Muzyka

Edward Sielicki

Muzyka
Małgorzata Kosińska
Kompozytor i pedagog, urodzony 3 czerwca 1956 w Warszawie.

Syn kompozytora Ryszarda Sielickiego.

W latach 1975-80 studiował kompozycję w Akademii Muzycznej w Warszawie pod kierunkiem Andrzeja Dobrowolskiego i Włodzimierza Kotońskiego. W 1984 kontynuował studia kompozytorskie, między innymi w dziedzinie muzyki elektronicznej, u Tona de Leeuw w Konserwatorium im. Sweelincka w Amsterdamie (w ramach stypendium Rządu Holenderskiego). Dwukrotnie uczestniczył w Międzynarodowych Warsztatach Kompozytorskich w Amsterdamie (1984, 1988), w Kursach Wakacyjnych w Darmstadt (1986) i w Awinionie (1991) oraz kilku kursach i warsztatach muzycznych w Polsce.

Jest laureatem m.in. Konkursu Młodych Związku Kompozytorów Polskich, Konkursu Oddziału Warszawskiego Związku Kompozytorów Polskich oraz Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego w Genewie i Międzynarodowego Konkursu Muzyki Elektroakustycznej w Bourges. Wiele jego dzieł zarejestrowanych zostało archiwalnie w Polskim Radiu i na płytach.

Uprawiana przez Edwarda Sielickiego twórczość muzyczna, obejmująca ponad 60 kompozycji symfonicznych, wokalno-instrumentalnych, chóralnych, kameralnych, solowych i elektroakustycznych, znalazła swój oddźwięk w licznych wykonaniach publicznych na takich czołowych imprezach i festiwalach muzycznych, jak "Warszawska Jesień", Poznańska Wiosna Muzyczna, Warszawskie Spotkania Muzyczne i innych. Była także obecna na wielu festiwalach zagranicznych, jak choćby Polish Realities w Glasgow, Festiwalu Muzyki Elektroakustycznej w Bourges oraz na wielu koncertach w kraju i za granicą, które odbywały się w Filharmonii Narodowej w Warszawie, Filharmonii Śląskiej w Katowicach, Filharmonii Opolskiej, Studiu Koncertowym im. Witolda Lutosławskiego, Akademii Muzycznej w Warszawie, Filharmonii Lwowskiej, Art Center w Daegu (Korea Południowa) i innych, a także w wielu kościołach, takich jak Kościół Mariacki w Krakowie, Kościół Farny w Kazimierzu Dolnym, Kościół Św. Piotra i Pawła w Sankt Petersburgu, Katedra Św. Jana w Warszawie i innych.

Jego utwory wykonywane były m.in. Belgii, Finlandii, Rosji, Francji, Holandii, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Meksyku, Stanach Zjednoczonych i Korei Południowej. Wielu spośród wybitnych polskich i zagranicznych wykonawców ma w swym repertuarze jego kompozycje. Są wśród nich soliści: Maciej Grzybowski, Iwona Mironiuk, Alina Mleczko, Mariusz Pędziałek, Kazimierz Dawidek, Andrzej Niemierowicz, Stanisław Skoczyński, Jozsef Örmeny, Eun Shil Park, Klaudiusz Baran, Tomasz Strahl, Cezariusz Gadzina, Krzysztof Bąkowski, Marek Moś i Kwartet Śląski, oraz dyrygenci: Joel Suben, Sławek A. Wróblewski, Roman Rewakowicz, Tadeusz Wojciechowski, Jerzy Swoboda, Jan Łukaszewski, Ewa Marchwicka i inni.

