Muzyka
Edward Pałłasz
Muzyka
Kompozytor, urodzony 30 sierpnia 1936 w Starogardzie Gdańskim.
Po odbyciu studiów na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki Gdańskiej i Warszawskiej (w latach 1953-58) studiował muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim, którą ukończył w 1964.
W kompozycji jest autodydaktą. W latach 1954-62 pracował w teatrach studenckich w Gdańsku (Bim-Bom) i Warszawie (STS). Z tego okresu pochodzą pierwsze teatralne kompozycje muzyczne. W latach 1964-66 był kierownikiem muzycznym Teatru Komedia w Warszawie. W latach 1969-75 wykładał na Wydziale Reżyserii Dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Wiceprezes (1984-88, 1997-2003) oraz prezes (1988-1993 i od 2003) Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. W latach 1981-96 zasiadał w Komisji Repertuarowej Festiwalu "Warszawska Jesień". W latach 1979-97 był członkiem Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich (od 1979 do 1981 skrabnikiem, zaś do 1981 do 1983 wiceprezesem). Był współzałożycielem Komitetu Porozumiewawczego Stowarzyszeń Twórczych i Towarzystw Naukowych (1980) oraz członkiem Rady Kultury przy Prezydencie RP Lechu Wałęsie. W latach 1995-98 pełnił funkcję dyrektora Programu II Polskiego Radia. Od 1999 jest zastępcą dyrektora naczelnego i artystycznego Warszawskiej Opery Kameralnej.
Edward Pałłasz jest laureatem wielu konkursów, m.in. otrzymał Prix de Musique Folklorique Radia Bratysława (1973) za Łado, Łado na lutnię lub gitarę i 24 głosy (1973) oraz sześciokrotnie I nagrodę: w 1974 na Konkursie Polskiego Radia za Pod borem czarna chmura na mezzosopran i orkiestrę kameralną (1974), w 1976 na Konkursie Kompozytorskim im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach za Symfonię "1976" (1976), w 1984 na Konkursie Kompozytorskim im. Guido d'Arezzo w Arezzo za De Beata Virgine Maria Claromontana per coro misto (1984), w 1988 na Konkursie Kompozytorskim im. Karola Szymanowskiego za Trzy pieśni kaszubskie na chór mieszany (1988), w 1990 na konkursie w Trydencie za Brandelli di cielo na chór żeński (1988), a w 1991 na Konkursie Kompozytorskim im. Jana Maklakiewicza za Dziewczynę o płowych włosach na orkiestrę (1986). Ponadto w 1979 otrzymał Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci, w 1986 - Nagrodę Prezesa Polskiego Radia i Telewizji za twórczość kompozytorską dla radia, w 1989 - Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia, w 2005 - Wielki Honorowy Splendor Polskiego Radia.
Edward Pałłasz został odznaczony Krzyżem Komandorskim i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem "Zasłużony Działacz Kultury", Honorową Odznaką Miasta Stołecznego Warszawy, Srebrnym Medalem i Honorową Odznaką Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.
Ważniejsze kompozycje:
Po odbyciu studiów na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki Gdańskiej i Warszawskiej (w latach 1953-58) studiował muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim, którą ukończył w 1964.
W kompozycji jest autodydaktą. W latach 1954-62 pracował w teatrach studenckich w Gdańsku (Bim-Bom) i Warszawie (STS). Z tego okresu pochodzą pierwsze teatralne kompozycje muzyczne. W latach 1964-66 był kierownikiem muzycznym Teatru Komedia w Warszawie. W latach 1969-75 wykładał na Wydziale Reżyserii Dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Wiceprezes (1984-88, 1997-2003) oraz prezes (1988-1993 i od 2003) Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. W latach 1981-96 zasiadał w Komisji Repertuarowej Festiwalu "Warszawska Jesień". W latach 1979-97 był członkiem Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich (od 1979 do 1981 skrabnikiem, zaś do 1981 do 1983 wiceprezesem). Był współzałożycielem Komitetu Porozumiewawczego Stowarzyszeń Twórczych i Towarzystw Naukowych (1980) oraz członkiem Rady Kultury przy Prezydencie RP Lechu Wałęsie. W latach 1995-98 pełnił funkcję dyrektora Programu II Polskiego Radia. Od 1999 jest zastępcą dyrektora naczelnego i artystycznego Warszawskiej Opery Kameralnej.
