Bogusław Schaeffer, Warszawa, 27 czerwca 2010, fot. Marek Dusza

Kompozytor, muzykolog, dramaturg, grafik i pedagog, urodzony 6 czerwca 1929 we Lwowie.

Muzyką zaczął interesować się bardzo wcześnie. W latach 1946-49 uczył się gry na skrzypcach i teorii muzyki w Opolu. Potem, w latach 1949-53, studiował kompozycję u Artura Malawskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Jednocześnie w 1949 podjął studia muzykologiczne pod kierunkiem Zdzisława Jachimeckiego na Uniwersytecie Jagiellońskim; obszerną pracę dyplomową o Witoldzie Lutosławskim napisał w 1953. Jeszcze w latach studenckich skomponował Poezje Guillaume'a Appolinaire'a na sopran i orkiestrę (1949) oraz awangardową Muzykę na kwartet smyczkowy (1954). Edukację muzyczną uzupełniał w 1959 u Luigiego Nono. Po ukończeniu nauki zajmował się nie tylko kompozycją, ale także muzykologią. W latach 1952-57 pracował w dziale muzycznym Polskiego Radia w Krakowie, w 1953 - w Polskim Wydawnictwie Muzycznym, w 1957 - jako zastępca redaktora naczelnego "Ruchu Muzycznego", w latach 1954-58 - jako wykładowca w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1963 do 1998 prowadził klasę kompozycji w Akademii Muzycznej w Krakowie (w 1989 otrzymał tytuł profesora). W 1965 podjął współpracę ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia w Warszawie, gdzie powstają jego kompozycje elektroniczne. W latach 1967-73 był redaktorem naczelnym periodyku "Forum Musicum" (ukazało się 16 zeszytów). W 1970 otrzymał tytuł doktora nauk filozoficznych na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1986-2002 wykładał kompozycję w Hochschule für Musik und darstellende Kunst "Mozarteum" w Salzburgu. Prowadził także kursy z zakresu współczesnej kompozycji, m.in. w Toruniu, Warszawie, Krakowie, Salzburgu, Karlsruhe, Middelburgu, Yorku, Utrechcie i Schwarzu. Wykształcił blisko 160 uczniów różnych narodowości.

W latach 1956-92 pisał książki (m.in. "Nowa muzyka. Problemy współczesnej techniki kompozytorskiej", "Klasycy dodekafonii", "Wstęp do kompozycji" - unikatowy podręcznik dla adeptów kompozycji, "Leksykon kompozytorów XX wieku" - 2 tomy, "Kompozytorzy XX wieku"), eseje, artykuły z zakresu muzyki współczesnej, studia i prace z zakresu filozofii. Jest też autorem 3 zarysów historii muzyki. W latach 60. i 70. tworzył grafiki, w różnym stopniu związane z muzyką, które wystawiane były w galeriach sztuki w Europie i Stanach Zjednoczonych.

