Dom Pomocy Społecznej im. Św. Brata w Ojcowie stoi w samym środku pięknego rezerwatu przyrody. W domu znalazło schronienie kilkudziesięciu mężczyzn. Są upośledzeni umysłowo, obłąkani, kalecy. Żyją we własnym świecie. Jego granice wyznaczają ściany domu, poza którymi dla nich nie ma nic, natrętne gesty, od których nie mogą się uwolnić oraz słowa i myśli, które w żaden sposób nie dają się wypowiedzieć. Oto leży człowiek wstrząsany konwulsjami. Zjawia się drugi. Każe temu pierwszemu wstać. Pomaga mu się ubrać. Prowadzi na śniadanie. Odtąd go nie odstąpi. Pomoże we wszystkim. Będzie go głaskał, przytulał i hołubił. I choć nie padają tu żadne słowa, to widać, że ci dwaj są sobie bardzo bliscy. O ile więc choroba Downa buduje mur między ludźmi, to oni ten mur codziennie obalają. Niezwykłą czułością wobec siebie, miłością... Zbliża się koniec roku. Zaczyna się nowe tysiąclecie. Pensjonariusze domu w Ojcowie witają je karnawałowym balem. Jeden z pensjonariuszy widząc w ogrodzie figurkę Matki Boskiej, kiwa do niej ręką i woła przez szybę: "Chodź, chodź". Inny powtarza: "Nigdzie nie prysnę, nigdzie nie ma takiego wyjścia". Ale oto jednak idą. Pomagając sobie, podtrzymując, prowadzą się za ręce. Suną przez zaśnieżone pustkowie. Idą naprawdę czy tylko śnią o wędrówce?

"Oglądając takie filmy jak ten zawsze się zastanawiam, czy reżyser nie popełnia jakiegoś nadużycia wobec bezbronnych bohaterów. Gdzie jest ta granica przyzwoitości, że coś można filmować, a czegoś najzwyczajniej w świecie pokazywać nie wypada. Myślę, że wszystko w porządku jest wtedy, gdy reżyser jest po stronie filmowanych przez siebie postaci. I to nie przeciwko nam, ale z nami... I tak właśnie jest w 'Rozwoju'." (Lech Kurpiewski "Film")

• Rozwój, 2001. Reżyseria: Borys Lankosz, scenariusz: Marcin Koszałka, Borys Lankosz, zdjęcia: Marcin Koszałka, muzyka: Abel Korzeniowski, dźwięk: Anna Rutkowska, montaż: Marek Król. Producent: Jacek Gwizdała. Produkcja wykonawcza: Contra Studio , Telewizja Polska (Łódź). Produkcja: Telewizja Polska - II Program, kolor, 45 min.

Nagrody:

• Golden Gate Award w kategorii filmu dokumentalnego na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Francisco, 2002;
• Srebrny Smok dla reżysera najlepszego filmu dokumentalnego na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Krótkometrażowych w Krakowie oraz Brązowy Lajkonik dla filmu i nagroda "Pi Gallery" za zdjęcia na Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Krótkometrażowych, Kraków, 2002;
• Brązowy Turoń i nagroda Jury Studenckiego na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym "ETNOFILM" w Cadca, Słowacja, 2002;
• Nagroda dla najlepszego filmu dokumentalnego na festiwalu filmowym w Dubrowniku 2003.