Aktor teatralny i filmowy. Urodził się 30 czerwca 1967 roku w Nowej Rudzie.

W 1993 roku ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu. Po studiach związał się z Teatrem Polskim w Poznaniu. Debiutował tutaj w podwójnej roli Georga Gibbsa i Wally'ego Webba w Naszym mieście Thorntona Wildera w reżyserii Jana Błeszyńskiego (1993). Na poznańskiej scenie grał do 1998 roku.

Później można go było oglądać we współczesnym repertuarze, w sztukach brutalistów przygotowywanych przez Towarzystwo Teatralne założone przez Pawła Łysaka i Pawła Wodzińskiego. Wystąpił w reżyserowanych przez Łysaka - Shopping and Fucking Marka Ravenhilla (1999) i Ogniu w głowie Mariusa von Mayenburga (1999), a także w Zbombardowanych Sary Kane w reżyserii Wodzińskiego (1999). Z Łysakiem współpracował jeszcze w 2001 roku na deskach poznańskiego Teatru Polskiego - zagrał wówczas Michała w Wolności wg Leona Kruczkowskiego.

Później był związany z warszawskimi teatrami. W latach 1999-2001 pracował w Teatrze Rozmaitości. Zagrał tutaj m.in. Rogożyna w Księciu Myszkinie wg Idioty Fiodora Dostojewskiego w reżyserii Grzegorza Jarzyny (2000) i Aktora w Szekspirowskim Hamlecie, spektaklu w inscenizacji Krzysztofa Warlikowskiego (2001).

W warszawskim Teatrze Montownia wyraziście sportretował Tytusa w bijącym rekordy popularności, farsowo-gagowym Testosteronie Andrzeja Saramonowicza w reżyserii Agnieszki Glińskiej (2002) - historii o siedmiu sfrustrowanych facetach. Współpracował z Teatrem Narodowym, był Królem w Koronacji Marka Modzelewskiego wyreżyserowanej przez Łukasza Kosa (2004). Postać Króla to alter ego głównego bohatera - trzydziestoletniego lekarza, który po rozpadzie związków i śmierci ojca usiłuje na nowo ułożyć sobie życie. Król w wykonaniu Więckiewicza z autoironicznym zacięciem komentował rzeczywistość i poczynania bohatera, bezlitośnie przybliżał go do prawdy. Potem aktor wcielił się w postać Konrada Stefaniaka w 2 maja Saramonowicza w reżyserii Glińskiej (2004), nieudanej próbie rozliczenia się z peerelowską przeszłością.

Więckiewicz ma na swoim koncie także role w Teatrze Telewizji. Na małym ekranie występował w repertuarze współczesnym, zagrał Stiopę w Czwartej siostrze Janusza Głowackiego w reżyserii Agnieszki Glińskiej (2003) i Daniela w spektaklu Agnieszki Lipiec-Wróblewskiej Ameryce, części drugiej Biljany Srbljanović (2006). Brał udział w dwóch telewizyjnych widowiskach Piotra Łazarkiewicza - jako Witalij w Martwej Królewnie Nikołaja Kolady (2004) i jedna z postaci Fotoplastikonu Krzysztofa Bizio (2005).

W filmie zadebiutował w 1993 roku w Samowolce Feliksa Falka pokazującym brutalny świat wojskowych koszarów i zjawisko "fali". Pierwsze większe role zagrał w filmach realizowanych przez tandem Tomasz Konecki - Andrzej Saramonowicz. Wcielił się w postać marzącego o debiucie scenarzysty Mateusza w komedii Pół serio (2000) - celnie, ironicznie portretującej polskie środowisko filmowe i byłego organistę i grabarza Julka w Ciele (2003) - inteligentnym, wypełnionym absurdalnym humorem pastiszu filmów gangsterskich. Rok później wystąpił w komedii kryminalnej Vinci Juliusza Machulskiego, w głównej roli Roberta Cumińskiego "Cumy", który po wyjściu z więzienia dostaje zlecenie na kradzież Damy z łasiczką. Za tę rolę otrzymał specjalne wyróżnienie podczas Noir in Festival we Włoszech. Więckiewiczowi, o powierzchowności szorstkiego twardziela, często powierzano mniejsze role mafijnych żołnierzy i innych ludzi z półświatka. W serialu Oficer Macieja Dejczera (2004-2005) był na przykład "Cypą", człowiekiem "Topora". Aktor bardzo dobrze sprawdzał się w mocnym, sensacyjnym kinie. Ukoronowaniem tego typu ról stała się świetnie zagrana, niejednowymiarowa postać Jana Blachowskiego "Blachy" z gangu pruszkowskiego, bezwzględnego bandyty i zdolnego do poświęceń, uczuciowego człowieka. Człowieka, który zaczyna współpracować z policją. Najpierw powstał serial sensacyjny z "Blachą" - Odwróceni w reżyserii Jacka Filipiaka, Jarosława Sypniewskiego, Michała Gazdy i Urszuli Urbaniak (2007), potem na jego kanwie zrealizowano film fabularny Świadek koronny (2007). W 2007 roku Więckiewicz zagrał Andrzeja we Wszystko będzie dobrze Tomasza Wiszniewskiego - przejmującym obrazie o wielkim biegu małego chłopca do Częstochowy, aby wymodlić cud - uzdrowienie chorej na raka matki. Paweł jest zdolnym sportowcem, któremu w biegu zaczyna towarzyszyć jego nauczyciel WF-u, trener i nałogowy alkoholik Andrzej.