Bogusław Schaeffer od 1955 obok kompozycji i muzykologii zajmuje się także dramatopisarstwem. Od 1980 napisał ponad 40 sztuk teatralnych (kilka z nich wyreżyserował), które zostały przetłumaczone na 17 języków. W 1990 założył w Salzburgu własne wydawnictwo - Collsch Edition. Dramatopisarstwo Schaeffera nawiązuje do muzycznej tematyki. Jego sztuki to teatralne partytury na wzór partytur muzycznych, w których autor snuje refleksje nad naturą teatru i aktorskiego przeobrażenia. Próbuje uchwycić wzajemne powiązania scenicznej prawdy i scenicznego fałszu, iluzji i deziluzji. Zajmuje go fenomen aktorstwa. Bada związki pomiędzy słowem dramatopisarza, a kreacją aktora, który pozostaje zawsze w dwuznacznej sytuacji - jako on sam i bohater. Interesują go również środki aktorskie, za pomocą których aktor tworzy postać w jego "teatrze instrumentalnym". Schaeffer debiutował sztuką Webern poświęconą genialnemu kompozytorowi austriackiemu. Do najbardziej znanych i najczęściej wystawianych dramatów Schaeffera należą: Scenariusz dla nie istniejącego, lecz możliwego aktora instrumentalnego (1963), cykl Audiencje (1964), Kwartet dla czterech aktorów (1966), Kaczo (1987), Próby (1989), Tutam (1991), Gdyby (1993). Pierwszymi "aktorami instrumentalnymi" w krakowskim Zespole MW2 złożonym z awangardowych muzyków, dla którego Schaeffer pisał kameralne formy muzyczne, zostali Mikołaj Grabowski, Jan Peszek i Andrzej Kierc. Grabowski także wielokrotnie wystawiał dramaty Schaeffera, przygotował m.in. Kwartet (1979, Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi; 1981, Teatr Polski w Poznaniu; 1982, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie), Scenariusz dla trzech aktorów (1987, Teatr STU w Krakowie), Audiencję II (1988, Teatr STU w Krakowie) i Próby (1991, Teatr STU w Krakowie). Schaeffer komponował muzykę do teatru, m.in. do autorskich, plastycznych spektakli Józefa Szajny - Fausta wg Goethego (1971, Teatr Polski w Warszawie), Witkacego (1972, Teatr Studio w Warszawie) i Repliki IV (1973, Teatr Studio w Warszawie), a także do własnych utworów, m.in. Tutam w reżyserii Marka Sikory (1992, Teatr Powszechny w Warszawie) i Prób w reżyserii Piotra Szczerskiego (1992, Wrocławski Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego). Sam także reżyserował swoje utwory, m.in. Audiencję I i Audiencję IV w Teatrze Mniejszym w Krakowie (1996) i Anons w krakowskim Towarzystwie Teatralnym Miszung (1998).

Zdobył nagrody na wielu konkursach kompozytorskich: w 1959 - na Konkursie im. Grzegorza Fitelberga za Monosonatę na 6 kwartetów smyczkowych (1959) i Quattro movimenti na fortepian i orkiestrę (1957), w 1962 - na Konkursie im. Artura Malawskiego za Musica IPSA na orkiestrę niskich instrumentów (1962) i Cztery utwory na trio smyczkowe (1962), a w 1964 - na wspomnianym już Konkursie im. Grzegorza Fitelberga za Małą symfonię (Sculturę) (1960) i za Collage and Form na ośmiu muzyków jazzowych i orkiestrę (1963). W 1987 na Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu otrzymał nagrodę za twórczość dramaturgiczną. Ponadto został uhonorowany: Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki (1971, 1972, 1980, 2001), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1972), Nagrodą Związku Kompozytorów Polskich (1977), Nagrodą miasta Krakowa (1977), Nagrodą Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku (1999).

Od 1964 jest członkiem Stowarzyszenia Artystycznego "Grupa Krakowska". Jest członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (od 2000) i Związku Kompozytorów Polskich (od 2003). W 1999 odbyło się Międzynarodowe Sympozjum Naukowe zorganizowane przez Uniwersytet Jagielloński, poświęcone jego twórczości kompozytorskiej, dramaturgicznej i graficznej, połączone z koncertem monograficznym i wystawieniem sztuk teatralnych.

Bogusław Schaeffer ożenił się z Mieczysławą Janiną Hanuszewską. Ich syn, Piotr (Mikołaj) Schaeffer jest dziennikarzem muzycznym.

"Jestem czynnym kompozytorem (ponad 440 kompozycji różnego rodzaju, od utworów solowych aż po mega-symfonie i opery), dramaturgiem (właśnie piszę 39. sztukę; sztuki moje egzystują w 17 językach z estońskim, węgierskim i hebrajskim włącznie; wiele prapremier teatralnych odbyło się poza Polską) oraz czynnym grafikiem. Od kilkunastu lat moim celem jest tworzenie za pomocą nowych i najnowszych środków estetycznie doniosłej muzyki. W teatrze - sześć moich sztuk było granych ponad 250 razy - staram się o przenoszenie moich doświadczeń kompozytorskich na teren sceniczny, lubię też eksperymentować - sztuka Multi pisana i grana jest w pięciu językach jednocześnie. W 1998 otrzymałem w Nowym Jorku Nagrodę im. Jurzykowskiego. W maju 1999 odbyło się Międzynarodowe Sympozjum Naukowe zorganizowane przez Uniwersytet Jagielloński, poświęcone mojej twórczości kompozytorskiej, dramaturgicznej i graficznej, połączone z koncertem monograficznym i wystawieniem sztuk teatralnych" (Bogusław Schaeffer o sobie w książce programowej Warszawskiej Jesieni 1999).