Edward Pałłasz jest laureatem wielu konkursów, m.in. otrzymał Prix de Musique Folklorique Radia Bratysława (1973) za Łado, Łado na lutnię lub gitarę i 24 głosy (1973) oraz sześciokrotnie I nagrodę: w 1974 na Konkursie Polskiego Radia za Pod borem czarna chmura na mezzosopran i orkiestrę kameralną (1974), w 1976 na Konkursie Kompozytorskim im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach za Symfonię "1976" (1976), w 1984 na Konkursie Kompozytorskim im. Guido d'Arezzo w Arezzo za De Beata Virgine Maria Claromontana per coro misto (1984), w 1988 na Konkursie Kompozytorskim im. Karola Szymanowskiego za Trzy pieśni kaszubskie na chór mieszany (1988), w 1990 na konkursie w Trydencie za Brandelli di cielo na chór żeński (1988), a w 1991 na Konkursie Kompozytorskim im. Jana Maklakiewicza za Dziewczynę o płowych włosach na orkiestrę (1986). Ponadto w 1979 otrzymał Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci, w 1986 - Nagrodę Prezesa Polskiego Radia i Telewizji za twórczość kompozytorską dla radia, w 1989 - Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia, w 2005 - Wielki Honorowy Splendor Polskiego Radia.
Edward Pałłasz został odznaczony Krzyżem Komandorskim i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem "Zasłużony Działacz Kultury", Honorową Odznaką Miasta Stołecznego Warszawy, Srebrnym Medalem i Honorową Odznaką Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.
Ważniejsze kompozycje:
- Do widzenia, Ziemio, piosenki i ballady na głos z fortepianem (1957-65)
- Trzy miniatury na orkiestrę (1958)
- Wieża malowana, suita na flet, klarnet i fagot (1959)
- Trzydzieści piosenek dla dzieci na głos i fortepian (1960-72)
- Ballady Franciszka Villona (wersja I) na glos i fortepian (1965)
- Gwiazda niebieska, 11 pastorałek na głos z fortepinem (1965-67)
- Fragmenty do tekstów Safony na sopran, flet, harfę, altówkę i perkusję (1967)
- Epigramaty na zespół instrumentów (1968-69)
- Malowany latawiec i inne piosenki dla dzieci na głos z fortepianem (1969)
- Miniatury na fortepian (1970)
- Gdzie diabeł nie może czyli Czerwone buciki, opera telewizyjna (1970-72)
- Homo viator i inne piosenki sakralne na głos z fortepianem (1970-81)
- Bajki kaszubskie na fortepian (1971)
- Andzia w lesie na orkiestrę kameralną (1972)
- Bajki na kwintet dęty (1972)
- Ojciec i trzy córki na orkiestrę kameralną (1972)
- Chmiel na alt i zespół kameralny (1973)
- Cztery tańce polskie w dawnym stylu na orkiestrę (1973)
- Łado, Łado, melodia weselna z lubelskiego na lutnię lub gitarę i 24 głosy (1973)
- Nove eventi per orchestra (1973)
- Taniec marionetki na fortepian (1973)
- Muzyka na dziedziniec Zamku Królewskiego na blachę i kotły (1974)
- Pod borem czarna chmura, ludowa melodia z Mazowsza na mezzosopran i orkiestrę kameralną (1974)
- Trzy bajki kaszubskie na orkiestrę (1975)
- Melancholijny walc na orkiestrę (1976)
- Symfonia "1976" (1976)
- Piosenki ludowe na alt i fortepian (1977)
- Koncert skrzypcowy (1978)
- Pastor et Magister na chór mieszany (1979)
- Muzyczne podróże na fortepian (1979)