"Najbardziej interesująca była dla mnie relacja Pawełka - dziecka, i Andrzeja - mężczyzny nie do końca dojrzałego w swoich emocjach" - mówił o roli Więckiewicz. - "Jest alkoholikiem, ale mnie bardziej od zewnętrznych objawów jego choroby ciekawiło, skąd się wziął ten jego gigantyczny życiowy zakręt, z którego nie może się wydostać. Piękna opowieść o przyjaźni. Skrajne emocje, trochę śmiesznie, trochę smutno. Mnie ta historia wzruszyła. Czytając scenariusz, popłakałem się." ("Gazeta Wyborcza-Wysokie Obcasy" 2007, nr 257)

Za role "Blachy" i Andrzeja aktor został uhonorowany nagrodą na festiwalu w Gdyni.

Na dużym ekranie Więckiewicza można było również oglądać w komedii Francuski numer Roberta Wichrowskiego (2006), w poetyckim obrazie Południe - Północ Łukasza Karwowskiego (2006), w którym zagrał pięć charakterystycznych epizodów, m.in. zakonnika, grzybiarza i tirowca, a także jako Semena Wasylczuka w Winie truskawkowym Dariusza Jabłońskiego (2007) zrealizowanym na podstawie Opowieści galicyjskich Andrzeja Stasiuka. Aktor nadal współpracuje z Koneckim, w jego ostatniej produkcji Lejdis (2008) - opowieści o życiu czterech wyzwolonych kobiet zagrał playboya Marka Dywanika. Ponownie wystąpił także u Juliusza Machulskiego w filmie Ile waży koń trojański? (2008) w roli męża-tyrana. Ostatnio zagrał też w Londyńczykach Grega Zglinskiego i Macieja Migasa (2008), serialu o losach Polaków próbujących ułożyć sobie życie na emigracji.

"Lubię rozmyślać o człowieku, którego mam zagrać" - przyznawał Więckiewicz. - "Sprawia mi przyjemność kombinowanie, co by pomyślał, jak by się zachował w jakiejś sytuacji i dlaczego właśnie tak, a nie inaczej. A jak już wymyślę, to mogę popatrzeć i na siebie, z dystansu. Zobaczyć, jaki jestem, porównać się, dowiedzieć czegoś o sobie. To jest bardzo podniecające, by nie powiedzieć - piękne. (...) A tak w głębi duszy lubię pogrzebać w sobie. Robić remanenty, inwentaryzacje i znajdować tam jakieś zakurzone, dawno zapomniane 'przedmioty', o których istnieniu nie wiedziałem albo o nich zapomniałem. To tak jakby odkrywać nowe światy." ("Tele Rzeczpospolita" 2007, nr 64)

Nagrody:

• 1993 - wyróżnienie za rolę Czasu w przedstawieniu Zimowa opowieść Williama Szekspira w reżyserii Bogusława Kierca z Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu na 11. Ogólnopolskim Przeglądzie Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi;
• 1996 - "Róża" - nagroda krytyków poznańskich dla najlepszych aktorów przyznawana przez "Dziennik Poznański";
• 2003 - wyróżnienie za rolę Tytusa w przedstawieniu Testosteron Andrzeja Saramonowicza w reżyserii Agnieszki Glińskiej w Teatrze Montownia w Warszawie na 43. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych;
• 2004 - specjalne wyróżnienie za rolę Roberta Cumińskiego "Cumy" w filmie Vinci w reżyserii Juliusza Machulskiego na Courmayeur International Mystery Festival - Noir In Festival;
• 2007 - nagroda w kategorii "najlepszy aktor w serialu sensacyjnym" za rolę "Blachy" w Odwróconych na Cieszyńskim Festiwalu Filmowym "Wakacyjne Kadry"; nagroda za pierwszoplanową rolę męską za role Andrzeja we Wszystko będzie dobrze w reżyserii Tomasza Wiszniewskiego i "Blachy" w Świadku koronnym w reżyserii Jarosława Sypniewskiego, Jacka Filipiaka i Michała Gazdy na 23. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni;
• 2008 - nagroda dla najlepszego aktora za rolę Andrzeja w filmie Tomasza Wiszniewskiego Wszystko będzie dobrze na Festroia International Film Festival w Setúbal w Portugalii; "Orzeł" - Polska Nagroda Filmowa w kategorii "najlepsza główna rola męska" za rolę Andrzeja w filmie Tomasza Wiszniewskiego Wszystko będzie dobrze; nagroda w kategorii "najlepszy aktor" za rolę Andrzeja w filmie Wszystko będzie dobrze w reżyserii Tomasza Wiszniewskiego na 15. Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej "Prowincjonalia" we Wrześni.

Autor: Monika Mokrzycka-Pokora, grudzień 2008.