Bogusław Schaeffer to najbardziej oryginalna postać polskiego życia muzycznego. Wyróżniają go niezwykle rozległe zainteresowania twórcze, awangardowa postawa i kontrowersyjne poglądy estetyczne. Jako kompozytor wyróżnia się nowatorstwem warsztatu i śmiałością w eksperymentowaniu z nowymi formami, gatunkami i rodzajami muzyki. Jako jeden z pierwszych twórców polskich zajął się muzyką elektroniczną. Pierwszym polskim happeningiem muzycznym był jego utwór Non-Stop (1960). Schaeffer jako pierwszy podjął w Polsce gatunek teatru instrumentalnego w utworze TIS MW2 (1963) napisanym dla słynnego eksperymentalnego Zespołu MW2. Niemal w każdym swoim dziele Schaeffer rozwiązuje nowy problem kompozytorski, rzucając wyzwanie polskiemu środowisku muzycznemu i wzbudzając żywe dyskusje o podstawowych zagadnieniach nowej muzyki.

Sam kompozytor tak sklasyfikował swoją twórczość:

"Moje kompozycje dzielą się na utwory eksperymentalne (do nich należą Experimenta - nomen omen, Azione a due, Nonet dla trzech oboistów grających - każdy - na trzech obojach jednocześnie i może około 20 innych utworów, które przyniosły mi wstyd, ale i szacunek, choć podobno eksperymentować nie wolno), na utwory lżejsze (tu należą takie kompozycje, jak Kesukaan czy Kwartet 2+2), na utwory poważne (większość moich kompozycji od Tertium datur przez Koncert jazzowy, Koncert B-A-C-H na organy, skrzypce i orkiestrę, aż po Koncert na kwartet smyczkowy i orkiestrę oraz Orchestral and Electronic Changes) i na utwory przyjemne, które miło się pisze, a które po prostu ładnie brzmią."

Bogusław Schaeffer jest również wybitnym teoretykiem nowej muzyki. Jego praca "Nowa muzyka. Problemy współczesnej techniki kompozytorskiej" (1958) pozostaje wciąż podstawowym źródłem teoretycznym w tej dziedzinie, a Introduction to Composition (1976) jest jedynym w swoim rodzaju w światowej literaturze podręcznikiem kompozycji. Każda praca Schaeffera wywołuje duże zainteresowanie i wzbudza zazwyczaj ogromne kontrowersje. Stefan Kisielewski nazwał go "ojcem nowej muzyki w Polsce."

Ważniejsze kompozycje:

