Muzyka

Beata Bilińska

Muzyka
Anna Iwanicka-Nijakowska
Beata Blilńska, fot. www.bilinska.pl

Pianistka, urodzona 21 maja 1972 w Krakowie.

W 1996 ukończyła Akademię Muzyczną w Katowicach w klasie Andrzeja Jasińskiego, uzyskując dyplom z wyróżnieniem. Swoje umiejętności doskonaliła w Hochschule der Kunste w Berlinie pod kierunkiem Klausa Hellwiga. Brała również udział w kursach mistrzowskich takich artystów, jak Lee Kum Sing i John Perry. Korzystała też z porad artystycznych Krystiana Zimermana.

Jest laureatką wielu ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych. W 1993 zdobyła II nagrodę na 1. Międzynarodowym Konkursie Młodych Pianistów "Artur Rubinstein in Memoriam" w Bydgoszczy (częścią niej był m.in. recital w Lincoln Center w Nowym Jorku), w 1994 była finalistką 46. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Ferruccio Busoniego w Bolzano, w 2002 otrzymała I nagrodę oraz Nagrodę Publiczności na 17. Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym "Rina Sala Gallo" w Monzy. Wielokrotnie była stypendystką Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie, Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego. Dwukrotnie nominowana była do nagrody "Paszport Polityki".

Beata Bilińska występowała na wielu prestiżowych festiwalach w kraju i za granicą, m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju, Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, Międzynarodowym Forum Chopinowskim we Wrocławiu, Festiwalu "Warszawska Jesień", Warszawskich Spotkaniach Muzycznych, Internationale Preistrager - Junge Meister Interpreten w Landshut, Festival du Vigan w Paryżu, Festival de Musique Classique et Moderne w Issoire, Festival Chopin à Paris. Koncertowała w Austrii, Argentynie, Bułgarii, Czechach, Danii, we Francji, Włoszech, w Irlandii, Niemczech, Szwajcarii, Szwecji, Norwegii, na Słowacji, w Stanach Zjednoczonych i Japonii. Występowała z recitalami i koncertami symfonicznymi w większości sal filharmonicznych w Polsce. 18 października 2003 zadebiutowała w nowojorskiej Carnegie Hall, grając recital w głównej sali Isaac Stern Auditorium.

Dokonała nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej. W swoim dorobku fonograficznym ma wiele płyt: z koncertami fortepianowymi kompozytorów japońskich (IMC, 1994), solową poświęconą muzyce Sergiusza Rachmaninowa - Preludia, Etudes-tableaux, II Sonata b-moll op. 36 (DUX, 2003), II i V Koncertem fortepianowym Ludwiga van Beethovena z Polską Orkiestra Radiową - oba krążki były nominowane do nagrody "Fryderyk" (Polskie Radio, 2003, 2004), z utworami Krzysztofa Pendereckiego, zrealizowana ze skrzypaczką Patrycją Piekutowską - "Pizzicato Supersonic Award" w Luxemburgu (DUX, 2005), z kompozycjami Fryderyka Chopina oraz CD z dziełami współczesnych kompozytorów polskimi na skrzypce i fortepian - "Pizzicato Supersonic Award" (DUX, 2006), Koncertem fortepianowym "Zmartwychwstanie" Pendereckiego z towarzyszeniem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia pod batutą kompozytora - m.in. "Pizzicato Supersonic Award" oraz "MIDEM Classical Award" w Cannes (DUX, 2007), "Aleksander Tansman. Od tria do oktetu" (Stowarzyszenie Promocji Kultury im. Tansmana, 2008).

Beata Bilinska pracuje na stanowisku adiunkta w Akademii Muzycznej w Katowicach. Prowadzi też kursy mistrzowskie w kraju i za granicą.

Strona internetowa artystki: www.bilinska.pl.

Autor: Anna Iwanicka-Nijakowska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, grudzień 2006, aktualizacja: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, lipiec 2010.
 

Podobne

Muzyka FRYDERYK CHOPIN, PIEŚNI I PIOSNKI OP. 74

Fryderyk Chopin: Pieśni i piosnki op. 74. "Życzenie", "Wiosna", "Smutna rzeka", "Hulanka", "Gdzie...

Zobacz także

Literatura Elżbieta Janicka "Festung Warschau"

Jak sugerują opisy książki - ale też komentarze samej autorki - "Festung Warschau" jest rodzajem spacerownika - a więc przewodnika, w którym krok po kroku, ulica po ulicy poznajemy dane miejsce. Jest...

Sztuki wizualne Wojciech Fangor "Postaci"

Obraz Fangora należy do najbardziej kanonicznych dzieł polskiego socrealizmu. Operuje prostą retoryką przeciwieństw: kiedyś i teraz, po tej i po tamtej stronie.

Odnośniki do innych działów bazy wiedzy