Edward Sielicki ma istotne dokonania na polu twórczości dla dzieci i młodzieży. W 1994 staraniem Wydawnictwa Szkolnego i Pedagogicznego wyszła napisana przez niego, wspólnie z Ewą Marchwicką, praca "Jakie to łatwe! - Czyli nowy sposób uczenia śpiewu wielogłosowego". Zawiera ona ponad 200 napisanych specjalnie w tym celu kompozycji dla dzieci. Utwory dla młodych wykonawców zamówili u niego także Festiwal "Do-re-mi" w Łodzi oraz orkiestra Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Niektóre z kompozycji Edwarda Sielickiego powstały w wyniku prestiżowych zamówień m. in. "Warszawskiej Jesieni", Polskiego Radia, Szwajcarskiego Towarzystwa Fletów Prostych, Festiwalu Twórczości dla Dzieci i Młodzieży "Do-re-mi" oraz szeregu zamówień indywidualnych skierowanych od wybitnych wykonawców. Był wielokrotnym stypendystą Ministerstwa Kultury i Sztuki w dziedzinie kompozycji, otrzymał także wiele nagród kompozytorskich w krajowych i zagranicznych konkursach muzycznych. W 1979 otrzymał Nagrodę im. Stanisława Wyspiańskiego II stopnia za całokształt twórczości. Płyta zawierająca Jubilate Deo, psalm na chór a cappella (1994), otrzymała w 2001 nominację do Nagrody Przemysłu Fonograficznego "Fryderyk".

Bierze udział w wielu międzynarodowych kursach i konferencjach, m.in. w międzynarodowym projekcie naukowo-badawczym "Forum" w centrum muzyki elektroakustycznej IRCAM w Paryżu.

Edward Sielicki od bez mała 20 lat zajmuje się działalnością pedagogiczną, początkowo – w latach 1982-87 – w Państwowym Liceum Muzycznym im. Karola Szymanowskiego w Warszawie, a następnie przez ponad 10 lat w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie prowadził zajęcia z harmonii, instrumentoznawstwa i technik kompozytorskich XX wieku, a także w Studiu Muzyki Elektronicznej tej szkoły. Jest autorem własnych programów autorskich. Od 1987 pracuje w Akademii Muzycznej w Warszawie na stanowisku adiunkta. W 1998 po odbyciu przewodu kwalifikacyjnego I stopnia otrzymał uprawnienia równoważne stopniowi doktorskiemu. W 2007 uzyskał stopień doktora habilitowanego sztuki. Obecnie pełni funkcję prodziekana Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki. Ponadto ma za sobą doświadczenia pedagogiczne na uczelniach zagranicznych. W latach 1992-93 wykładał na Letnim Uniwersytecie w Marly-le-Roi pod Paryżem, w 2001, 2003 i od 2005 do 2006 prowadził klasę kompozycji na Uniwersytecie Keimyung w Daegu w Korei Południowej.