• Muzyka na kwartet smyczkowy (1954)
• Sonata na skrzypce solo (1955)
• Permutacje na 10 instrumentów (1956)
• Model I na fortepian (1956)
• Model II na fortepian (1957)
• Ekstrema na 10 instrumentów (1957)
• Kwartet smyczkowy nr 1 (1957)
• Quattro movimenti (Koncert na fortepian i orkiestrę nr 2) na fortepian i orkiestrę (1957)
• Tertium datur, traktat na klawesyn i orkiestrę kameralną (1958)
• Concerto breve na wiolonczelę i orkiestrę (1959)
• Koncert na kwartet smyczkowy (1959)
• Monosonata na 6 kwartetów smyczkowych (1959)
• Equivalenze sonore, koncert na perkusyjną orkiestrę kameralną (1959)
• Mała symfonia (Scultura) (1960)
• Konstrukcje łączne na orkiestrę smyczkową (1960)
• Concerto per sei e tre na zmienny instrument solowy (klarnet, saksofon, skrzypce, wiolonczelę, perkusję i fortepian) i 3 orkiestry (1960)
• Montaggio dla 6 wykonawców (1960)
• Topofonica na 40 instrumentów (1960)
• Azione a due na fortepian i 11 instrumentów (1961)
• Imago musicae na skrzypce z interpolującym towarzyszeniem 9 instrumentów (1961)
• Kody na orkiestrę kameralną (1961)
• Model III na fortepian (1961)
• Musica na klawesyn i orkiestrę (1961)
• Koncert na skrzypce i orkiestrę (1961-63)
• Course "J" na zespół jazzowy i kameralną orkiestrę symfoniczną (1962)
• Musica IPSA na orkiestrę niskich instrumentów (1962)
• Cztery utwory na trio smyczkowe (1962)
• Konstrukcje na wibrafon solo (1962)
• TIS MW2, metamuzyczny audiowizualny spektakl dla aktora, mima, baleriny i 5 muzyków (1962-63)
• Aspekty ekspresyjne na sopran i flet (1963)
• S'Alto na saksofon i kameralną orkiestrę solistów (1963)
• ModeL IV na fortepian (1963)
• TIS GK, kompozycja sceniczna (1963)
• Music for MI for voice, vibraphone, 6 narrators, jazz ensemble and orchestra (1963)
• Collage and Form for 8 jazz musicians and orchestra (1963)
• Kwartet smyczkowy nr 2 (1964)
• Collage na orkiestrę kameralną (1964)
• Symfonia: muzyka elektroniczna na taśmę (1964)
• Kwartet dla dwu pianistów i dwu dowolnych wykonawców (Kwartet 2+2) (1965)
• Model V na fortepian (1965)
• Przesłanie na wiolonczelę i 2 fortepiany (1965)
• Howl, monodram dla narratora, 2 aktorów, zespół instrumentalny i zespół wykonawców (1966)
• Kwartet na obój i trio smyczkowe (1966)
• Trio na flet, harfę, altówkę i taśmę (1966)
• Koncert na fortepian i orkiestrę (1967)
• Media na głosy i instrumenty (1967)
• Symfonia: muzyka orkiestrowa (1967)
• Koncert na taśmę (1968)
• Koncert jazzowy na zespół jazzowy i orkiestrę fletów, fagotów, trąbek, puzonów i niskich smyczków (1969)
• Trio na fortepian, skrzypce i wiolonczelę (1969)
• Heraklitiana na solo i taśmę dla 12 alternatywnych wykonawców (1970)
• Model VI na fortepian (1970)
• Teksty na orkiestrę (1971)
• Estratto na trio smyczkowe (1971)
• Model VII na fortepian (1971)
• Kwartet smyczkowy nr 3 (1971)
• Mare concertino na fortepian i 9 instrumentów (1971)
• Experimenta na pianistę (na 2 fortepiany) i orkiestrę (1971)
• Warianty na kwintet dęty (1971)
• Sgraffito na flet, wiolonczelę, klawesyn i 2 fortepiany (1971)
• Konfrontacje na instrument solowy i orkiestrę (1972)
• Model VIII na fortepian (1972)
• Hommage à Czyżewski na zespół teatralny i muzycznych wykonawców (1972)