- Trzy pieśni ludowe z Mazowsza na chór dziecięcy (lub chór żeński) (1980)
- Cztery pieśni ludowe (radomskie) na chór mieszany (1980)
- Błękitna kolęda na chór mieszany (1981)
- Choinkowe ozdoby na fortepian (1981)
- Melodia kociewska na troje skrzypiec (1981)
- Melodie z Kociewia, 12 łatwych utworów na fortepian (1981)
- Na wędrówkę i inne piosenki na chór dziecięcy (1981)
- Osiem pastorałek do słów Ernesta Brylla na chór mieszany (1981)
- Zima bez Włóczykija na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1981)
- Dola parasola i inne piosenki dla dzieci (1981-87)
- Sonatina na fortepian (1982)
- Suita kociewska na 4 skrzypiec (1982)
- Trzy pieśni żałobne na chór mieszany (1982)
- Jeszcześ, mamuliczko... na chór mieszany (1982)
- Suita kociewska na orkiestrę (1982-83)
- Naucz mnie, Panie na chór mieszany (1983)
- Psalm snu naszego na chór mieszany (1983)
- Supplicatio na sopran, bas, chór dziewczęcy, chór mieszany i orkiestrę (1983)
- Dwa wspomnienia z dzieciństwa na klarnet basowy i marimbę (1983)
- De Beata Virgine Maria Claromontana per coro misto (1984)
- Epitafium na chór mieszany (1984)
- Wariacje na temat Psalmu LVI Mikołaja Gomółki na kwintet dęty (1984)
- Trzy pieśni trubadurów i truwerów na 3-głosowy chór mieszany (1984)
- Dwadzieścia sześć kolęd i pastorałek ze śpiewnika ks. Mioduszewskiego na głos z fortepianem (1985)
- Apostrofa na kwartet fortepianowy (1986)
- Dziewczyna o płowych włosach na orkiestrę (1986)
- Piosnka trubadura na 2 wiolonczele (1987)
- Two Dreams of Life and Death for 17 strings (1987)
- Piosenki dziecięce na głos i fortepian (1988)
- Trzy pieśni kaszubskie na chór mieszany (1988)
- Brandelli di cielo na chór żeński (1988)
- Ballady Franciszka Villona (wersja II) na bas-baryton i orkiestrę smyczkową (1990)
- Stronami deszcze (wersja I) na głos i zespół instrumentalny (1994)
- Stronami deszcze (wersja II) na głos i fortepian (1994)
- Kolędy kaszubskie na chór mieszany (1994)
- Mesjasz przyszedł na alt i chór mieszany (1999)
- Trzy pieśni romantyczne do słów Norwida na głos i fortepian (2001)
- Kołysanki żydowskie na głos i fortepian (2003)
- Pięć pieśni z 'Brewiarza miłości' na sopran i fortepian (2005-2006)
Podobne
Muzyka FRYDERYK CHOPIN, PIEŚNI I PIOSNKI OP. 74
Fryderyk Chopin: Pieśni i piosnki op. 74. "Życzenie", "Wiosna", "Smutna rzeka", "Hulanka", "Gdzie...
Zobacz także
Literatura Elżbieta Janicka "Festung Warschau"
Jak sugerują opisy książki - ale też komentarze samej autorki - "Festung Warschau" jest rodzajem spacerownika - a więc przewodnika, w którym krok po kroku, ulica po ulicy poznajemy dane miejsce. Jest...
Sztuki wizualne Wojciech Fangor "Postaci"
Obraz Fangora należy do najbardziej kanonicznych dzieł polskiego socrealizmu. Operuje prostą retoryką przeciwieństw: kiedyś i teraz, po tej i po tamtej stronie.
Najczęściej czytane
- Muzyka
Fryderyk Chopin - Muzyka
Stanisław Moniuszko - Muzyka
Polski jazz - Muzyka
Ignacy Jan Paderewski - Muzyka
Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina







