Książka "Lotem gęsi" Mariusza Wilka, pisarza od wielu lat mieszkającego na północy Rosji, którą uczynił tematem swojej twórczości, to kolejne ogniwo jego pisanego od wielu lat "Dziennika północnego".

Pierwszym owocem rozpoczętej po 1989 roku przygody Wilka z Rosją były eseje podróżnicze, które złożyły się na tom "Wilczy notes" (1998). Ta pierwsza "rosyjska" książka pisarza zawiera jego doświadczenia z dziesięciu lat życia na Wyspach Sołowieckich. Kolejne cztery lata spędzone we wsi Konda Biereżnaja nad jeziorem Onego znalazły wyraz w książkach "Wołoka" (2005) oraz "Dom nad Oniego" (2006). Ta ostatnia okazała się potem pierwszym tomem cyklu określanego przez autora "Dziennikiem północnym".

W poprzednim tomie "Dziennika" Mariusz Wilk "tropami rena" śledził tajemniczy lud Saamów, zamieszkujących, między innymi, Półwysep Kolski. W najnowszym - "Lotem gęsi" - ogarnia nieporównanie większe terytorium Północy - i jeszcze szerszy zakres zjawisk. Ta książka odzwierciedla pisarski rozmach i szeroki gest Wilka, który utkał ją z trzech wątków nasyconych takim bogactwem tematów i problemów, że z łatwością, z każdego z nich, mógłby stworzyć oddzielny tom. Początek to opowieść o miejscu - odbijającym się w lustrze Jeziora Oniego mieście, które wybrał, aby w nim zamieszkać, o Pietrozawodsku. O jego historii i dniu dzisiejszym. Część środkową wypełnia od dawna wymarzona włóczęga po Labradorze śladami pisarza i podróżnika - Kennetha White'a. Konfrontacja własnego, literacko przetworzonego obrazu Północy z obcą dosadnością teraźniejszości powoduje, że Wilk tym chętniej wraca do Rosji. Tak zaczyna trzecią opowieść, znajdując dla swej twórczości równie ważny co włóczęga, a nawet znacznie ważniejszy, nowy sens. "Lotem gęsi" to trochę niespodziewana dla samego autora historia kontynuacji, odrzucenia, ale i zupełnie nowego otwarcia.

O najnowszej książce Wilka pisał Dariusz Nowacki:

"Lotem gęsi" można czytać także ze względu na zyski poznawcze. Wilk zajmująco opowiada i oprowadza po Pietrozawodsku ("Lustro wody"), choć pewnie taka opinia nie byłaby mu w smak. Mówi przecież o tym rozdziale, że "jest rodzajem włóczęgi po mieście, a nie turystyczną wycieczką z przewodnikiem". Raport z kanadyjskiej wyprawy ("Mielone z karibu") również jest sporządzony po mistrzowsku. Natomiast część ostatnia ("Zazierkale") wymyka się konsumpcyjno-użytkowej logice. Mamy w niej do czynienia z zapiskami najbardziej prywatnymi, by nie rzec: intymnymi. Chodzi o radość wynikającą z późnego ojcostwa, o opis wielkiej zmiany, jaka zaszła nie tyle w życiu, ile w świadomości autora z chwilą narodzin Martuszki. (Dariusz Nowacki, "Jak nie być turystą w Rosji", Gazeta.pl)

Czytaj też o spotkaniach autorskich z Mariuszem Wilkiem...

Mariusz Wilk ukończył filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Od 1978 był działaczem opozycji demokratycznej, zaangażowanym w podziemne pisma opozycyjne. Podczas wydarzeń Sierpnia 1980 był współredaktorem biuletynu strajkowego NSZZ "Solidarność". Od roku 1980 mieszkał w Gdańsku, gdzie był redaktorem naczelnym "Solidarności. Pisma Zarządu Regionu". Po wprowadzeniu stanu wojennego ukrywał się, pozostając redaktorem pisma, aż do aresztowania w grudniu 1982. W 1984 roku wspólnie z Maciejem Łopińskim i Marcinem Moskitem opublikował w Paryżu głośną książkę o czasach podziemnej "Solidarności" pt. "Konspira" (ukazała się w drugim obiegu w Rosji pod tytułem "Nielegały"). Aresztowany w 1986 roku, zwolniony po kilku miesiącach na mocy amnestii. Po strajkach na Wybrzeżu w 1988 roku nie uczestniczył w czynnej działalności politycznej. Przez krótki okres był rzecznikiem Lecha Wałęsy w 1981 roku. Po pobycie w USA wydał zbiór szkiców literackich: "Black'n'Red" (1991). Był rosyjskim korespondentem paryskiej "Kultury", współpracował z "Rzeczpospolitą" (dodatek "Plus-Minus"), jego teksty ukazywały się także w "Zeszytach Literackich", "Gazecie Gdańskiej" i "Przeglądzie Politycznym". Mieszka na stałe w Rosji.

• Mariusz Wilk
  "Lotem gęsi"
  Noir sur Blanc, Warszawa 2012 - premiera 9 lutego 2012
  145 x 235 mm, miękka oprawa
  ISBN: 978-83-7392-372-0