fot. Elżbieta Lempp

Urodził się w 1967 w Gdańsku, poeta rzeczy, autor zaliczany do ścisłego grona najwybitniejszych twórców swego pokolenia. Mieszka w Warszawie.

Jego wiersze są naznaczone daleko posuniętą lakonicznością. Dużo w nich ironii wobec świata i chłodnej powściągliwości w stosunku do własnych poetyckich poczynań, nieomal nieobecne są wszelkie gesty adresowane do czytelnika, mające udostępnić mu wnętrze wiersza, uczynić je bardziej zachęcającym i przytulnym. Utwory rozsadza od środka sardoniczna niechęć do wszelkiego utożsamienia oraz poczucie wyobcowania.

Rozpryskujące się kryształy wierszy zawierają w sobie ułamki panoramy społecznej. Zwłaszcza wczesne utwory Sendeckiego wyrażały jego pogląd na temat stanu duchowej dezintegracji i jałowości końca PRL-u i i początków nowego państwa. Sławę zdobył utwór zatytułowany Tym razem obędzie się bez ofiar.

Sendecki sprawia wrażenie etycznego maksymalisty, którego świadomość poraża niedoskonałość i pustka, ideowe wydrążenie tego, co istnieje. Chodzi oczywiście o mit solidarnościowej rewolucji, która - zamiast głębokiej przemiany - przyniosła ostateczne zniweczenie wyrazistych wartości i postaw, pogrążając świat w nieokreśloności, dewaluując słowa. Autor od początku związany z "briuLionem".

Źródło: www.polska2000.pl; Copyright: Stowarzyszenie Willa Decjusza, 2001

Bibliografia:

• Z wysokości. Wiersze z lat 1985-1990, Warszawa-Kraków: bruLion, 1992.
• Parcele, Warszawa-Kraków: biblioteka 1998.
• Muzeum sztandarów ruchu ludowego, Legnica 1998.
• Szkoci dół, Kraków: a5, 2002.
• Opisy przyrody, Legnica: Biuro Literackie 2002.
• Z wysokości. Parcele, Wrocław: Biuro Literackie, 2006.
• Trap, Wrocław: Biuro Literackie, 2008.