• Koncert na trzy fortepiany (1972)
• Bergsoniana na sopran, flet, fortepian, róg, kontrabas i taśmę (1972)
• Blues no. 1 for 2 pianos and tape (1972)
• Sny o schaefferze na zespół wykonawców (1972)
• Blues no. 2 for instrumental ensemble (1972)
• Free Form no. 1 for 5 instruments (1972)
• Free Form no. 2 (Evocazioni) for double bass (1972)
• Symfonia w 9 częściach na orkiestrę i 6 solowych instrumentów (1973)
• Kwartet smyczkowy nr 4 (1973)
• aSa na klawikord solo (1973)
• tentative music na 1, 5, 9, 15, 19, 59 lub 159 instrumentów * (1973, 2004)
• Open Music no. 2 for piano and tape (1975)
• Open Music no. 3 for piano and tape (1975)
• Uwertura Warszawska (Harmonie i kontrapunkty I) na orkiestrę (1975)
• Missa Elettronica [wersja I] na chór chłopięcy i taśmę (1975)
• Missa Elettronica [wersja II] na chór mieszany i taśmę (1975)
• Romuald Traugutt (Harmonie i kontrapunkty II) na orkiestrę (1976)
• Model IX na fortepian (1976)
• Spinoziana na zespół wykonawców (1977)
• Model X na fortepian (1977)
• Gravesono na zespół instrumentów dętych i perkusję (1977)
• Blues no. 3 for 2 pianos (1978)
• Vaniniana na 2 aktorów, sopran, fortepian, wiolonczelę i elektronikę (1978)
• Kesukaan na 13 smyczków (1978)
• Miserere na sopran, chór mieszany, orkiestrę i taśmę (1978)
• Heideggeriana na 11 instrumentów (1979)
• Jangwa na kontrabas i orkiestrę (1979)
• Maah na orkiestrę i taśmę (1979)
• Te Deum na głosy, zespół wokalny i orkiestrę (1979-2000)
• Berlin '80/I (Tornerai) na fortepian, syn-lab, elektroniczne media i taśmę (1980)
• Berlin '80/II (In jener Zeit) na fortepian, syn-lab, elektroniczne media i taśmę (1980)
• Koncert na kwartet saksofonowy (1980)
• Oktet na instrumenty dęte i kontrabas (1980)
• Entertainment Music for orchestra of wind and percussion (1981)
• Five Introductions and an Epilogue for small chamber orchestra (1981)
• Model XI (Ngazi) na fortepian (1981)
• Addolorato na skrzypce i taśmę (1981)
• Teatrino Fantastico na aktora, skrzypce i fortepian, z multimediami i taśmą (1983)
• Stabat Mater na sopran, alt, chór mieszany, smyczki i organy (1983)
• Gasab na Gasab-skrzypce i fortepian (1983)
• Open music no. 4 for piano and tape (1983)
• Koncert na gitarę i orkiestrę (1984)
• Model XII (Machar) na fortepian (1984)
• Koncert na akordeon i orkiestrę (1984)
• Koncert na organy, skrzypce i orkiestrę (B-A-C-H) (1984)
• Sonata nr 1 'Wiosna'  na organy (1985)
• Sonata nr 2 'Lato'  na organy (1985)
• Sonata nr 3 'Jesień'  na organy (1986)
• Schpass (Nonet) na 3 oboje (1986)
• Kwaiwa na skrzypce i komputer (1986)
• missa sinfonica na sopran, skrzypce, saksofon sopranowy i orkiestrę (1986)
• Koncert na flet, harfę i orkiestrę (1986)
• Kwartet smyczkowy nr 5 (1986)
• Sonata nr 4 'Zima'  na organy (1986)
• Koncert na saksofon i orkiestrę (1986)
• Model XIII (Mikrosonate) na fortepian (1986)
• Koncert na skrzypce, gasab-skrzypce, 2 oboje, rożek angielski i orkiestrę (1986)
• Mały koncert na skrzypce i 3 oboje (1987)
• Free Form no. 3 for double bass and piano (1987)
• Acontecimiento na 3 fortepiany i komputer (1988)
• Model XIV (Halatsah) na fortepian (1988)
• Model XV (Sahihi) na fortepian (1988)
