Debiutancki film Magdaleny Piekorz Pręgi był wydarzeniem. Zdobył Złote Lwy - Grand Prix Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, a także nagrody za zdjęcia, kostiumy, dźwięk oraz nagrodę publiczności - Złotego Klakiera dla najdłużej oklaskiwanego filmu na festiwalu. Równie wysoko uhonorowali film polscy krytycy, uznając go za najlepszy rodzimy film sezonu, a także gremium Polskiej Akademii Filmowej, przyznając Pręgom statuetkę Orła - Polskiej Nagrody Filmowej - dla filmu roku (po raz pierwszy w dziejach takie wyróżnienie przypadło debiutowi). Do sukcesów artystycznych dodać jeszcze należy sukces komercyjny - Pręgi obejrzało w polskich kinach ponad 400 tysięcy widzów, co w przypadku naszej produkcji jest ilością znacznie przewyższającą przeciętne rezultaty. Świadectwem uznania publiczności dla filmu i jego reżyserki było również zwycięstwo w prestiżowym plebiscycie Złota Kaczka miesięcznika "Film".

Senność to druga w dorobku młodej reżyserki fabuła. Czekaliśmy cztery lata, czy spełniła oczekiwania? Czy Magdalenie Piekorz udało się pomyślnie pokonać "próg drugiego filmu", ponoć najtrudniejszego w karierze każdego reżysera? Reakcja widowni na festiwalu w Gdyni była jednoznaczna; film Piekorz był najdłużej oklaskiwanym tytułem konkursu - Senność została laureatem Złotego Klakiera.

W jednym z wywiadów (dostępnym w materiałach dystrybutora) Magdalena Piekorz tak przedstawia swój film:

" 'Senność' to historia o osobach, które w pewnym momencie swojego życia uświadamiają sobie, że dźwigają na swoich barkach ciężar, krzyż, który nadmiernie ich przytłacza. Czują, że znaleźli się w martwym punkcie, ale ich spotkania z osobami o podobnych problemach powodują, że zaczynają inaczej patrzeć na rzeczywistość i postanawiają coś w swoim życiu zmienić. W filmie pojawia się więc trójka bohaterów - Róża, która cierpi na narkolepsję i podejrzewa swojego męża o zdradę, Robert, który jest pisarzem i uświadamia sobie, że związek w którym tkwi od wielu lat jest związkiem niespełnionym, a rodzina, w którą się wżenił jest zupełnie inna mentalnie niż on - trudna we współżyciu i osaczająca. Mamy też historię Adama, który mimo bardzo dobrego kontaktu z rodzicami - prostymi ludźmi - decyduje się opuścić rodzinne włości i przenieść się do miasta. A przede wszystkim odkrywa swoją tożsamość, swoje prawdziwe 'ja' i podejmuje pierwszy poważny krok w stronę bycia wiernym sobie. I właśnie o tym jest film - o tym, że warto w życiu być wiernym sobie. Im wcześniej człowiek zacznie postępować w zgodzie z własnym sumieniem i moralnością, a nie działać przeciwko niej, tym łatwiej będzie mu osiągnąć prawdziwe szczęście."

Film Piekorz można odczytać jako trzy przeplatające się historie współczesnych trzydziestolatków na życiowym zakręcie: każde z nich staje wobec wyzwań, które je przerastają. Można też zobaczyć w tym filmie metaforę pokolenia zaprzęgniętego w wyścig szczurów: świat należeć będzie do zwycięzców. Ale zwycięzców jest niewielu, co zatem z resztą? Może trzeba sobie otwarcie powiedzieć, że nie każdy nadaje się do wyścigu szczurów, ale przecież każdy ma prawo do szczęścia. Jak je osiągnąć? Pierwszy krok - najtrudniejszy - to zdobyć się na szczerość wobec samego siebie. Na gest uczciwości, który okaże się kluczem do swego "ja", do szeroko pojętego wyzwolenia.

Publiczność przyjmuje Senność życzliwie, odbierając film jako użyteczne przypomnienie kilku starych prawd, o których w ferworze wyścigu szczurów można zapomnieć. Z kolei krytyków razi nazbyt literacki charakter dzieła, co nie powinno dziwić, jeśli pamiętać o silnej artystycznej osobowości pisarza Wojciecha Kuczoka, autora scenariusza. Warto jednak podkreślić "altmanowską" budowę filmu i zaznaczony pracą kamery Marcina Koszałki podział na trzy części - opowieść o aktorce Róży opowiedziana jest w tonacji sennego koszmaru, dzieje pisarza Roberta wydają się groteskowe, zaś historia lekarza Adama, który ma odwagę przyznać się do swej odmienności, tchnie realizmem. Senność to jeden z tych filmów, które można nazwać "pokoleniowymi": pokazują obraz określonej generacji i dają jej sporo do myślenia.

• Senność, Polska 2008. Reżyseria: Magdalena Piekorz, scenariusz: Wojciech Kuczok, zdjęcia: Marcin Koszałka, muzyka: Adrian Konarski, scenografia: Katarzyna Sobańska, montaż: Wojciech Mrówczyński, dźwięk: Michał Żarnecki. Występują: Małgorzata Kożuchowska (Róża), Michał Żebrowski (jej mąż), Krzysztof Zawadzki (Robert), Joanna Pierzak (Anna, jego żona), Rafał Maćkowiak (Adam), Bartosz Obuchowicz ("Bystry"), Dorota Pomykała (matka Adama), Andrzej Grabowski (ojciec Adama), Anna Tomaszewska (teściowa Roberta), Marian Dziędziel (teść Roberta). Produkcja: Studio Filmowe "Tor", Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, IF "Silesia-Film", współfinansowanie: Polski Instytut Sztuki Filmowej, Śląski Fundusz Filmowy, dystrybucja: Vision. Czas trwania 105 min. W kinach od 17 października 2008 roku.

Autor: Konrad J. Zarębski, październik 2008.