Edyta Olszówka w filmie "Śluby panieńskie" w reżyserii Filipa Bajona, 2010, fot. Kino Świat

Urodziła się w 1971 roku. Jest absolwentką wydziału aktorskiego PWSFTViT w Łodzi (1994). Ma opinię jednej z najbardziej uzdolnionych aktorek młodego pokolenia.

Gra dużo zarówno w macierzystym Teatrze Powszechnym w Warszawie, jak i w kinie czy Teatrze Telewizji. Naturalna blondynka o niskim, charakterystycznie chropawym głosie, najchętniej obsadzana jest w rolach współczesnych młodych kobiet.

Choć pierwszą swoją rolę na warszawskiej scenie zagrała jeszcze jako studentka (Jenny w Love Story Ericha Segala w Teatrze Ochoty - 1993), to zawodowy start nie był bezbolesny. Przez prawie cztery lata nie wahała się grać epizodów i niewielkich ról w serialach telewizyjnych, aby nie stracić kontaktu z zawodem i wciąż się sprawdzać. Zagrana gościnnie Duniasza w Ożenku Mikołaja Gogola (1995) na scenie Teatru Powszechnego została zauważona przez widzów i krytyków, ale dopiero Jadzia w Żelaznej konstrukcji Macieja Wojtyszki (1998), Estella w Tatuowanej róży Tennessee Williamsa (1998), a przede wszystkim Helen w Kalece z Inishmaan Martina McDonagha (1999), Kelly w Simpatico Sama Sheparda (1999), Tania w Czwartej siostrze Janusza Głowackiego (1999) i Blondynka w Po deszczu Sergiego Belbela (2000) przyniosły aktorce duży sukces i bardzo pochlebne recenzje.

"Edyta Olszówka ma wszystko, co potrzebne jest w tym zawodzie: osobowość, wyczucie prawdy i dużą intuicję. Do tego jest bardzo pracowita. (...) Idealnie pasuje do ról, które zagrała w Powszechnym." - mówił o aktorce Władysław Kowalski. ("Rzeczpospolita", 17 lutego 2000)

Wraz z sukcesem teatralnym przyszedł także sukces filmowy. Role w Sezonie na leszcza Bogusława Lindy (2000), Pół serio Tomasza Koneckiego (2000), Strefie ciszy Krzysztofa Langa (2000) zwróciły na nią uwagę widzów kinowych, co przekłada się wprost na popularność i zainteresowanie. Elvis i Marylin, włoska produkcja Armanda Manniego (1998), przyniosła Olszówce nawet rozgłos międzynarodowy.

O Edycie Olszówce mówi się, że łączy w sobie klasę, tajemniczość, urok i seksapil. Potrafi zagrać i drapieżnego wampa, i niewinne dziewczątko. Jest aktorką wszechstronną. Nie unika też estrady - musicalu i kabaretu. Jej charakterystyczny głos pasuje zarówno do "Sentymentów" Agnieszki Osieckiej, jak i do kabaretu Marcina Wolskiego.

Nagrody:

• 1993 - II nagroda za rolę w przedstawieniu Spacerek przed snem w 2. Konkursie Teatrów Ogródkowych w Warszawie.
• 1998 - nagroda dla najlepszej aktorki na Sulmonacinema Film Festival we Włoszech za rolę w filmie Armanda Manniego Elvis i Marylin
• 1999 - nagroda dla najlepszej aktorki na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Przygodowych w Valenciennes za rolę w filmie Armanda Manniego Elvis i Marylin
• 1999 - I nagroda aktorska za rolę Helen w Kalece z Inishmaan w Teatrze Powszechnym w Warszawie na 39. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych
• 2000 - nagroda za rolę komediową w filmie Pół serio Tomasza Koneckiego na 25. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni

*Opracowanie: 2001