René Laloux, francuski reżyser, juror Krakowskiego Festiwalu Filmowego w 2000 roku, w czasie konferencji prasowej po ogłoszeniu werdyktu zaczął chwalić Marcina Koszałkę za rewelacyjne poprowadzenie aktorki grającej Matkę w filmie Takiego pięknego syna urodziłam. Został poinformowany, że to nie aktorka, a film nie jest obrazem krótkometrażowym, jak reżyser sądził, lecz dokumentem, na dodatek o matce reżysera. Francuski reżyser był przerażony, chciał odwołać werdykt, twierdząc, że Koszałka jest faszystą.

Film Takiego pięknego syna urodziłam ma wszelkie prawo, aby wywołać podobne reakcje. To portret krakowskiej, mieszczańskiej rodziny reżysera, w którym on sam pełni funkcję narratora, operatora, ale przede wszystkim jest celem niekończącego się monologu swojej matki, która całą swoją życiową frustrację przekłada na syna. Kretyn, miernota bez wyobraźni, półgłówek, idiota, drań, beztalencie, wieczny student, który wreszcie dostał się na wydział operatorski i z braku pomysłu na film kręci się z kamerą po domu. Traci pieniądze, szlaja się z dziwkami. Takie epitety pod adresem reżysera padają z ust matki.

Matka, bez przerwy besztająca nie tylko syna, ale również swojego męża, oskarża ich o wszystko, przede wszystkim jednak o swoje, w jej mniemaniu zmarnowane, życie. To przerażająco smutny film ukazujący, jaką pułapką są dla ludzi ich niezrozumiałe emocje i do czego mogą doprowadzić. Koszałka twórczo wykorzystał piekło, które zgotowała mu matka - kręcąc film, bezwstydnie i z ogromnym dystansem skomentował własne życie.

"Pomawiany o ekshibicjonizm przez filistrów, Koszałka jednakże triumfował, zwracając na siebie uwagę krytyki, ale i przejętej obrazem publiczności telewizyjnej. W niespełna półgodzinnym filmie dokonał bez mała podręcznikowej wizualizacji generowania nerwicy przez rodzicielską opresję, codzienną walkę frustracji i zniewag, jakimi się wzajem ranią domownicy; skompromitował zwyrodniały drobnomieszczański model matriarchatu oparty na terrorze pełnego pretensji słowotoku matki i abulicznej bez mała bierności zdegradowanego pana domu" - pisał Wojciech Kuczok.

• Takiego pięknego syna urodziłam, Polska 1999. Scenariusz, reżyseria, zdjęcia: Marcin Koszałka, Marcin Koszałka, Marcin Koszałka, montaż: Anna Wagner. Produkcja: Telewizyjna Agencja Produkcji Teatralnej i Filmowej, Telewizja Polska - I Program. Czas trwania: 25 min.

Nagrody filmowe:

• 2000 - Prix Europa dla Marcina Koszałki na Festiwalu w Berlinie; tytuł "najlepszego filmu dokumentalnego" na Festiwalu "Lato Filmów" w Kazimierzu Dolnym; Wyróżnienie Jury Studentów Miasta Krakowa dla Marcina Koszałki na Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Krakowie; Wyróżnienie Jury dla Marcina Koszałki na Krakowskim Festiwalu Filmowym;
• 2003 - nagroda "Prix Etat de Vaude" dla Marcina Koszałki na Festiwalu w Nyon.

Autor: Joanna Pawluśkiewicz, grudzień 2006.