Kompozytor, krytyk muzyczny i pedagog, urodzony 18 września 1928 w Krakowie.

Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku 8 lat. Po wojnie był prywatnym uczniem wybitnego wirtuoza Wacława Niemczyka (1945-46). W 1947 rozpoczął studia w klasie skrzypiec Eugenii Umińskiej w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. W 1952 zrezygnował z Wydziału Instrumentalnego i przeniósł się do klasy kompozycji Artura Malawskiego. Wkrótce jednak przerwał studia. Został prywatnym uczniem Stefana Kisielewskiego. Jednocześnie od 1948 do 1956 grał jako skrzypek w Orkiestrze Polskiego Radia w Krakowie. Od 1956 należy do Związku Kompozytorów Polskich (w latach 1971-87 pełnił funkcję prezesa Oddziału Krakowskiego ZKP, w latach 1989-97 był członkiem Zarządu Głównego) oraz do Stowarzyszenia Artystycznego „Grupa Krakowska". Od 1957 współpracuje z Polskim Wydawnictwem Muzycznym, od 1984 jest redaktorem naukowym Działu Kompozytorzy XX w. w „Encyklopedii Muzycznej PWM". Od tego czasu poświęca się kompozycji, początkowo głównie muzyce filmowej i teatralnej - jest autorem ilustracji muzycznych do takich filmów, jak Faraon i Matka Joanna od Aniołów w reżyserii Jerzego Kawalerowicza (1965), czy serial telewizyjny Czterej pancerni i pies w reżyserii Konrada Nałęckiego (1965-70), a także publicystyce muzycznej. Od 1962 jest recenzentem muzycznym „Dziennika Polskiego" w Krakowie. Po kilkunastu latach działalności twórczej w 1974 uzyskał formalnie dyplom z kompozycji (z wyróżnieniem) w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w klasie Bogusława Schaeffera. Jako wykładowca jest związany z tą muzyczną uczelnią od 1972 (w 1992 otrzymał tytuł profesora), w latach 1993-96 pełnił funkcję prorektora. Ponadto w latach 1973-81 prowadził seminarium „Muzyka w teatrze" na Wydziale Reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie.

Jego utwory były wykonywane w wielu krajach, m.in. we Francji, Włoszech, w Holandii, byłej Jugosławii, Grecji i Kanadzie, a w Polsce m.in. podczas Festiwalu "Warszawska Jesień", Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich, Festiwalu "Musica Polonica Nova" we Wrocławiu.

Adam Walaciński za swoją działalność kompozytorską i pedagogiczną otrzymał wiele nagród, m.in. w 1966 - Nagrodę Państwową I stopnia za muzykę do filmu Faraon, w 1976 - Nagrodę Muzyczną miasta Krakowa, w 1981 - Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za działalność pedagogiczną, a w 2003 – Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich.

Ważniejsze kompozycje:

• Dwa mazurki à la manière de Szymanowski na fortepian (1953)
• Etiuda fortepianowa (1953)
• Péle-méle, 15 drobnych utworów na fortepian (1955-56)
• Composizione "Alfa" na orkiestrę smyczkową (1958)
• Kwartet smyczkowy (1959)
• Modyfikacje na altówkę i fortepian (1960)
• Rotazione na fortepian (1961)
• Inversioni na fortepian (1961)
• Intrada na 7 wykonawców (1962)
• Canto tricolore na flet, skrzypce i wibrafon (1962)
• Horyzonty na orkiestrę kameralną (1962)
• Sequenze per orchestra con flauto concertante (1963)
• Liryka sprzed zaśnięcia na sopran, flet i 2 fortepiany (1963)
• Introspekcje na klarnet i perkusję (1964)
• Concerto da camera per violino solo e archi (1964)
• Fogli volanti, kompozycja graficzna na trio smyczkowe (1965)
• Canzona na altówkę solo, fortepian preparowany i taśmę (1966)
• Dichromia na flet i fortepian (1967)
• Epigramy na orkiestrę kameralną (1967)
• Refrains et réflexions pour orchestre (1969)
• Allaloa, kompozycja graficzna na fortepian z elektroakustyczną transformacją (1970)
• Notturno 70 na 24 instrumenty smyczkowe, 3 flety i perkusję (1970)
• Torso na orkiestrę (1971)
• On peut écouter... na obój, klarnet i fagot (1971)
• Melodiarum, zbiór utworów na różne instrumenty solowe (1972-82)
• Divertimento interrotto na 13 wykonawców (1974)
• Mirofonie na sopran, aktora, klarnet, altówkę, wiolonczelę, harfę i perkusję (1974)
• Efemerydy na skrzypce i orkiestrę (1978)
• Ariel na flet i klawesyn (1978)
• À travers le miroir na 2 flety i orkiestrę (1980)
• Jeu libre dla 5 wykonawców (1983)
• Ballada na flet i fortepian (1986)
• Mała muzyka jesienna na obój i trio smyczkowe (1986)
• Moments musicaux avec postlude en hommage à I. S. na 2 fortepiany (1987)
• drama e burla na orkiestrę symfoniczną (1988)
• Valsette à la carte na wiolonczelę i kontrabas (1990)
• Canto tricolore [wersja II] na flet, skrzypce i wibrafon (1991)
• Pastorale na skrzypce, flet i obój (1992)
• Voyage au pays de l'oubli na orkiestrę symfoniczną (1995)
• Fantasia sopra "Ave Maris Stella" na wiolonczelę (1997)
• Aria per orchestra (1998)
• La Vida es sueño - reminiscencje z Calderona na flet, gitarę i altówkę (1998)
• Duo per viola e violoncello (1999)
• Serenata na obój i trio smyczkowe (1999)
• Girlanda na 8 fletów (1999)
• Spirala czasu dla 15 wykonawców (2000)
• Un poco di Schubert na orkiestrę (2001)
• Cinque episodi na trio fortepianowe (2001)
• Elegia i toccata na wiolonczelę i fortepian (2001)
• Trzy pieśni na sopran, wiolonczelę i fortepian (2001)
• Symfonie ogrodów na orkiestrę (2003)
• Intermezzo na wiolonczelę solo (2003)
• Kwartet smyczkowy nr 2 "Ślady pamięci" (2007)
• Pezzo lirico na saksofon altowy (2008)
• Canti notturni na saksofon altowy i wiolonczelę (2008)

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, luty 2003; aktualizacja: listopad 2008.