Trudno zakwalifikować Nową Książkę jako film animowany, gdyż brakuje tu klasycznej animacji. Gdyby powstał we współczesnych czasach, prawdopodobnie zostałby określony mianem "pracy wideo".

Nowa książka to film narracyjny - opowiada konkretną historię. Mężczyzna wychodzi z domu, by załatwić coś w urzędzie. Jedzie autobusem, po drodze wpada do księgarni, kupuje książkę, urząd zastaje zamknięty. Spotyka znajomą i razem wchodzą na chwilę do kawiarni. Trzykrotnie mężczyzna próbuje załatwić swoją sprawę w urzędzie. Bezskutecznie. Wraca do swojego mieszkania.

Człowiek żyje w świecie, w którym równocześnie dzieje się mnóstwo historii, dlatego też reżyser rozbija ekran na dziewięć kadrów, które pokazują świat z różnych punktów widzenia. Widz może skupić się na dowolnie wybranej historii, jednak wszystkie zazębiają się ze sobą. Ten sposób narracji, użyty w Nowej książce, będzie wykorzystywany przez reżyserów filmów fabularnych (Mike Figgis) i artystów wideo wiele lat później. Zbigniew Rybczyński jest wynalazcą nowych metod opowiadania, śmiało można go nazwać rewolucjonistą kina.

• Nowa książka, Polska, 1975. Reżyseria, scenariusz: Zbigniew Rybczyński, zdjęcia: Zbigniew Rybczyński i Jerzy Zieliński, muzyka: Janusz Hajdun, montaż: Barbara Sarnocińska, produkcja: Studio Małych Form Filmowych Se-Ma-For. Czas trwania: 10 min.

Nagrody filmowe:

• 1976 - Nagroda Główna na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Oberhausen; "Brązowy Lajkonik" na Krakowskim Festiwalu Filmowym;
• 1977 - Wyróżnienie na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych (Huesca); III Nagroda na festiwalu w Melbourne.

Autor: Joanna Pawluśkiewicz, grudzień 2006