Fot. Wojciech Olkuśnik/Agencja Gazeta

Śpiewak, baryton, urodzony 28 maja 1961 roku w Więcborku koło Bydgoszczy.

Jest absolwentem szkoły muzycznej (klasa fortepianu i organów) oraz Wydziału Wokalnego Akademii Muzycznej w Krakowie. Jeszcze w czasie studiów został laureatem kilku konkursów: Muzyki Kameralnej w Łodzi (I nagroda), Konkursu Wokalnego im. Ady Sari w Nowym Sączu (II nagroda), Konkursu Wokalnego im. Antonina Dvořaka w Karlowych Warach (II nagroda). W 1986 roku otrzymał stypendium Meistersinger Konservatorium w Norymberdze, gdzie kontynuował naukę, a następnie podpisał kontakt z operą w tym mieście. W Norymberdze zaśpiewał pierwsze czołowe partie barytonowe w Trubadurze Giuseppe Verdiego, Pajacach Rugierro Leoncavalla, Parsifalu i Tanhäuserze Richarda Wagnera.

Szczególne istotne okazały się sukcesy na dwóch najważniejszych europejskich konkursach wokalnych: Belvedere w Wiedniu w 1989 roku, na którym Andrzej Dobber zdobył trzy nagrody (m.in. dziennikarzy i publiczności) oraz ARD w Monachium w 1990 roku, gdzie otrzymał I nagrodę. Zaowocowało to podjęciem współpracy z operą we Frankfurcie nad Menem, wystąpił tam m in. w premierach Carmen Georges'a Bizeta (Escamilio), Cyrulika sewilskiego Gioachina Rossiniego (Figaro) i Eugeniusza Oniegina Piotra Czajkowskiego (rola tytułowa). W latach 90. systematycznie śpiewał też w Kolonii oraz Komische Oper w Berlinie, m.in. jako Tonio w Pajacach Leoncavalla, Alfio w Rycerskości wieśniaczej Pietro Mascagniego, Escamilio w Carmen, Nauczyciel muzyki w Ariadnie na Naxos Richarda Straussa.

W 2000 roku Andrzej Dobber wziął udział w tournée La Scali do Japonii, a na mediolańskiej scenie zadebiutował w roku następnym jako Monterone w Rigoletcie oraz Luna w Trubadurze Verdiego. W tej ostatniej roli wystąpił kilka miesięcy później na festiwalu Maggio Musicale Fiorentino. Do Florencji wracał potem wielokrotnie, m.in. jak Ezio w Attili, tytułowy Makbet w operze Verdiego czy Scarpia w Tosce Giacoma Pucciniego. W 2006 roku w paryskiej Opera Bastille zaśpiewał Rigoletta, a w 2008 roku Millera w Luisie Miller Verdiego. W 2007 roku partią Amonasra w Aidzie Verdiego zadebiutował w Metropolitan Opera w Nowym Jorku jako trzeci polski baryton w historii tego najsłynniejszego na świecie teatru operowego. W następnych sezonach wystąpił tam jako Giorgio Germont w Traviacie oraz Stankar w Stiffeliu Verdiego. 31 grudnia 2010 roku weźmie udział w premierze nowej inscenizacji Traviaty w Metropolitan.

Lista prestiżowych teatrów, w których występuje Andrzej Dobber, jest znacznie dłuższa. Należy do niej dodać m.in. Deutsche Oper oraz Staatsoper w Berlinie, Semperoper w Dreźnie, Covent Garden w Londynie, Staatsoper w Wiedniu, opery w Amsterdamie, Glasgow, Hamburgu, Monachium, Petersburgu, Tel Awiwie, Tuluzie, Tokio, czy Vancouver. Bardzo świadomie dobiera repertuar. Od kilku lat koncentruje się niemal wyłącznie dziełach Verdiego i Pucciniego. Potrafi odmówić udziału w spektakularnych przedsięwzięciach, w jednym z wywiadów powiedział:

"Nad każdą propozycją należy się zastanowić, mieć świadomość, wiedzieć, w jakim punkcie kariery aktualnie się znajdujemy, na jakim etapie życia artystycznego. Nie wolno ulegać naciskom menedżerów, agentów, bo koszty błędnych decyzji ponosi tylko artysta."

Andrzej Dobber ma również bogaty repertuar koncertowy, obejmujący dzieła symfoniczne i oratoryjne wszystkich epok. Śpiewał m.in. z takimi orkiestrami, jak NHK Symphony Orchestra, Israel Symphony Orchestra, Berlińscy Filharmonicy, Wiener Symphoniker, Concertgebouw Orchester, Gewandhaus Orchester, Staatskapelle Dresden, Rundfunk Symphonie Orchester Berlin, Bayerische Rundfunk Orchester, czy Sinfonia Varsovia i orkiestra Filharmonii Narodowej.

Na polskich scenach Andrzej Dobber pojawił się dopiero w 1997 roku w Operze Narodowej jako Simon Boccanegra w operze Verdiego. Do tego teatru powrócił w następnych sezonach jako Rigoletto, Escamilio, a w lutym 2010 roku wziął udział w premierze Traviaty w inscenizacji Mariusza Trelińskiego. Z tym samym reżyserem pracował przy premierze Króla Rogera Karola Szymanowskiego w 2007 roku w Operze we Wrocławiu, tworząc znakomitą kreację jako tytułowy bohater tego dzieła. W Rogera wcielił się także w Teatrze Maryjskim w Petersburgu oraz na festiwalu w Edynburgu, również w spektaklach wyreżyserowanych przez Mariusza Trelińskiego.

Autor: Jacek Marczyński, kwiecień 2010.