Pianista i pedagog, urodzony 10 listopada 1944 w Więcborku.

W 1968 ukończył z wyróżnieniem studia pianistyczne w klasie Olgi Ilwickiej-Dąbrowskiej w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. W latach 1969-70, jako stypendysta Rządu Francuskiego, umiejętności pianistyczne doskonalił pod kierunkiem Vlado Perlemutera w Paryżu.

Od lat prowadzi intensywną działalność artystyczną jako solista i kameralista. Występował w wielu krajach Europy (we Francji, Włoszech, w Wielkiej Brytanii, Niemczech, krajach byłego Związku Radzieckiego, Austrii, Belgii, Słowenii, Szwajcarii), jak również w Turcji, Stanach Zjednoczonych, Japonii, Korei Południowej, na Jamajce i Kubie). Uczestniczył w takich festiwalach muzycznych, jak "Poznańska Wiosna Muzyczna", "Warszawska Jesień", Dni Kompozytorów Krakowskich, Dni Muzyki Karola Szymanowskiego w Zakopanem, "Wratislavia Cantans", Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku, Festiwal Polskiej Muzyki Współczesnej we Wrocławiu, Międzynarodowy Festiwal Chopinowski w Dusznikach-Zdroju. Jest zapraszany na recitale chopinowskie do Żelazowej Woli i Łazienek Królewskich.

W bogatym repertuarze solowym i kameralnym Andrzeja Tatarskiego, obejmującym ponad 300 utworów, znaczącą rolę odgrywają utwory kompozytorów polskich XIX i XX wieku. Dokonał wielu prawykonań utworów współczesnych kompozytorów polskich (m.in.: Jana Astriaba, Jerzego Bauera, Mirosława Bukowskiego, Andrzeja Cwojdzińskiego, Zygmunta Mycielskiego, Witolda Szalonka). Propaguje twórczość Karola Szymanowskiego - wykonuje m.in. IV Symfonię koncertującą, utwory fortepianowe oraz kameralne. W kręgu zainteresowań artysty pozostaje także muzyka francuska, w tym twórczość Oliviera Messiaena, którego cykl Catalogue d'oiseaux wykonał jako pierwszy polski pianista.

Artysta grał pod batutą takich dyrygentów, jak Andrzej Borejko, Tomasz Bugaj, Renard Czajkowski, Agnieszka Duczmal, Jerzy Katlewicz, Krzysztof Missona, Grzegorz Nowak, Marek Pijarowski, Wojciech Rajski, Tadeusz Wojciechowski. Współpracował m.in.: z Bartoszem Bryłą, Michałem Grabarczykiem, Joanną Kozłowską, Konstantym Andrzejem Kulką, Bartłomiejem Niziołem, Piotrem Pławnerem, Stefanią Toczyską, Asą Konishi, Wojciechem Drabowiczem, Andrzejem Hiolskim, Antoniną Kawecką, Bernardem Ładyszem oraz Kwartetem "Wieniawski".

W swoim dorobku posiada nagrania archiwalne dla radiofonii polskich i zagranicznych, nagrania telewizyjne i filmowe oraz nagrania płytowe. Dla Selene utrwalił m.in. kompozycje fortepianowe Henryka Wieniawskiego i Józefa Wieniawskiego, Raula Koczalskiego i Ignacego Friedmana - są to pierwsze w historii światowej fonografii nagrania tych utworów. Firma CD Accord wydała dwupłytowy album twórczości Henryka Wieniawskiego z utworami na skrzypce solo, dwoje skrzypiec oraz skrzypce z fortepianem (z udziałem Andrzeja Tatarskiego). Dla wytwórni DUX zarejestrował Harnasie Szymanowskiego w wersji na dwa fortepiany (z Joanną Domańską), kwintety fortepianowe Krzysztof Meyera (z Kwartetem "Wieniawski"), Sonatę F-dur na wiolonczelę i fortepian op. 9 (z Andrzej Wróblem) oraz Sonatę D-dur na skrzypce i fortepian op. 73 (z Konstantym Andrzejem Kulką) Apolinarego Szeluto - nominacja do nagrody "Fryderyk 2009" w kategorii "Album Roku Muzyka Kameralna".

Bierze udział w pracach jury ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych oraz muzyki kameralnej (Międzynarodowy Konkurs im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy, Międzynarodowy Konkurs Duetów Fortepianowych w Białymstoku, Ogólnopolski Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina w Warszawie), wykłada na kursach mistrzowskich (m.in. na Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, Muzyki Fortepianowej XX wieku w Bystrzycy Kłodzkiej, Muzyki Kameralnej w Weikersheim w Niemczech, Międzynarodowym Kursie Muzyki Fortepianowej w Karvinie w Czechach), prowadzi seminaria (Kraków, Gdańsk, Wrocław, Szczecin, Rzeszów, Poznań, Tarnów) na temat interpretacji muzyki XX wieku, kameralistyki fortepianowej oraz kształcenia umiejętności czytania a vista.

Andrzej Tatarski jest wykładowcą w Katedrze Fortepianu, Klawesynu i Organów Akademii Muzycznej w Poznaniu. W 1989 otrzymał tytuł naukowy profesora zwyczajnego.

Został uhonorowany wieloma nagrodami i odznaczeniami, m.in.: Medalem Edukacji Narodowej, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Nagrodą Indywidualną Ministra Kultury i Sztuki za wybitne osiągnięcia artystyczne i dydaktyczne.

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, luty 2007, aktualizacja: czerwiec 2010.