Kompozytorka, pianistka i pedagog. Urodzona 9 stycznia 1940 w Krakowie, zmarła 17 stycznia 1993 tamże.

Naukę gry na fortepianie rozpoczęła pod kierunkiem ojca. Po ukończeniu w 1959 Państwowego Liceum Muzycznego w Krakowie, w latach 1959-65 kontynuowała naukę gry na fortepianie w klasie Ludwika Stefańskiego, a następnie - w latach 1969-74 - studiowała kompozycję u Bogusława Schaeffera w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Oba kierunki ukończyła z wyróżnieniem.

W 1984 uczestniczyła w Międzynarodowym Seminarium Kompozytorskim w Boswil. W 1990 obroniła pracę doktorską na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie na podstawie pracy "Spotkania współczesnej twórczości muzycznej ze sztukami plastycznymi jako problem filozofii kultury. Lata 1945-1990". Należała do stowarzyszenia artystycznego Grupa Krakowska oraz międzynarodowego stowarzyszenia Frau und Musik.

Była laureatką wielu nagród kompozytorskich, m.in. w 1970 uzyskała III nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach za DWIE IMPRESJE na orkiestrę (1970), w 1982 - wyróżnienie na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. Niccolo Paganiniego w Rzymie za Koncert na skrzypce i orkiestrę (1979), w 1985 - III nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Wiedniu za II Kwartet smyczkowy "Transgressio" (1985).

Barbara Buczek prowadziła wykłady z zakresu gry na fortepianie, kontrapunktu i kompozycji w krakowskiej Akademii Muzycznej. Pisała artykuły na temat muzyki współczesnej.

Ważniejsze kompozycje:

• Sonata breve per pianoforte (1968)
• Mikrosonata na skrzypce solo (1968)
• Studium nr 1 na flet (1968)
• I Kwartet smyczkowy (1968)
• Kwintet na instrumenty dęte (1969)
• Koncert wokalny na 12 głosów solowych (1969)
• Studium na skrzypce solo (1970)
• Metafonie na wielką orkiestrę (1970)
• Utwór dla dwóch wykonawców na flet, fortepian i wiolonczelę (1970)
• Dwie impresje na orkiestrę (1970)
• Labirynt na wielką orkiestrę (1974)
• Anekumena. Koncert na 89 instrumentów (1974)
• Sekstet na flet, altówkę, wiolonczelę, sopran i dwa fortepiany (1974)
• Assemblage na flet altowy i orkiestrę smyczkową (1975)
• Simplex na orkiestrę (1976)
• Duodecet smyczkowy (1976)
• Eidos I na skrzypce solo (1977)
• Eidos II [wersja I] na tubę (1977)
• Hipostaza, kwintet na sopran, flet, wibrafon, wiolonczelę i saksofon (1978)
• Eidos III na fagot solo (1979)
• Koncert na skrzypce i orkiestrę (1979)
• Désunion na sopran i kontrabas (1982)
• Eidos II [wersja II] na tubę i fortepian (1984)
• Motet na instrumenty, recytatorów, baryton i taśmę (1984)
• II Kwartet smyczkowy "Transgressio" (1985)
• Primus inter pares na róg i 6 instrumentów lub flet, saksofon sopranowy, klarnet basowy, skrzypce i kontrabas (1985)
• Koncert na wiolonczelę, chór i orkiestrę (1986)
• Les sons ésotériques na flet, komputer i taśmę (1989)
• Les accords ésotériques na fortepian (1991)
• Eidos IV na fortepian (1991)
• Intermezzo na fortepian (1992)

Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, październik 2002.