Urodził się w 1964 roku w Szewnie koło Ostrowca Świętokrzyskiego, pracował w hucie, na budowach, do niedawna prowadził audycje w Polskim Radiu w Opolu, w latach osiemdziesiątych współpracował z pacyfistycznym i ekologicznym ruchem "Wolność i Pokój", od 1991 związany z "bruLionem", laureat wielu nagród i konkursów literackich, m. in. nagrody im. Georga Trakla (1994) i Nagrody Kościelskich (1998).

Podsiadło rejestruje i lirycznie przetwarza treści codziennego doświadczenia, afirmuje prywatność i autentyzm, głosi sceptycyzm i dystans w stosunku do instytucji i rytuałów życia publicznego. Jego wiersze układają się w poetycki dziennik (często "nocnik") życia upływającego w warunkach z pozoru całkowicie niepoetyckich. Twórca rozwija wątki egzystencjalne, drąży sytuacje i nastroje towarzyszące raczej zwykłości niż ekstrawagancji lub egzotyce. Miłość, Droga (pisane zawsze dużą literą), miejsce, wspomnienie dzieciństwa i młodości stanowią dla niego punkt wyjścia (ale i punkt dojścia...) do rozwinięcia wstęgi zdania, sekwencji skojarzeń i imion. Słowo krąży między konkretem danej chwili (przedmiotu, zdarzenia), a ich - pełnym rozmachu, często olśniewającym, kunsztownym - artystycznym przetworzeniem.

Krytyka wskazywała na powinowactwa Podsiadły z polską poezja barokową, a także z twórczością Edwarda Stachury i poetów pokolenia '68 (w szczególności z poezją Stanisława Barańczaka) oraz z poetami należącymi do szkoły nowojorskiej (Frank O'Hara i inni), jednak jego wiersze nie oddają się we władanie żadnej z tych tradycji (choć ślady każdej z nich można w nich odkryć). Są one przekazem na wskroś indywidualnym, choć jednocześnie realizują klasycystyczny ideał harmonii między artystycznym impulsem a poetycka inwencją: upostaciowane w języku bogatym tak pod względem eufonicznym, jak i składniowym, zarazem proste i skromne (bo wywiedzione z biograficznego szczegółu) oraz wyszukane (bo często są one "próbą formy", grą wyobraźni i wariacją skojarzeń na zadany sobie temat).

"Pomimo wysiłków nie potrafię zrozumieć pewnych, może nawet fundamentalnych zjawisk naszej kultury. I na przykład nie rozumiem tego, że ludzie się wstydzą swojej prywatności." (Jacek Podsiadło)

Źródło: www.polska2000.pl; Copyright: Stowarzyszenie Willa Decjusza

W 2006 roku jego książka Kra (Wydawnictwo "Znak") uzyskała nominację do Nagrody Nike 2006.

Aktualizacja: 2006

Bibliografia:

• Nieszczęście doskonałe, Toruń: Toruńskie Towarzystwo Kultury, 1987.
• W lunaparkach smutny, w lupanarach śmieszny, Warszawa: Staromiejski Dom Kultury, 1990.
• Wiersze wybrane 1985-1990, Warszawa-Kraków: bruLion, 1992.
• Arytmia, Warszawa: bruLion 1993.
• Dobra ziemia dla murarzy, Warszawa: Tikkum, 1994.
• Języki ognia, Warszawa-Kraków: bruLion, 1994.
• The all the whales I'd love before, Białystok: Kartki, 1996.
• Niczyje, boskie, Warszawa: bruLion, 1998.
• Wiersze zebrane, Warszawa: Lampa i Iskra Boża, 1998.
• Wychwyt Grahama, Warszawa: Lampa i Iskra Boża, 1999.
• Cisówka. Wiersze. Opowiadania, Biblioteka "Kartek", Białystok 1999.
• I ja pobiegłem w tę mgłę, Kraków: Znak, 2000.
• Kra, Kraków: Znak, 2005.
• A mój syn...Wybór felietonów, Kraków: Znak, 2006.
• Pippi, dziwne dziecko, Warszawa: Hokus-Pokus Marta Lipczyńska, 2006.
• Życie, a zwłaszcza śmierć Angeliki de Sancé, Kraków: Znak, 2008.