Ważniejsze kompozycje:
  • Wariacje na dwa fortepiany (1976)
  • Kwintet dęty (1977)
  • Bagatele na klawesyn, harfę i kwartet smyczkowy (1977)
  • Movimento concertante na saksofon altowy i orkiestrę (1977-78)
  • Lasciatemi vibrate na trzy perkusje (1978)
  • Agnus Dei per coro misto a sei voci a cappella (1978)
  • Luxuria na orkiestrę (1978-79)
  • Ecclesiaes, oratorium na recytatora, solistów, chór i orkiestrę (1979-80)
  • Shir Tachnunim, psalmy błagalne na chór męski, instrumenty dęte blaszane i perkusję (1981)
  • Salve Regina na chór chłopięcy i organy (1981)
  • Kwartet smyczkowy (1982)
  • Canzona da sonar na zespół instrumentów dawnych (1983)
  • Kwartet obojowy (1984)
  • Kronos na kontrabas solo (1984)
  • Due canoni con intermezzo e finale na orkiestrę smyczkową (1985)
  • Cztery poematy „In memoriam Tadeusz Baird" na sopran i zespół kameralny (1985)
  • Assumpta est Maria, motet na sopran, alt i chór mieszany (1985)
  • Małe formy na chór dziecięcy a cappella (1985)
  • Trio sonata na akordeon, gitarę i wibrafon (1986)
  • Arpeggione na skrzypce i gitarę (1986)
  • Cadenza na rożek angielski (1986)
  • Micrologus na akordeon i zespół instrumentów dawnych (1987)
  • Symfonia nr 1 na chór i orkiestrę (1987)
  • Dulci Sono melodiae... na baryton i organy (1987)
  • Pulchrum est quod commensuratum est na lirę korbową, smyczki i klawesyn (1987)
  • Differencias na zespół instrumentów dawnych (1988)
  • Sześć utworów na altówkę i klawesyn (1988)
  • Tabulatura na organy (1988)
  • ZIG-ZAG na perkusję i taśmę (1988)
  • Paralipomenon na taśmę (1988)
  • Labyrinth I na sześć instrumentów (1989)
  • Pezzo per chitarra (1990)
  • Glenn Gould in memoriam na fortepian (1990)
  • Wielki Nikt, opera kameralna dla dzieci (1991)
  • Jakie to łatwe!, wariacje w formie otwartej na chór dziecięcy a cappella (1991)
  • Serenada na 10 fortepianów (1991)
  • Labyrinth II na flety proste i trio smyczkowe (1993)
  • Trzy kolędy łacińskie na chór a cappella (1994)
  • Jubilate Deo, psalm na chór a cappella (1994)
  • Koncert fortepianowy (1994-95)
  • Konzertstück na wiolonczelę i fortepian (1995)
  • Soundcruncher na taśmę i aktora (1995)
  • Signs of Life na saksofon sopranowy i organy (1996)
  • Signs of Life, wersja na saksofon sopranowy i fortepian (1996-2001)
  • Choralvorspiele na obój solo (1997)
  • E pur si muoue... na orkiestrę (1997-78)
  • Weteringschans na saksofon sopranowy i taśmę (1998)
  • Koncert na 2 fortepiany i orkiestrę smyczkową (1999)
  • Baila na saksofon, akordeon i kontrabas (2000)
  • Entre espejos na harfę i taśmę (2000)
  • Koncert na klarnet i orkiestrę smyczkową (2000)
  • Sonata w pięciu częściach na fortepian na 4 ręce (2000)
  • Fantazja polimorficzna na fisharmonię i taśmę (2000)
  • Scherzonata na trąbkę i fortepian (2001)
  • Ballada na fortepian i taśmę (2001-2002)
  • Cztery tańce [wersja I] na kwartet stroikowy (2002)
  • Oh, Scottie!, ragtime na 2 fortepiany, 8 rąk (2002)
  • Koncert obojowy (2002-2004)
  • Der Ring et Melisande na trio fortepianowe (2003)
  • Growl na instrumenty akustyczne, elektroniczne i komputer (2003)
  • Cztery tańce [wersja II] na kwartet smyczkowy (2003)
  • Symfonia nr 2 (2003-2004)
  • Concerto per quartetto d'archi e orchestra (2004)
  • Sześć fantazji na flet solo (2004)
  • Koncert na flet i orkiestrę kameralną (2004-2005)
  • Sonatina na skrzypce i fortepian (2005)
  • Concertino na wiolonczelę i orkiestrę smyczkową (2006)
  • Differentia specifica na saksofon sopranowy i kwartet smyczkowy (2006)
  • Kwintet na flet i kwartet smyczkowy (2006)
  • Mouvement pérpétuel na kwartet smyczkowy (2007)
  • Sonata na altówkę i fortepian – Pamięci mojego Ojca (2007)
  • Preludia na fortepian i orkiestrę smyczkową (2007-2008)
  • Differentia specifica (una fantasia quasi tango) na saksofon sopranowy i orkiestrę smyczkową (2008)
  • Sonata na skrzypce i fortepian (2008)

Strona internetowa kompozytora: www.sielicki.plAutor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, kwiecień 2003; aktualizacja: listopad 2008.

Podobne

Muzyka FRYDERYK CHOPIN, PIEŚNI I PIOSNKI OP. 74

Fryderyk Chopin: Pieśni i piosnki op. 74. "Życzenie", "Wiosna", "Smutna rzeka", "Hulanka", "Gdzie...

Zobacz także

Film "Przewodnik do Polaków"

Pięć filmów dokumentalnych o polskim rocku, modzie, zabawkach, himalaizmie i seksie w czasach PRL-u tworzy "Przewodnik do Polaków"...

Sztuki wizualne Maria Poprzęcka "55 skarbów Polski"

Znakomita znawczyni i popularyzatorka sztuki profesor Maria Poprzęcka wybrała 55 najcenniejszych obiektów artystycznych znajdujących się w polskich zbiorach.

Odnośniki do innych działów bazy wiedzy