Pianista i kompozytor. Urodzony 1 listopada 1935 w Warszawie, zmarł 26 czerwca 1982 w Oksfordzie.

W latach 1945-48 uczył się w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej w Łodzi w klasie fortepianu Emmy Altberg. W latach 1948-50 studiował grę na fortepianie w Paryżu u Lazare'a Lévy'ego - początkowo prywatnie, a następnie w Konserwatorium Narodowym, które ukończył z pierwszą lokatą. Po powrocie do kraju w 1950 odbywał studia z zakresu gry na fortepianie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie pod kierunkiem Olgi Iliwickiej-Dąbrowskiej. Od 1951 studiował w klasie fortepianu Stanisława Szpinalskiego oraz kompozycję u Kazimierza Sikorskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W 1957 przez krótki czas uczęszczał na lekcje kompozycji prowadzone w Fontainebleau pod Paryżem przez Nadię Boulanger.

W 1955 uzyskał VIII nagrodę oraz nagrodę specjalną (pianino Calisia) dla najmłodszego polskiego laureata 5. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina. Po tym sukcesie wyjechał do Brukseli na studia pianistyczne pod kierunkiem Stefana Askenasego. Efektem tej współpracy był jego udział w 1956 w Konkursie Pianistycznym im. Królowej Elżbiety w Brukseli, podczas którego zdobył III nagrodę.

Koncertował w Europie, Stanach Zjednoczonych i Nowej Zelandii z najlepszymi orkiestrami świata pod batutą takich dyrygentów, jak André Cluytens, Karl Böhm, Carl Maria Giulini, Paweł Klecki, Fritz Reiner, Dmitrios Mitropoulos, Colin Davis, Antal Dorati, Hans Schmidt-Isserstedt, Carlo Zecchi. Na przełomie lat 50. i 60. dał 500 recitali fortepianowych, odnosząc oszałamiające sukcesy. Jego repertuar fortepianowy obejmował utwory od Bacha do muzyki XX wieku (z wyjątkiem kompozycji Piotra Czajkowskiego, których nigdy nie grał). Dokonał także nagrań radiowych oraz dla firm fonograficznych, m.in. EMI, RCA Victor i Pathé Marconi (dzieła Johanna Sebastiana Bacha, Josepha Haydna, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Franza Schuberta, Fryderyka Chopina, Gabriela Fauré). W późniejszych latach zaczął stopniowo ograniczać liczbę koncertów na rzecz kompozycji. W 1960 zamieszkał w Londynie, gdzie jego konsultantem w tej dziedzinie został Hans Keller.

W latach 1950-58 Andrzej Czajkowski był członkiem Koła Młodych Związku Kompozytorów Polskich.

Ważniejsze kompozycje:

• Dziesięć etiud na fortepian (1949)
• Sonata G-dur na fortepian (1949)
• Suita, Preludium, Cavatina, Walc, Kołysanka na fortepian (1950)
• Koncert skrzypcowy (1950)
• Koncert na flet i orkiestrę (1950)
• Wariacje na temat Cohena na fortepian (1950)
• Preludium i Fuga na fortepian (1953)
• Sonata na altówkę i fortepian (1954)
• Dwa preludia na fortepian (1954)
• Dwie etiudy na fortepian (1955)
• Pieśń na sopran i fortepian (1955)
• Koncert fortepianowy (1956-57)
• Sonata fortepianowa (1958)
• Symfonia (1958)
• Sonata na klarnet i fortepian op. 1 (1959)
• Dwie pieśni do słów Williama Blake'a na sopran i kwintet instrumentalny (1960)
• Oktet na klarnet, obój, róg i 5 skrzypiec (1961)
• Inwencje fortepianowe op. 2 (1961-62)
• Concerto classico, koncert skrzypcowy (1962-64)
• Arioso i fuga na klarnet solo (1964-65)
• Siedem sonetów Szekspira na kontralt i fortepian (1966)
• Koncert fortepianowy nr 2 op. 4 (1966-71)
• Kupiec wenecki op. 7, opera [niedokończona] (1968-82)
• Ariel, cykl trzech pieśni na mezzosopran i zespół instrumentalny (1969)
• Kwartet smyczkowy nr 1 ("in A") op. 3 (1969-70)
• Kwartet smyczkowy nr 2 ("in C") op. 5 (1973-75)
• Trio notturno op. 6 na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1978)
• Trio fortepianowe (1981)
• Sześć tańców na fortepian (1981)
• Pięć miniatur na skrzypce i fortepian (1981)

Autor: Małgorzata Kosinska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, październik 2006.