• Koncert podwójny na 2 skrzypiec i orkiestrę (1988)
• Koncert na perkusję jazzową, fortepian i orkiestrę (1988)
• Koncert na 2 fortepiany (8 rąk) i orkiestrę (1988)
• Blues no. 4 for 2 pianos and tape (1988)
• Sinfonia na orkiestrę (1988)
• Koncert na fortepian i orkiestrę nr 3 (1988-90)
• Liebesbliecke, opera (1990)
• Liturgische Sätze na głosy solowe, chór i orkiestrę (1991)
• Kesukaan II na 13 smyczków (1991)
• Model XVI na fortepian (1991)
• Blues no. 5 for piano and orchestra (1992)
• Symfonia nr 6 na orkiestrę (1993)
• Kwartet smyczkowy nr 6 (1993)
• Bewegnung na obój, fortepian i perkusję (1994)
• Love Song na orkiestrę smyczkową (1994)
• Megasonata na fortepian (1994)
• Leopolis na skrzypce i orkiestrę (1994)
• Orchestral and Electronic Changes na instrumenty amplifikowane i orkiestrę (1994)
• Koncert na klarnet i orkiestrę (1995)
• Septet na obój, klarnet basowy, wiolonczelę i perkusję (1995)
• Hommage à Guillaume Schaeffer na 2 wiolonczele i fortepian (1995)
• Sinfonietta na orkiestrę kameralną (1995)
• Trio na flet, altówkę i gitarę (1995)
• Hommage à Roman Haubenstock-Ramati na zespół instrumentalny (1995)
• OSCENOI na klarnet, sopran i instrumenty (1995)
• Koncert na klarnet i 5 instrumentów (1996)
• Hommage à Barbara Buczek na 2 saksofony (1996)
• Koncert na flet i orkiestrę (1996)
• Koncert na skrzypce, fortepian i orkiestrę (1997)
• Symfonia nr 7 na orkiestrę (1997)
• Kwartet na fortepian, skrzypce, altówkę i wiolonczelę (1997)
• Koncert na altówkę i orkiestrę (1997)
• Kwartet smyczkowy nr 7 (1997)
• Monophonie I na 16 fletów (1997)
• Enigma na wielką orkiestrę (1997)
• Musica dell' Avvenire na orkiestrę instrumentów perkusyjnych (1997)
• Concerto da camera na 18 różnych instrumentów (1997)
• Monophonie II na 13 altówek (1997)
• Sexternus, muzyka graficzna na 6 fortepianów (1998)
• Max Ernst Variations na saksofon, akordeon, fortepian i komputer (1998)
• Kwartet smyczkowy nr 8 (1998)
• Koncert na fagot i orkiestrę (1998)
• Monophonie III na 12 obojów (1998)
• Monophonie IV na 8 rożków angielskich (1998)
• Monophonie V na 12 wiolonczel (1999)
• Monophonie VI na 12 trąbek (1999)
• Monophonie VII na 17 saksofonów (1999)
• Kwartet smyczkowy nr 9 (1999)
• Koncert na fortepian i orkiestrę nr 4 (1999)
• Cztery psalmy na chór wielogłosowy i orkiestrę (1999)
• Mikrosonate na orkiestrę kameralną (1999)
• Das Leben einer Stadt na orkiestrę, 3 soprany i media elektroniczne (1999)
• Sześć etiud na kwartet smyczkowy (1999)
• Koncert dla dwóch saksofonistów i orkiestry (1999)
• Koncert na orkiestrę kameralną (1999)
• Missa in honorem Beatae Virginis Mariae na głosy wokalne i orkiestrę (1999)
• Ave Maria na sopran i orkiestrę (1999)
• Konzertstück na wiolonczelę i orkiestrę (1999)
• Koncert na skrzypce i orkiestrę nr 3 (1999)
• Ciclo na wibrafon solo (2000)
• Convocationes na orkiestrę (2000)
• De profundis na sopran i orkiestrę kameralną (2000)
• Model XX (Ballada) na fortepian (2000)
• Nine Studies on Themes of Max Ernst na małą orkiestrę (2000)
• Prolegomena na orkiestrę kameralną (2000)
• SeaHarb na saksofon i obój (2000)
• Si quaeris miracula na sopran i orkiestrę (2000)
• Sinfonia breve na orkiestrę kameralną (2000)
