Kompozytorka, pianistka i pedagog. Urodzona 15 kwietnia 1888 w Borówce na Wołyniu, zmarła 26 sierpnia 1973 w Warszawie.

Do 1905 studiowała w Konserwatorium Muzycznym w Warszawie: grę na fortepianie w klasie Katarzyny Jaczynowskiej i teorię muzyki u Gustawa Roguskiego, od 1905 do 1906 we Lwowie pod kierunkiem Mieczysława Sołtysa (fortepian i kompozycja) oraz Stanisława Niewiadomskiego (harmonia), a następnie w Konserwatorium w Lipsku u Josepha Pembaura (fortepian) i Stephana Krehla (kompozycja). W latach 1908-11 uczyła się gry na fortepianie w klasie Klary Czop-Umlauf w Instytucie Muzycznym w Krakowie, a w latach 1911-17 u Richarda Heubergera i Franza Schmidta w Musikakademie w Wiedniu. Po jej ukończeniu napisała swą pierwszą pracę z zakresu pedagogiki fortepianu "Metoda nauczania gry fortepianu" i rozpoczęła działalność pedagogiczną. W latach 1918-39 prowadziła w Warszawie własne kursy muzyczne dla początkujących. W tym okresie studiowała też dyrygenturę w Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W 1939 wyjechała do Paryża, gdzie kontynuowała studia w zakresie kompozycji pod kierunkiem Nadii Boulanger.

Po wojnie, w latach 1945-47 była kierownikiem Działu Muzycznego w Wydziale Kultury i Sztuki w Łodzi oraz profesorem klasy fortepianu w Ludowym Instytucie Muzycznym w Łodzi. W 1947 przeniosła się do Warszawy i poświęciła pracy twórczej oraz społecznej. Objęła funkcję kierownika Sekcji Muzyki dla Dzieci przy Zarządzie Głównym Związku Kompozytorów Polskich, była wizytatorem szkół muzycznych przy Ministerstwie Kultury i Sztuki.

Anna Maria Klechniowska w 1950 otrzymała Nagrodę Muzyczną Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci, a w 1955 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Ważniejsze kompozycje:

• Cztery preludia na fortepian solo (1907)
• Wawel, poemat symfoniczny (1917)
• Elegia na wiolonczelę i fortepian (1924)
• Legenda na skrzypce i fortepian (1925)
• Wizje żeglarza, tryptyk na fortepian (1925)
• Bilitis, balet na głos, chór i orkiestrę (1930)
• Marsz krakowski na orkiestrę dętą (1937)
• Zaolziańska fantazja na chór chłopięcy i małą orkiestrę symfoniczną (1938)
• Juria, balet na głos, chór i orkiestrę (1939)
• Uwertura weselna na tematy krakowskie na orkiestrę (1942)
• Lunatyczka na głos z fortepianem (1948)
• Mała kantata dziecięca (1950)
• Uwielbienie matki, kantata dziecięca (1952)
• Pory roku, suita symfoniczna (1953)
• Morze na głos z fortepianem (1953)
• Kantata symfoniczna z "Ody do młodości" (1954)
• Uwertura na orkiestrę (1955)
• Suita symfoniczna na orkiestrę (1955)
• Fantasma, muzyka baletowa (1964)

Źródło: www.polmic.pl, styczeń 2006.