Poeta, absolwent filozofii Uniwersytetu Adama Mickiewicza, w latach 1994-96 redaktor dwutygodnika literackiego "Nowy Nurt". Urodził się w 1969 w Kaliszu. Mieszka w Poznaniu.

Godna podziwu jest konsekwencja, z jaką Sośnicki realizuje swoją koncepcję "poezji nieefektownej". Również i tu rzecz jasna zdarzają się fajerwerki zdolne zadziwić specjalistów od metaforyki i wersyfikacji, zawsze jednak pozostaje w mocy zasada wybierania tematów i rekwizytów, uznawanych za "nieciekawe", "pospolite", "codzienne". Jeden z najkunsztowniej wykonanych (i najwyżej cenionych) utworów Sośnickiego jest drobiazgowym opisem okolic pętli tramwajowej. Inny to (równie wykwintny) monolog skierowany do myszy uwięzionej w wiadrze. O skupieniu się na tym, co człowiekowi tak bliskie, że aż niezauważalne, świadczą same tytuły dwóch pierwszych tomików. Marlewo jest nazwą podmiejskiej dzielnicy Poznania, gdzie Sośnicki mieszkał w wynajętym, nieogrzewanym domku - tam też rozgrywa się "akcja" tych z reguły ponurych, klaustrofobicznych wierszy. Powstawanie Ikarusa (to z kolei marka popularnego autobusu komunikacji miejskiej) przypadło na czas pracy w "Nowym Nurcie" (najważniejsze pismo literackie lat dziewięćdziesiątych), toteż centralne położenie zajęła tu ulica Rybaki, przy której znajdowała się redakcja - wystarczyło, że Sośnicki opisał w wierszu widok z okna, a już miejsce to stało się celem pielgrzymek młodszych poetów poznańskich. Sławę ogólnopolską zyskał hydrant przy Lachowickiej, przyrównany do "posągu chłopca w berecie, z utrąconymi rękami". Charakterystyczna dla Sośnickiego jest poetycka dociekliwość, dążenie do stworzenia pełnej, syntetycznej wizji opisywanego obiektu czy też sytuacji - nieraz daje się to osiągnąć w paru słowach, kiedy indziej wymaga drobiazgowych wyliczeń, jak w Ptasiej piosence, zdającej raport z ornitologicznych atrakcji zamieszkałej przez poetę okolicy.

Symetria nieco się od poprzedzających ją książek różni - już sam tytuł nie wskazuje na żaden onomastyczny konkret, lecz stanowi pojęcie z dziedziny estetyki. W tomie tym Sośnicki odkrywa ontologiczną podstawę swojej twórczości, a jest nią "żywioł symetrii" (przez filozofa A. Falkiewicza przeciwstawiany entropii) - wspólna dla natury i sztuki skłonność do przybierania regularnych form. Niebagatelne znaczenie ma tu również fakt przeprowadzenia się poety do mieszkania w bloku (rewelacyjny wiersz Z parteru, relacjonujący odgłosy rozlegające się na schodach), jak również przyjęcie roli ojca (co ciekawe, syn Sośnickiego, Witold, wszedł do literatury dopiero jako uczeń szkoły podstawowej i partner rozmów, podczas gdy inni poeci polscy z reguły opisują swoje dzieci w wieku niemowlęcym i na tym poprzestają). Symetria zawiera też kilka wierszy powstałych w USA - na dowód, że transoceaniczna podróż niewiele zdołała zmienić w podejściu autora do rzeczywistości. Poezja Sośnickiego wymaga "dobrej wiary", intensywnego skupienia i wrażliwości na konkret, a także odrzucenia obiegowych przekonań o hierarchicznym uporządkowaniu świata. W tej twórczości wszystko może okazać się ważne, godne subtelnej analizy i osadzenia w najbardziej niespodziewanych kulturowych kontekstach.

Źródło: www.polska2000.pl; Copyright: Stowarzyszenie Willa Decjusza, 2001


Twórczość:

• Marlewo, Ostrołęka: Pracownia 1994.
• Ikarus, Wrocław: Pomona 1998.
• Mężczyzna w dominie (arkusz poetycki), Wydawnictwo Artura Burszty, 1999.
• Symetria, Legnica: Biuro Literackie Port Legnica 2002.
• Skandynawskie lato, Wrocław: Biuro Literackie, 2005.
• Folia na wietrze, Wrocław: Biuro Literackie, 2007.
• Państwo P., Wrocław: Biuro Literackie, 2009.
• O rzeczach i ludziach (1991-2010) z serii "Dożynki", Wrocław: Biuro Literackie, 2011.