ze śpiewaczką Teresą Żylis-Garą we Francji i w Hiszpanii oraz śpiewaczką chińską Monicą Ling Lin.
Dokonała nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia oraz rozgłośni radiowych w Londynie (BBC), Paryżu (Radio France), Lozannie (Suisse Romande), Turynie (RAI), Mediolanie, St. Petersburgu (Radio Petersburg) i Stanach Zjednoczonych, Telewizji Polskiej (Tansman), jak również wytwórni fonograficznych - Sony Classical, Cassiopée, Columbia Japan i Polskie Nagrania.
Ewa Osińska brała udział w pracach jury międzynarodowych konkursów pianistycznych w Jaén, Palma de Mallorca, Porto, Bydgoszczy (Artur Rubinstein in memoriam), Barcelonie (im. Marii Canals), Walencji, Pekinie, Moskwie, Doniecku, Darmstaad. Prowadziła kursy mistrzowskie dla pianistów w Japonii, Meksyku, we Francji, w Chinach i Polsce.
Jest członkiem Fundacji Kultury Polskiej w Warszawie od 1987, tj. od roku jej założenia. W latach 1995-98 pełniła obowiązki prezesa reaktywowanego Stowarzyszenia Muzyków Polskich w Paryżu. W 1999 współorganizowała obchody 150-tej rocznicy śmierci Fryderyka Chopina we Francji.
W 1997 pianistka została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Strona internetowa artystki: www.ewaosinska.com
Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, listopad 2007, aktualizacja: listopad 2010.
W latach 1960-65 studiowała grę na fortepianie w klasie Zbigniewa Drzewieckiego i Ryszarda Baksta w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Jednocześnie, od 1960 do 1963, studiowała na Wydziale Filologii Romańskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Studia pianistyczne uzupełniała w latach 1968-72 w Conservatoire Européen w Paryżu pod kierunkiem Vlado Perlemutera i Suzanne Roche, które ukończyła dyplomem Prix d'Excellence.
Jest laureatką II nagrody (I nie przyznano) na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Alfredo Caselli w Neapolu (1968) oraz I nagrody i nagrody specjalnej za interpretację muzyki hiszpańskiej na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Jaén (1972).
Ewa Osińska działalność koncertową rozpoczęła w 1965. Występowała w kraju oraz za granicą - Węgry, Rumunia, Bułgaria, Wielka Brytania (Queen Elisabeth Hall i Wigmore Hall w Londynie, Eastman Hall w Rochester), Niemcy (Gewandhaus w Lipsku), Rosja (Rachmaninov Hall w Moskwie), Włochy (Teatro San Carlo w Neapolu), Francja (Théâtre des Champs-Elysées, Salle Pleyel i Salle Gaveau w Paryżu), Czechy (Dvořák Hall w Pradze), Meksyk (Bellas Artes w Mexico), Stany Zjednoczone, Chiny (Beijing Concert Hall w Pekinie) i Japonia (Bunka Kaikan w Tokyo). Współpracuje z wieloma renomowanymi orkiestrami, m.in. Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Orkiestrą Filharmonii Krakowskiej, Orkiestrą Filharmonii Pomorskiej, Sinfonią Varsovią, Suisse Romande, BBC, Rochester Symphony Orchestra, Leipzig Rudfunk, Tokyo Symphony Orchestra, Capitol de Toulouse, Orchestre Lamoureux, Ensemble Orchestral de Paris, Orchestra Nacional de Mexico, Kremlin Chamber Orchestra, grając pod batutą takich artystów, jak Jerzy Maksymiuk, Jerzy Katlewicz, Stefan Marczyk, Stanisław Wisłocki, Jerzy Semkow, Jacek Kaspszyk, Wojciech Michniewski, Mirosław Jacek Błaszczyk, Stanisław Gałoński, Jerzy Swoboda, Kasuyoshi Akijama, Hideki Kuroiwa, Bruno Aprea, Arpad Gérecz, Paul Kuenz, Philippe Bender, Jean-Claude Bernede, Horst Neuman, Michel Plasson, Vasil Stefanov, Ion Voicu, Vasil Kazandiev, Misha Rachlevsky, Barry Wordsworth. Brała udział w festiwalach muzycznych w Meksyku (1982, 1989, 1993), Nohant (1986, 1992, 1999), Echternach (1989, 1992), Dusznikach-Zdroju (1989, 1993), Turynie (1990), Waszyngtonie (1999) i Gaming (2000).
Repertuar artystki obejmuje przede wszystkim utwory Johanna Sebastiana Bacha, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Felixa Mendelssohna-Bartholdy, Fryderyka Chopina, Roberta Schumanna, Isaaca Albéniza, Karola Szymanowskiego, Aleksandra Tansmana, Sergiusza Prokofiewa. Była pierwszą wykonawczynią Sonaty fortepianowej nr 1 Dmitrija Szostakowicza w Warszawie, Londynie, Paryżu i Lozannie. Tomasz Sikorski zadedykował jej utwór Eufonia na fortepian solo, który po raz pierwszy wykonała w 1989 na Festiwalu Muzyki Współczesnej w Alicante w Hiszpanii. Ponadto występowała z recitalami ze śpiewaczką Teresą Żylis-Garą we Francji i w Hiszpanii oraz śpiewaczką chińską Monicą Ling Lin.
Dokonała nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia oraz rozgłośni radiowych w Londynie (BBC), Paryżu (Radio France), Lozannie (Suisse Romande), Turynie (RAI), Mediolanie, St. Petersburgu (Radio Petersburg) i Stanach Zjednoczonych, Telewizji Polskiej (Tansman), jak również wytwórni fonograficznych - Sony Classical, Cassiopée, Columbia Japan i Polskie Nagrania.
Ewa Osińska brała udział w pracach jury międzynarodowych konkursów pianistycznych w Jaén, Palma de Mallorca, Porto, Bydgoszczy (Artur Rubinstein in memoriam), Barcelonie (im. Marii Canals), Walencji, Pekinie, Moskwie, Doniecku, Darmstaad. Prowadziła kursy mistrzowskie dla pianistów w Japonii, Meksyku, we Francji, w Chinach i Polsce.
Jest członkiem Fundacji Kultury Polskiej w Warszawie od 1987, tj. od roku jej założenia. W latach 1995-98 pełniła obowiązki prezesa reaktywowanego Stowarzyszenia Muzyków Polskich w Paryżu. W 1999 współorganizowała obchody 150-tej rocznicy śmierci Fryderyka Chopina we Francji.
W 1997 pianistka została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Strona internetowa artystki: www.ewaosinska.com
Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, listopad 2007, aktualizacja: listopad 2010.
Podobne
Muzyka FRYDERYK CHOPIN, PIEŚNI I PIOSNKI OP. 74
Fryderyk Chopin: Pieśni i piosnki op. 74. "Życzenie", "Wiosna", "Smutna rzeka", "Hulanka", "Gdzie...
Zobacz także
Film "Przewodnik do Polaków"
Pięć filmów dokumentalnych o polskim rocku, modzie, zabawkach, himalaizmie i seksie w czasach PRL-u tworzy "Przewodnik do Polaków"...
Sztuki wizualne Maria Poprzęcka "55 skarbów Polski"
Znakomita znawczyni i popularyzatorka sztuki profesor Maria Poprzęcka wybrała 55 najcenniejszych obiektów artystycznych znajdujących się w polskich zbiorach.
Najczęściej czytane
- Muzyka
Fryderyk Chopin - Muzyka
Stanisław Moniuszko - Muzyka
Polski jazz - Muzyka
Ignacy Jan Paderewski - Muzyka
Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina







