Poeta, eseista, krytyk literacki. Urodził się 19 lutego 1937 roku w Warszawie, syn artysty plastyka Romana Karaska.

Studiował na Uniwersytecie Warszawskim (filozofię) oraz na Akademii Wychowania Fizycznego (osiągał dobre wyniki w skoku o tyczce). Jego debiut prasowy miał miejsce w roku 1966 na łamach miesięcznika "Poezja". W latach 1967-1971 należał do zespołu redakcyjnego czasopisma "Orientacje". Później, do 1978 pracował w miesięczniku "Nowy Wyraz", a w okresie 1983-1993 w miesięczniku "Literatura".

W roku 2008 otrzymał nagrodę Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych "Książka Lata 2008" za tomik poezji Autostrady i konie. W lutym 2009 został uhonorowany Nagrodą Literacką im. Władysława Reymonta za całokształt twórczości.

Poezja Karaska była identyfikowana jako przynależna do Nowej Fali. Cenili ją twórcy tacy jak Zbigniew Herbert i Ryszard Kapuściński. Późniejsze teksty rozwijają tę poetykę w kierunku większej elegijności, bardziej potoczystego opisu i wyciszenia efektów stylistycznych. Janusz Drzewucki twierdzi zresztą, że duża skala poetyckiego głosu i pewna niejednorodność cechowały tę twórczość od początku:

"Krzysztof Karasek nie był tylko poetą politycznym, […] poetą politycznym był najmniej. Liryka tego autora jest od zawsze polifoniczna, wielogłosowa. Poeta posługuje się najrozmaitszymi stylami, idiomami, poetykami. Bywa i publicystyczny, i refleksyjny, raz jest tradycjonalistą, innym razem awangardystą, bywa jednoznaczny i dwuznaczny, w otaczającym świecie interesuje go zarówno to, co fizyczne, jak i to, co metafizyczne."

Jego twórczość obejmuje dziedziny i stylistyki tak odległe, jak zaangażowanie w problemy społeczno-polityczne w debiutanckim tomie Godzina jastrzębi (1970), zawierającym słynny poemat Rewolucjonista przy kiosku z piwem, refleksje o czasie i o kondycji ludzkiej w Lekcji biologii (1990) oraz poezja wchodząca w dialog z antycznymi, horacjańskimi wzorcami, zawarta w książce Ody (2009).

Obok twórczości własnej Karasek aktywnie pracował nad popularyzacją autorów wcześniejszych, i to bardzo różnorodnych. Zredagował on wybory wierszy autorów tak różnych, jak Tadeusz Peiper, Anatol Stern, Daniel Naborowski, Gottfried Benn, Rafał Wojaczek i Tytus Czyżewski, a także antologię Współcześni poeci polscy. Poezja polska od roku 1956 (1997).

Autor: Paweł Kozioł, listopad 2010


Twórczość

Poezje:

• Godzina jastrzębi, Zrzeszenie Studentów Polskich, Warszawa 1970.
• Drozd i inne wiersze, Iskry, Warszawa 1972.
• Prywatna historia ludzkości, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1979.
• Trzy poematy, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1982.
• Sceny Grottgera i inne wiersze, Przedświt, Warszawa 1984.
• Świerszcze, Czytelnik, Warszawa 1987.
• Lekcja biologii i inne wiersze, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1990.
• Poeta nie spóźnia się na poemat, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1991.
• Czerwone jabłuszko, Czytelnik, Warszawa 1994.
• Święty związek, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1997.
• Dziennik rozbitka, Magazyn Literacki, Warszawa 2000.
• Musi umrzeć, co ma ożyć w pieśni. Kronika, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2000.
• Maski, Wydawnictwo Nowy Świat, Warszawa 2002.
• Dziennik rozbitka II, Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Sopot 2004.
• Gondwana i inne wiersze, Iskry, Warszawa 2006.
• Gry Weneckie, Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Sopot 2007.
• Autostrady i konie, Czytelnik, Warszawa 2008.
• Flary, Podkarpacki Instytut Książki i Marketingu, Rzeszów 2009.
• Ody, Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Sopot 2009.
• Lofoty i inne wiersze, Czytelnik, Warszawa 2010.

Wybory wierszy:

• Poezje, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1974.
• Wiersze i poematy, Czytelnik, Warszawa 1982.
• Prywatna historia ludzkości, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1986.
• Poezje wybrane, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1986.
• Poezje, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1994.
• Święty związek, Więź, Warszawa 2007.

Proza:

• Wiosna i demony, Czytelnik, Warszawa 1980 (powieść).
• Poezja i jej sobowtór, Czytelnik, Warszawa 1986 (eseje).
• Autopsychografia, Przedświt, Warszawa 1993 (eseje).

Wywiady:

• "Poeci nie chodzą wspólnie..." Z Krzysztofem Karaskiem rozmawia Piotr Szewc, "Nowe Książki" 5/2006.
• "To co największe można zrobić w sztuce, to kogoś pogłaskać" - z Krzysztofem Karaskiem rozmawia Wojciech Kass, "Nowa Okolica Poetów" 22-23/2007.

Omówienia:

• Lesław Bartelski, Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon, PWN, Warszawa 1995.
• Wojciech Kaliszewski, "Poetom niebo spada na głowę", "Wyspa" 3(7)/2008 (Autostrady i konie).
• Grzegorz Kociuba, "Krzysztof Karasek czyli o związkach eremity i rozbitka", "Pobocza" 3 (29)/2007.
• Michał Larek, "W poszukiwaniu dobrej frazy", "Czas Kultury" 2/2008 (Gry weneckie).
• Krzysztofowi Karaskowi poświęcony jest monograficzny numer czasopisma "Topos" 4-5/2003.