Kompozytor. Urodzony 4 stycznia 1980 w Warszawie, zmarł tragicznie 21 maja 2007 tamże.

W Warszawie ukończył szkoły muzyczne I i II stopnia. Pierwszych lekcji kompozycji udzielał mu prywatnie w latach 1996-99 Włodzimierz Kotoński. Od 1999 był studentem kompozycji w Królewskim Konserwatorium w Hadze, gdzie jego profesorami byli Louis Andriessen, Diderik Wagenaar i Gilius van Bergejk, a od 2002 również w Conservatoire Nanterre - tutaj uczył się u Jeana Luca Herve. Od 2002 był także stażystą w Institut Recherche et Coordination Acoustique / Musique przy Centre Pompidou w Paryżu (wykładowcami jego byli m.in. Johnathan Harvey i Brian Ferneyhough).

Adam Falkiewicz w latach 1994-2001 uczestniczył w kursach kompozytorskich w Polsce (Radziejowice, Kraków), Niemczech (Stuttgart) i na Węgrzech (Szombathely). W 2001 współuczestniczył wraz z Luciano Berio i Louisem Andriessenem w projekcie bachowskim Unii Europejskiej, realizując zamówienie na utwór oparty na Die Kunst der Fuge. W 2002 brał udział w kursach kompozytorskich Centre Acanthes w Villeneuve-lez-Avignon i w Royaumont we Francji. Jego wykładowcami byli tam Brian Ferneyhough oraz Jonathan Harvey. W sezonie 2003/2004 był artystą-rezydentem Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie.

Jego utwory wykonywane były w Polsce, Holandii, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Francji, Włoszech, na Węgrzech i w Stanach Zjednoczonych, przez takie zespoły, jak Nieuw Ensemble, Marten Altena Ensemble oraz Radiową Orkiestrę Symfoniczną w Warszawie.

Współpracował również z "artystami wizualnymi", m.in. Lukasem Gloorem i Bożeną Biskupską, współtworząc instalacje i performance.

Adam Falkiewicz był laureatem wielu konkursów kompozytorskich, m.in. w 1994 otrzymał III nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim im. Andrzeja Krzanowskiego za Fuoco na klarnet i organy (1994), w 1995 - I nagrodę na Konkursie Młodych Kompozytorów im. Tadeusza Bairda za Kwintet dęty (1995), w 1996 - I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Adama Didura za Salve Regina na sopran i orkiestrę kameralną (1996), w 1997 - I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Ryszarda Bukowskiego za Sorrapis na orkiestrę (1996), w 1999 - wyróżnienie na Konkursie Kompozytorskim im. Andrzeja Panufnika za I Lock My Door Upon Myself na 15 instrumentów smyczkowych (1999). W 2000 jego utwór Manitou na dwa flety poprzeczne, dwa flety proste i dwa fortepiany (1999) znalazł się w finale międzynarodowego konkursu dla kompozytorów młodej generacji Gaudeamus Music Week w Amsterdamie.

Adam Falkiewicz był również autorem muzyki do filmu i do teatru (współpraca z Mają Kleczewską, Michałem Kotańskim, Krzysztofem Warlikowskim).

Ważniejsze kompozycje:

• Stratosphere na saksofon sopranowy (lub klarnet) i taśmę (1992)
• Ad Matrem Meam na chór mieszany a cappella (1993)
• Ave Verum na chór mieszany a cappella (1994)
• Fuoco na klarnet i organy (1994)
• Laudate Dominum na chór mieszany i organy (1994)
• Otchłań lasu na klarnet i delay (1994)
• Sonus Aeternus na perkusję i taśmę (1994)
• Miserere mei Deus na baryton solo, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1994)
• Missa brevis na chór mieszany, klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (1995)
• Mazurek na fortepian (1995)
• Po drugiej stronie słońca na kwintet dęty (1995)
• Preludium h-moll na fortepian (1995)
• Przypowieść na wiolonczelę i fortepian (1995)
• Ac'art na marimbę i fortepian (1995)
• Green Valley in the Mountains na taśmę (1995)
• Górski brzask na fortepian (1996)
• Koncert na klarnet z delayem i orkiestrę symfoniczną (1996)
• Salve Regina na sopran i orkiestrę kameralną (1996)
• Threnos na fortepian (1996)
• Sonata na skrzypce i fortepian (1996)
• Sorapiss na orkiestrę (1996)
• Adagio na orkiestrę (1996-97)
• Stabat Mater na sopran, alt, baryton, chór mieszany i orkiestrę (1997)
• Apeiron na klarnet, perkusję, fortepian, skrzypce i wiolonczelę (1997)
• Zesłanie Ducha Świętego na organy (1997)
• Prelude na fortepian (1998)
• I Lock My Door upon Myself na 15 instrumentów smyczkowych (1999)
• Manitou na 2 flety traverso, 2 flety współczesne i 2 fortepiany (1999)
• Equilibrium na perkusję (4 wykonawców) i 2 fortepiany (2000)
• Schwarz Weiss Grau na wideo i taśmę kwadrofoniczną (ADAT) (2001)
• Single Line for amplified violin, saxophone quartet, piano, percussion and electric guitar (2001)
• Spatial Counterpoint na trzy grupy instrumentów dętych blaszanych i perkusję (2001)
• The Night Home na głos i zespół kameralny (2001)
• Counterpoint Seven na 21 muzyków (2001)
• Trois chants d'une anomalie - Chant I na tenor, obój, gitarę, harfę, skrzypce i wiolonczelę (2002)
• Canto to Ezra Pound na orkiestrę i taśmę kwadrofoniczną (ADAT) (2002)
• Altitude 4810 na taśmę kwadrofoniczną (2003)
• Fearful Symmetry na zespół elektryczny i live electronics (2003)
• Psychodramen I na orkiestrę smyczkową (2003)
• Wind na orkiestrę kameralną (2003)
• Po nici światła na głosy (2004)
• Pieśni Admeta na kontratenor, klarnet, puzon i wiolonczelę (2004)
• Psychodramen II na klarnet, marimbę i skrzypce (2004)
• ESH na klarnet, puzon i wiolonczelę (2004)
• Why am I talking to myself, is it the only alternative for being silent? na skrzypce, klarnet, perkusję i fortepian preparowany (2004-2005)
• Digital Memory na głos i fortepian (2006)
• Cztery songi na głos i fortepian (2007)

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, listopad 2002; aktualizacja: wrzesień 2008.