• Trio fortepianowe (2000)
• Zeitebenen na fortepian i media elektroniczne (2000)
• Dwanaście utworów (Kwartet smyczkowy nr 10) na kwartet smyczkowy (2000)
• Symphonie concertante na 4 trąbki i orkiestrę (2000)
• Dialog na saksofon i kwartet smyczkowy (2000)
• Kwartet na saksofon, flet, klarnet basowy i fortepian (2000)
• Image sonore I na flet, saksofon i akordeon (2000)
• Trois esquisses na obój, saksofon i fagot (2000)
• Sphinx na saksofon i fortepian (2000)
• Mosaic na fagot solo (2000)
• Multicadenza na saksofon solo (2000)
• Quattri pezzi na saksofon solo (2000)
• Baclar na klarnet basowy solo (2000)
• Fleurs de silence na saksofon altowy solo (2000)
• Image sonore II na akordeon (2000)
• Espedizione na puzon solo (2000)
• Model XXI (Wendepunkte) na fortepian (2000)
• Diego (Humoreska) na saksofon sopranowy, fortepian i taśmę (2000)
• Euphuys Josbe na fortepian, perkusję i media elektroakustyczne (2000)
• Cantico di Zaccaria dla 6 solistów wokalnych (2001)
• Dialog na flet i wiolonczelę (2001)
• Dwie pieśni na sopran, flet, wiolonczelę i fortepian (2001)
• Koncert na wibrafon i orkiestrę kameralną (2001)
• Monophonie VIII na orkiestrę 48 skrzypków (2001)
• Canti na 2 soprany i fortepian (2001)
• Koncert na czelestę i orkiestrę kameralną (2002)
• Koncert na harfę i orkiestrę (2002)
• Koncert na saksofon, fortepian i orkiestrę (2002)
• Kwartet smyczkowy nr 12 (2002)
• Model XXVII na fortepian (2002)
• Per Violino Solo (2002)
• Petite pièce na sarusofon kontrabasowy solo (2002)
• Concertino na skrzypce, wiolonczelę i małą orkiestrę (2002)
• Fantasia na skrzypce, wiolonczelę i małą orkiestrę (2002)
• Koncert na skrzypce solo (2002)
• Walc na fortepian (2002)
• Improvvisazione na zespół wokalno-instrumentalny (2002)
• Bewegte Stille na fortepian i komputer (2003)
• BlueS No. 6 na fortepian, jazz-set, kontrabas i chór (2003)
• Clacco na klarnet i akordeon (2003)
• Deux contes(tabilités) na skrzypce i fortepian (2003)
• Die abstrakte Nachtigall na saksofon solo (2003)
• Koncert na skrzypce i orkiestrę nr 4 (2003)
• Kwartet smyczkowy nr 13 (2003)
• Małe divertimento na saksofon i fortepian (2003)
• Mikrotonale Ballade na cztery wiolonczele (2003)
• Model XXII na fortepian (2003)
• Model XXVIII na fortepian (2003)
• Model XXIX na fortepian (2003)
• Identity na orkiestrę (2003)
• Scherzo na saksofon i fortepian (2003)
• Study na wiolonczelę i fortepian (2003)
• Trio na saksofon, fortepian i taśmę (2003)
• Constellations na róg i 9 instrumentów (2003)
• Kreuzweg 11 na saksofon, akordeon, perkusję i altówkę (2003)
• Intrada na róg, trąbkę, puzon i tubę (2003)
• Glosas na saksofon i fortepian (2003)
• Miniatury na saksofon i fortepian (2003)
• Sonata na saksofon i fortepian (2003)
• Nocturne na wiolonczelę i fortepian (2003)
• Fiato na saksofon altowy solo (2003)
• Organ Fantasia na organy (2003)
• Fabula dla aktora i zespołu instrumentalnego (2003)
• Sei studi brevi na komputer (2003)
• BlueS No. 7 (Koncert fortepianowy nr 6) (2004)
• Cztery miniatury na saksofon altowy i fortepian (2004)
• Dialog na saksofon i fortepian (2004)
• Grand Sonate na wiolonczelę (2004)
• Kompozycja na gitarę i akordeon (2004)
• Koncert fortepianowy nr 5 na fortepian i chór 15 solistów wokalnych (2004)
• Koncert na altówkę i orkiestrę kameralną (2004)
• Koncert na saksofon, fortepian i orkiestrę (2004)
• Koncert na saksofon i chór (2004)
• Koncert na skrzypce z towarzyszeniem wielogłosowego chóru (2004)
• Kwartet smyczkowy nr 14 (2004)
• Model XXIII na fortepian (2004)
• Model XXIV na fortepian (2004)
• Pezzo capriccioso na harfę (2004)
• Quartett na saksofon, fortepian, kontrabas i perkusję (2004)
• Short Sonata na saksofon i fortepian (2004)
• Sonata na skrzypce i harfę (2004)
• Kwartet smyczkowy nr 11 (2004)
• Colloquy na wiolonczelę i wibrafon (2004)
• Divertimento na saksofon i fortepian (2004)
• Poema tenero na skrzypce i wibrafon (2004)
• EsseH na rożek angielski solo (2004)
• Fantasie-Impromptu na fortepian (2004)
• Model XXV (Phases) na fortepian (2004)
• Evocationes rythmiques na fortepian (2004)
• Model XXVI (Capriccio) na fortepian (2004)
• Poème na fortepian (2004)
• Fragment III na 2 aktorów, zespół kameralny i media elektroniczne (2005)
• Koncert fortepianowy nr 6 (2005)
• Koncert fortepianowy nr 7 (2005)
• Koncert na trąbkę i orkiestrę kameralną (2005)
• Kwartet smyczkowy nr 15 (Mosaics) (2005)
• Model XXX na fortepian (2005)
• OSCENOI na głos wokalny, fortepian, zespół kameralny i media elektroakustyczne (2005)
• Sonata na wiolonczelę i fortepian (2005)
• Panorama na orkiestrę (2005)
• Duodecet na 12 wiolonczel (2005)
• Koncert na orkiestrę perkusyjną dla 8 perkusistów oraz na klarnet, fortepian, skrzypce i kontrabas (2005)
• Koncert kontrabasowy nr 2 na kontrabas i orkiestrę kameralną (2005)
• Time Sequences na flet, kwartet smyczkowy i kontrabas (2005)
• Rituals na zespół (2005)
• Kwartet na cztery wiolonczele (2005)
• Avec une expression intense na obój, puzon, wiolonczelę i fortepian (2005)
• Salzburg Spectres na 4 altówki (2005)
• Notturno na skrzypce, klarnet basowy i wibrafon (2005)
• Trio smyczkowe (2005)
• Duo na skrzypce i puzon (2005)
• Duetto na flet i wiolonczelę (2005)
• Raccontino na marimbafon solo (2005)
• Sonata dell'avenire na wiolonczelę solo (2005)
• Model XXXII (Horoholina) na fortepian (2005)
• Model XXXIII na fortepian (2005)
• Speravimus in te na sopran, klarnet i fortepian (2005)
• Koncert klarnetowy nr 2 "Baclars" na klarnet basowy, klarnet, saksofon altowy (1 solista) oraz orkiestrę kameralną z udziałem mediów elektronicznych (2006)
• Koncert na puzon i orkiestrę kameralną (2006)
• Kwartet na cztery altówki (2006)
• Kwartet smyczkowy nr 16 (Avec une légèreté fantastique mais précise) (2006)
• Model XXXI na fortepian (2006)
• Wielka Sonata na fortepian i media elektroniczne (2006)
• Koncert na marimbafon i orkiestrę kameralną (2006)
• Koncert skrzypcowy nr 5 na skrzypce i chór żeński (2006)
• Koncert wiolonczelowy nr 2 na wiolonczelę i orkiestrę kameralną (2006)
• Sonata na troje skrzypiec, wiolonczelę i fortepian (2006)
• Sekstet smyczkowy (2006)
• Trio fortepianowe (2006)
• Model XXXIV (Salzburg Spectres) na fortepian (2006)
• Quattro poesie na sopran i instrumenty (2006)

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, marzec 2002.
Aktualizacja: Monika Mokrzycka-Pokora, listopad 2009.